اخلاص و نيت صادقانه از اصول اجتنابناپذير و ضروری در امر تبليغ است
مسئول روابط عمومی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی، تقرب الهی، داشتن اخلاص و نيت صادقانه را از اصول اجتنابناپذير و ضروری در امر تبليغ دانست.
گروه اجتماعی: مسئول روابط عمومی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی، تقرب الهی، داشتن اخلاص و نيت صادقانه را از اصول اجتنابناپذير و ضروری در امر تبليغ دانست.
 |
محمود كلاشی، مسئول روابط عمومی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی و كارشناس الهيات و معارف اسلامی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه نخستين ركن موفقيت در تبليغ، وجود ويژگیهای برتر در خود پيام است، گفت: اگر محتوا و ماهيت پيام، ويژگیهای لازم را همراه نداشته، هر چند بقيه عوامل هم موجود باشد، باز تبليغ يك تلاش كور و بیحاصل است.
وی ويژگیهايی كه به يك پيام، قدرت و نفوذ میبخشد، را قابليت اثبات و استدلال آن عنوان و بیان كرد: يك پيام اگر از ناحيه عقل و منطق حمايت نشود، برای مدت كمی دوام پيدا میکند چراكه اسلام، دائماً روی تعقل و تفكر تأكيد كرده است.
مسئول روابط عمومی اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی درباره ويژگی ديگر پيام گفت: يك پيام بايد تعهدآور و مسئوليتساز بوده و با نيازها و انگيزههای زندگی بشر انطباق داشته باشد، چراكه به همين دليل است كه احكام و دستورهای قرآن و سنت، اين انگيزهها را میپذيرد و به آنها اقرار میکند و در حدودی كه مشخص كرده، خواهان اشباع آنها است.
كلاشی با اشاره به شيوههای تبليغ دين كه در رأس آن اخلاق و رفتار صالح قرار دارد، افزود: با روشهای تبليغات غربی كه هدفش صرفاً تحت تأثير قرار دادن مخاطب است، تفاوت جوهری دارد، زيرا در تبليغات اسلامی، اخلاص، تقرب الهی و نيت صادقانه از اصول اجتنابناپذير و ضروری تبليغ است.
وی با تأكيد بر اينكه يكی از شرايط موفقيت در امر تبليغ، مردمشناسی مبلغ است، خاطرنشان كرد: شناخت فرهنگ و آداب و رسوم ملی، درنظر گرفتن نيازها، كمبودها و مشكلات ويژه مردم هر منطقه و نيز توجه به ميزان تحصيلات و سطح آگاهیهای مردم و مسائلی ديگر از اين گونه، از شرايط اساسی كارآمدی امر تبليغ بهشمار میآيد، در حقيقت بدون شناخت زمينه تبليغ و روحيه مردم، هيچگونه تضمينی برای نفوذ كلام و پيام وجود ندارد.
مسئول روابط عمومی ادارهكل اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی با اشاره به اينكه رهبر معظم انقلاب از نبود روانشناسی تبليغی با عنوان يكی از كاستیهای تبليغ دين ياد میکند و میفرمايد؛ «مثلاً یک نفر میرود تبليغ كند، ولی روانشناسی تبليغی ندارد و با مردم حرفی را میزند كه حرف آنها نيست، حرفی را كه بايد در دانشگاه زد، در روستا میزند و حرفی كه بايد در روستا زده شود، در كارخانه میزند»، تأكيد كرد: بنابراين، تعليم و روشيابی علمی و فراهم كردن مقدمات علمی برای تبليغ، مثل روانشناسی اجتماعی، در حوزه نيست.
