مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی گفت مردمسالاری دينی ريشه در شكل حكومت جهموری اسلامی دارد، مؤلفههای اين شكل حكومت قطعاً میبايست در انديشههای سياسی و دينی قوام يافته باشد چراكه جمهوری اسلامی بر دو پايه جمهوری و ديگری اسلاميت بنا گذاشته شده است.
گروه اجتماعی: مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی گفت: مردمسالاری دينی ريشه در شكل حكومت جهموری اسلامی دارد، مؤلفههای اين شكل حكومت قطعاً میبايست در انديشههای سياسی و دينی قوام يافته باشد چراكه جمهوری اسلامی بر دو پايه جمهوری و ديگری اسلاميت بنا گذاشته شده است.
حجتالاسلام و المسلمين محمدطاهر گرايلی، مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، گفت: امام خمينی(ره) شخصيتی بود با ابعاد گوناگون، كمتر عرصهای را میتوان يافت كه ايشان در آن وادی گام نهاده باشند و مشعلی تابناك فرا راه رهجويان طريق نيفروخته باشند.
وی با اشاره به اينكه عرفان، فقه، اصول، تفسير، ادبيات، فلسفه، اخلاق، سياست و حكومتداری از جمله مسائلی بود كه امام(ره) در آن پيشگام بودند، اظهار كرد: سياست ايشان ريشه در عرفان و فلسفه و فقه و قرآنشناسی داشت، بنابراين شناخت و بررسی شخصيت ايشان چندجانبه و فراگير است.
مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه بحث تعامل عرفان و سياست و يا عارف و سياستمدار، در حقيقت مبتنی بر اين مبناست كه عرفان و عارف در عين توجه به درون و خودسازی، اين امكان را دارد كه با توجه به بيرون، به امر هدايت خلق و اصلاح جامعه و مبارزه با دشمنان خارجی بپردازد، گفت: رعايت اين اصل مبنايی است كه بر آموزههای اصيل اسلامی و سيره عملی پيامبر گرامی اسلام(ص) و ائمه معصومين(ع) استوار است.
حجتالاسلام گرايلی با بيان اينكه عرفان نظری و عملی حضرت امام خمينی(ره) نيز بر اين مبنا شكل گرفته و استوار میباشد، اظهار كرد: مثلاً اگر مراقبه طبق قول مشهور عرفاً، از احوال است، امام خمينی(ره) مشارطه(يعنی از اول با خود شرط كند كه برخلاف فرموده خداوند رفتار نكند و اين مطلب را تصميم بگيرد) را پيش شرط مراقبه ذكر كرده و در توضيح مراقبه در كتاب اربعين آوردهاند؛ چنان است كه در تمام مدت شرط، متوجه عمل به آن باشی و خود را ملزم بدانی به عمل كردن به آن.
مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با اشاره به اينكه عرفان امام خمينی(ره) به همين عزلتگزينیها و مراقبهها خلاصه نمیشود، اظهار كرد: حاصل سيره عرفانی امام(ره) آن است كه عرفان ايشان به انزواگرايی و گوشهگيری و ذكر و فكر تنها خلاصه نمیشود و همين عارف، صاحب تأليف در اين رشته و اهل سير و سلوك، در عرصه سياست نيز صاحب تأليفند(حداقل دو كتاب ولايت فقيه و شئون و اختيارات ولی فقيه) و در عمل نيز نهضت اسلامی مردم ايران را در مقابل استبداد داخلی پهلوی و استعمار خارجی غرب هدايت كرده و به ساحل نجات نشاندند.
حجتالاسلام گرايلی درباره مردمسالاری دينی در انديشه امام خمينی(ره) گفت: مردمسالاری دينی ريشه در شكل حكومت جهموری اسلامی دارد، مؤلفههای اين شكل حكومت قطعاً میبايست در انديشههای سياسی و دينی قوام يافته باشد چراكه جمهوری اسلامی بر دو پايه جمهوری و ديگری اسلاميت بنا گذاشته شده است.
وی با اشاره به اينكه اسلامی بودن جمهوری در ايران منطبق بر برداشت دينی و ارزشهای اسلامی است، تصريح كرد: امام خمينی(ره) میفرمايند: «ما تابع آرای ملت هستيم، ملت، هر طوری رأی داد ما هم از آنها تبعيت میكنيم، ما حق نداريم و خدای تبارك و تعالی به ما حق نداده است، پيغمبر اسلام(ص) به ما حق نداده است كه به ملتمان يك چيزی را تحميل بكنيم.» سخن فوق در تحليل از مردمسالاری دينی بيانگر اين نكته است كه واژه «جمهوری» نماينده حق و حقوق برای شهروندان كشور است، ولی واژه «اسلامی» مشعر به تكليف و عمل وظيفه شرعی میباشد، بیترديد بايد مهمترين اقدام انقلاب اسلامی را تركيب جمهوری با اسلام درنظر گرفت.
مديركل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با اشاره به اينكه حضرت امام خمينی(ره) در چارچوب نظام مردمسالار دينی در باب وظايف مردم تأكيدات بسياری دارند، يادآور شد: ايشان معتقد بودند مردم وظيفه دارند تا بر جهتگيریها و سياستگذاریهای دولت در داخل و خارج نظارت كرده و نظرهای مشورتی خود را برای بهبود جامعه و استحكام پايههای نظام اسلامی ارائه دهند.
حجتالاسلام گرايلی خاطرنشان كرد: امام راحل(ره) در اين باره تأكيد دارند كه؛ «اگر ملت بخواهد كه اين پيروزی تا آخر برسد و به منتهای پيروزی كه آمال همه است، برسد، بايد مواظب آنهايی كه دولت را تشكيل میدهند، آن كه رئيس جمهور است، آن كه رئيس مجلس است، همه اينها را توجه بكنند كه مبادا يك وقتی از طبقه متوسط به طبقه بالا و به اصطلاح خودشان مرفه، به آن طبقه برسند.» اهميت نقش مردم در حدی است كه امام(ره) آن را تكليف الهی و مسئوليت دينی عنوان كرده و اين از وجوه بارز وظيفه مردم در قبال پيمان با حاكمان است كه جوهره مردمسالاری دينی را در بردارد.