غدیر اتفاق مبارکی که مایه‌ی وحدت و حل منازعات میان جامعه‌ی اسلامی است

سید حسین طباطبایی، پژوهشگر دینی در گفت‌و گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه سمنان، یکی از مهمترین حوادث و وقایع نیم قرن نخست تاریخ اسلام و چه بسا کل تاریخ اسلام‌را داستان غدیر خواند و گفت: داستانی که از زمان وقوع تاکنون محل مناقشه و جدال لفظی و درگیری علمی گروه‌های مختلف و متنوع اسلامی بوده است. اما به هرحال و به قول آن نویسنده بزرگ فرانسوی " دست کوچکی که در میان آن دست بزرگ قرار گرفت، مسیر تاریخ بشری را تغییر داد ."

وی ادامه داد: یکی از اشتباهات رایج و همیشگی اندیشمندان اسلامی و خصوصاً متخصصین تاریخ اسلام، چه درمیان شیعه و چه درمیان اهل تسنن این بوده که حادثه‌ای تاریخی مانند حادثه غدیر خم را با عینک امروزی و از پس پرده‌های با ضخامت چندین قرن نگریسته‌اند، بدون اینکه ملاحظات اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی جامعه‌ی آن عصر را درنظر گرفته باشند.

طیاطبایی با اشاره به اینکه براثر همین نگاه ایدئولوژیک به اتفاقی تاریخی که بیش از هرچیز محتاج بی‌طرفی علمی است متذکر شد: اتفاق مبارکی که در حقیقت مایه‌ی وحدت و حل منازعات ومناقشات و رفع کدورت ها، از میان جامعه‌ی اسلامی است، به اصلی‌‌ترین و مهم‌ترین نقطه جدایی دو دسته‌ی بزرگ اسلامی "شیعه وسنی " و کانون افتراق آرا ء وعقاید فرقه‌های اسلامی مبدل شده است.

غدیر هم مانند صاحب غدیرامام علی (ع)" مظلوم است

این پژوهشگرعلوم دینی با بیان اینکه غدیر هم مانند صاحب غدیرامام علی (ع)" مظلوم است واین مظلومیت هم از جانب پیروان و شیعیان امیر المؤمنین است و هم ازجانب مخالفین فکری و عقیدتی و اهل تسنن متذکر شد: هر دوی این گروه‌ها معتقدند داستان غدیر خم سر آغاز اختلاف و جدایی و فاصله میان صفوف متحد جامعه‌ی اسلامی است.با این تفاوت که شیعه آنرا انشعاب حق از باطل و اهل تسنن آن را انشعاب روافض از جبهه‌ی حق می‌داندو اشتباه هر دو گروه دقیقاً همین‌جاست زیرا علی (ع) در واقع پس از غدیر به خاطر مصالح والای جامعه‌ی اسلامی از حق مسلم حکومت و امارت گذشت و 25 سال چهره‌هایی را تحمل کرد که اگر قرار می‌بود امیرالمؤمنین بلافاصله پس از پیامبر، امیر و خلیفه وحاکم گردد، حتی 25 روز او را تحمل نمی‌کردند و دراین کشاکش، طفل نو پای اسلام بودکه زیر دست و پای تعصبات قومی و نژادی، تفاخرات عربی وقدرت‌طلبی‌های آل ابی سفیان و... له و نابود می‌شد .

به گفته وی ضرورت دارد یک بار دیگر این داستان را از نو بخوانیم و عمیقاً درک کنیم چرا علی(ع) برای احقاق حق خود به قبضه شمشیر دست نبرد و شمشیری که پیوسته در جبهه‌های نبرد هم چون خرمن‌گندم رسیده، باطل را دور می‌کرد،چرا 25 سال در نیام فرو رفت که متأسفانه شیعیان بدترین توجیه را برای این اقدام "ترس ومصلحت " می‌دانند در حالی که همه می‌دانند علی(ع) هیچ‌گاه با حکومت باطل از سر ترس بیعت نمی‌کند .

این کارشناس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان سمنان با تأکید بر اینکه علی (ع) 25 سال صبر مرگ بار پیشه کرد و به فرموده خودش در نهج‌البلاغه خار درچشم و استخوان در گلو داشت و دم نزد تا اینکه وحدت و انسجام جامعه‌ی اسلامی در برابر دشمن مشترک بزرگ (دوم) محفوظ بماند اذعان کرد: دستاوردهای 23 سال رسالت پیامبر به خاطر کینه و جاه‌طلبی عده‌ای عرب تازه به دوران رسیده پایمال نگردد.