گروه سلامت: مسئول بخش روزهداری پژوهشكده علوم غدد و بيماریهای متابوليسم دانشكده علوم پزشكی تهران گفت: در صورت رعايت رژيم غذايی مناسب، پيشگيری از چاقی، داشتن تحرك، تنظيم دوز داروها، همكاری با پزشك و داشتن الگوی خواب مناسب، همه افراد میتوانند روزه بگيرند.
سيدمحسن خوشنيت نيكو، مسئول بخش روزهداری پژوهشكده علوم غدد و بيماریهای متابوليسم دانشكده علوم پزشكی دانشگاه تهران در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) با اشاره به اينكه در صورت ضرر داشتن روزه برای بيمار او نبايد به اين امر مبادرت كند، گفت: توانايی روزهگرفتن و تشخيص آن در مورد بيماریهای مزمن هميشه مطرح است ولی تصميمگيری اصلی در اين مورد به شرطی كه بيمار اطلاعات كافی در مورد روزه داری و عوارض آن بر اساس علم روز داشته باشد بر عهده خود او است.
بخش اول مصاحبه را اينجا بخوانيد!
خوشنيت نيكو با اشاره به اينكه روزهداری برای برخی بيماریها هيچ ضرری ندارد، افزود: روزهداری حتی در برخی بيماریها موجب بهبود میشود، در برخی ديگر از بيماریها كه بيمار توانايی لازم را به دلايل ژنتيكی و سرشتی دارد و همكاریهای لازم را با پزشك دارد میتواند در ماه مبارك رمضان همچون ديگر افراد روزه بگيرد ولی در برخی بيماریها نيز احتمال ضرر به بيمار در اثر مبادرت به اين امر وجود دارد كه نبايد اقدام به اين امر كند.
وی تصريح كرد: در گذشته و حدود 20 سال پيش، بيماران مبتلا به ديابت نوع يك كه انسولين تزريق میكردند از روزهداری منع میشدند ولی در حال حاضر با روشهای درمانی جديد و با ارائه آموزش لازم به اين بيماران نيز هيچگونه ممانعتی برای روزهداری اين افراد نيز وجود ندارد.
خوشنيت با ارائه توصيههايی به بيماران مبتلا به ديابت، گفت: بيماران ديابتی چاق يا دارای وزن نرمال و قند خون كنترل شده كه نوسانات زياد قند خون ندارند و همكاری در درمان داشته و آموزشپذير هستند و در منزل میتوانند خود را پايش كنند، مجاز به روزهداری هستند.
| خوشنيت نيكو: |
| روزهداری بر روی فشار خون فرد سالم، تاثير چندانی نمیگذارد و تنها ممكن است به دليل كم آبی به ويژه در فصول گرم و در صورتی كه فرد سحری نخورده باشد فشار خون اندكی افت پيدا كند كه نگرانكننده نيست ولی افرادی كه فشار خون بالای 18 روی 9 يا ده دارند معمولا مجاز به روزهداری نيستند |
وی با اشاره به اينكه خانمهای باردار مبتلا به ديابت و يا آنانی كه پس از بارداری مبتلا به ديابت میشوند مجاز به روزهداری نيستند، ادامه داد: افرادی كه مبتلا به ديابت هستند ولی توانايی خود مراقبتی ندارند، نمیدانند چه كنند و همكاری مناسب با پزشك ندارند، مبتلا به فشار خونهای كنترل نشده هستند و بيماری در آنها پيشرفته است مجاز به روزهداری نيستند در حاليكه عدهای از بيماران كه انسولين درمانی میشوند در صورت آموزش و كنترل و پايش قند خون میتوانند روزه بگيرند.
وی در مورد مبتلايان به بيماری فشار خون و تكليف آنها در مورد روزه ماه مبارك رمضان، گفت: روزهداری بر روی فشار خون فرد سالم، تاثير چندانی نمیگذارد و تنها ممكن است به دليل كم آبی به ويژه در فصول گرم و در صورتی كه فرد سحری نخورده باشد فشار خون اندكی افت پيدا كند كه نگرانكننده نيست ولی افرادی كه فشار خون بالای 18 روی 9 يا 10 دارند معمولا مجاز به روزهداری نيستند.
خوشنيت نيكو ادامه داد: در صورتی كه اين افراد نيز داروهای خود را به صورت منظم مصرف كنند و دوز داروی آنها در ماه رمضان توسط پزشك تنظيم شود به طوری كه از داروهای دارای آثار طولانی مدتتر استفاده كنند تا در مدت روزهداری تاثير آنها محفوظ بماند و از سوی ديگر نمك مصرفی خود را كاهش دهند و الگوی خواب آنها نيز دارای نظم باشد میتوانند روزه بگيرند.
وی افزود: تغيير الگوی خواب در ماه مبارك رمضان بر فشار خون افراد اثر گذار است.
اين پزشك با اخطار دادن به افراد نسبت به افزايش وزن در ماه مبارك رمضان، گفت: با افزايش وزن، فشار خون نيز افزايش میيابد ولی در صورت رعايت رژيم غذايی مناسب، پيشگيری از چاقی، داشتن تحرك كافی، تنظيم دوز داروها، همكاری با پزشك و داشتن الگوی خواب مناسب، همه افرد حتی افراد دارای فشار خون كنترل شده نيز میتوانند روزه بگيرند.
خوشنيت با اشاره به اينكه توصيه و منع از روزهداری با توجه به نوع و مرحله بيماری متفاوت است، گفت: فردی كه دچار بيماری خاص مثل ذاتالريه و عفونتهای خاص میشود نبايد روزه بگيرد ولی بيماریهای مزمن مثل ديابت و سرطان درمان شده، فشار خون بالا و ديابت و.. در صورتی كه شرايط فوقالذكر را دارا باشند بايد روزه بگيرند و تشخيص توانايی در هر بيماری متفاوت است و در نهايت بر عهده خود بيمار است.
وی با اشاره به اينكه بيماران بايد دو يا سه ماه قبل از ماه رمضان برای پايش و كنترل بيماری خود به پزشك مراجعه كنند، تصريح كرد: با تعيين وضعيت بيماری، توانايی آنها معين میشود و اگر به دليل اهمال در مراجعه به پزشك بيماری كنترل نشده بماند مسئوليت اين كوتاهی بر عهده بيمار است.