گروه فعاليتهای قرآنی: نماينده مردم خوزستان در مجلس خبرگان با اشاره به روايتی در خصوص پرهيز فرد روزهدار از ارتكاب حرام، بيان كرد: در چنين حالتی فرد روزهدار مانند زمانی است كه فرزند از مادر متولد شده و رسيدن انسان به اين درجات عالی مشكل است و پاداش اين سختیها نيز بسيار است.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، آيتالله سيدعلی شفيعی، نماينده مردم خوزستان در مجلس خبرگان رهبری شنبه، 22 تيرماه در سومين جلسه تفسير قرآن كه در مسجد آيتالله شفيعی اهواز برگزار شد، با اشاره به ارزش انسان روزهدار نزد خداوند متعال گفت: همواره بايد درباره اعمال نيك و پسنديده، مسائل اميدواركننده آن نيز بازگو شود.
وی در خصوص وجود حالت اميد و ترس در اعمال انسان خاطرنشان كرد: انسان نسبت به اعمال خود بايد بهگونهای باشد كه نه مأيوس و نه مغرور شود.
آيتالله شفيعی با اشاره به روايت منقول از پيامبر اكرم(ص) در خصوص فضيلت ماه رمضان؛ فقال يا ايها الناس قد اظلكم شهر عظيم مبارك، شهر فيه ليلة خير من الف شهر، جعل الله صيامه فريضة و قيام ليله تطوعا؛ اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزهاش را فرض و واجب نموده و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، تصريح كرد: اين ماه، ماهی است كه در آن شبی است كه آن شب از هزار شب بهتر است و خداوند متعال روزه ماه رمضان را بر مؤمنان واجب كرده است. اگر كسی در شبی از ماه رمضان برخيزد و يك ركعت نماز گزارد مانند كسی است كه در ماه غير رمضان هفتاد ركعت نماز به جای آورده است.
استاد عالی حوزه علميه خوزستان در خصوص فضيلت انجام اعمال مستحبی در ماه رمضان گفت: عمل مستحبی در ماه رمضان معادل عمل واجب است. خداوند اين گواه را قرار داده است كه اگر كسی در ماه رمضان كار خيری انجام دهد و به فقير كمك كند و قرآن بخواند و دستگيری ضعيفی كند مانند كسی است كه واجبی از واجبات خدا را انجام داده است.
آيتالله شفيعی با بيان اينكه اگر كسی در ماه رمضان عمل واجبی انجام دهد مانند كسی است كه در ماه ديگر هفتاد عمل واجب انجام داده است، ماه رمضان را ماه صبر انسان بر گرسنگی و تشنگی عنوان كرد و افزود: اين صبر ثوابی جز بهشت ندارد و خداوند به صابران وعدههای نيكو داده است.
نماينده مردم در مجلس خبرگان رهبری با اشاره به روايتی از امام محمد باقر(ع) تصريح كرد: هر كس وارد ماه رمضان شود و روزه گيرد و زبان خود را از حرام و زشتیها باز دارد و چشم خود را از حرام ببند و آزار خود را به كسی نرساند، از گناه خارج میشود. در چنين حالتی فرد روزهدار مانند زمانی است كه فرزند از مادر متولد شده است. رسيدن انسان به اين درجات عالی مشكل است و پاداش اين سختیها نيز بسيار ارزشمند است.