شيعه، اميد و انتظار را در متعالی‌ترين نوع خود پيش روی انسان‌ها قرار داده است

گروه اجتماعی: مدرس دانشكده علوم قرآنی خمين با بيان‌ اينكه شيعه با بهره‌مندی از آموزه‌های متعالی و هدايت بخشی اهل بيت(ع) اميد و انتظار به آينده را در متعالی‌ترين نوع خود پيش روی انسان‌های آزادانديش و آزادیخواه قرار داده است، افزود: اين انتظار همان چشم به راه آمدن موعود و منجی است.

احمد اميدوار، استاد دانشكده علوم قرآنی خمين در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، با بيان ‌اينكه انتظار در لغت به معنای چشم‌داشت و چشم به راه بودن است، اظهار كرد: انتظار در اصطلاح مهدويت به معنای چشم به راه بودن آمدن آخرين ذخيره الهی و برپايی حكومت عدل و قسط در سراسر گيتی است.

وی افزود: البته برخی از اين واژه برداشت سطحی و يا متأسفانه انحرافی داشته‌اند به‌عنوان نمونه ممكن است برخی انتظار فرج را اين گونه تفسير كنند كه در مساجد، حسينيه‌ها، منزل و ... بنشينند و برای ظهور آقا دعا كنند و فرجش را از خدا بخواهند؛ هرچند اين دعاها ارزشمند است و يا به سخن ديگر لازم است ولی برای يك فرد يا جامعه منتظر كافی نيست.

اميدوار گفت: عده‌ای هم درباره مفهوم «انتظار» به انحراف كشيده شده بودند و می‌گفتند؛ بايد به گناه‌ها دامن زد و مردم را به گناه و فساد و ظلم دعوت كرد تا دنيا از اين امور پر شود و حضرت(ع) تشريف بياورند.

وی با بيان‌ اينكه انتظار فرج يعنی آماده‌باش كامل فكری، اخلاقی، مادی و معنوی و ... برای مقابله با ظلم، تصريح كرد: پايان دادن به همه ظلم‌ها و نابسامانی‌ها و گستراندن عدل و داد در سراسر گيتی كار ساده‌ای نيست، از اين رو انتظار يعنی آماده باش برای رسيدن به اين هدف بزرگ.

اميدوار با بيان‌ اينكه شيعه با بهره‌مندی از آموزه‌های متعالی و هدايت بخشی اهل بيت(ع) اميد و انتظار به آينده را در متعالی‌ترين نوع خود پيش روی انسان‌های آزادانديش و آزادیخواه قرار داده است، افزود: اين انتظار همان چشم به راه آمدن موعود و منجی است؛ اين تعاليم و آموزه‌ها آنقدر با ارزش است كه دشمنان تشيع آن را مانع تسلط خود بر مسلمانان بر شمرده‌اند.

وی خاطرنشان كرد: در كنفرانس تل‌آويو افرادی مانند برنارد لوييس، مايكل ام جی، جنشر، برونبرگ و مارتين كرامر بر اين نكته تأكيد فراوان داشته‌اند كه دو عامل پايداری شيعه قيام امام حسين (ع) و انتظار امام زمان(عج) است. آنان در توصيف شيعه گفته‌اند؛ شيعيان به نام امام حسين(ع) قيام می‌كنند و به اسم امام زمان قيامشان را حفظ می‌كنند. آنچه واضح است آموزه‌های اسلامی و به طور ويژه آموزه‌های شيعی ارتباط جدايی ناپذيری با مفهوم انتظار دارند.

اميدوار در ادامه نشاط و پويايی بشر در دوران زندگی فردی و اجتماعی را مرهون نعمت اميد و انتظار دانست و يادآور شد: انسان اگر از حالت انتظار خارج شود و به آينده اميدی نداشته باشد زندگی برايش مفهوم چندانی نخواهد داشت . آنچه انسان را به زندگی اميدوار ساخته و آن را برايش جاذبه‌دار می كند و نگرانی‌ها را برايش آسان می‌سازد، انتظار به آينده‌ای روشن و رشد آفرين است كه در آن به همه نيازهای روحی و جسمی وی به طور كامل پاسخ داده شود.

وی افزود: آدمی در پرتو اميد و انتظار رنج‌ها و گرفتاری‌ها را تحمل می كند و با نشاط روبه سوی آينده حركت می‌كند؛ حال واضح است كه آموزه‌های آفتاب گون قرآن و معارف درياوش مكتب اهل بيت(ع) به ما می‌آموزد كه متعالی‌ترين اميد و انتظار چشم به راه بودن مهدی فاطمه (عج) است.انتظار فرج ،زنده نگه داشتن اميد و نشاط در دل شيعيان است.

اميدوار ادامه داد: انسانی كه اميد و انتظار فرج امام زمان (عج) در وجودش زنده باشد و بجوشد و معنای واقعی انتظار راهم بفهمد آن هنگام است كه می‌داند وظيفه‌ای دارد و بايد خود را به آماده باش عظيم و بزرگی برساند در اين صورت ديگر هيچ چيز ولو چيزهايی كه برای ديگران از امور ثانوی بر شمرده می‌شود برای وی كم ارزش نيست همه چيز برايش به طور معناداری جلوه می‌كند؛ چراكه می‌داند بايد هم خود و هم افراد و محيط و اشياء پيرامون خود را به يك آماده باش كامل برساند. انتظار فرج به همه امور زندگی فردی و اجتماعی معنا می‌بخشد.

اين استاد دانشگاه در پايان با بيان‌اينكه در روايات و احاديث متعدد در بيان وظايف و ويژگی منتظران سخن‌های بسياری گفته شده است، اظهار كرد: شناخت امام زمان(عج)،دوستی با دوستان و دشمنی با دشمنان حضرت مهدی(عج)، صبر بر سختی و مشكلات دوران غيبت، پرهيزگاری و رعايت تقوای الهی، پيروی از دستورات ائمه معصومين(عج)، دست‌گيری از ضعفاء و فقيران، دعا برای فرج حضرت مهدی(عج)، انتظار شبانه‌روزی بدين معنی كه صبح و شام منتظر فرج بودن، حفظ پيوند با مقام ولايت و ارتباط با فقها و مراجع تقليد از جمله ويژگی‌های منتظر واقعی است.