مقام معظم رهبری از بيداری اسلامی به عنوان پيچ تاريخی ياد میكنند كه نظم بينالمللی را تغيير داده است و بازيابی هويتی، اسلام خواهی، مبارزه با ظلم و ديكتاتوریها، استكبارستيزی و ايجاد نظامهای جديد مبتنی بر خواست مردم مسلمان از ويژگیها و شاخصههای مهم انقلابهای منطقه از ديدگاه رهبر معظم انقلاب است.
گروه بينالملل: مقام معظم رهبری از بيداری اسلامی به عنوان پيچ تاريخی ياد میكنند كه نظم بينالمللی را تغيير داده است و بازيابی هويتی، اسلام خواهی، مبارزه با ظلم و ديكتاتوریها، استكبارستيزی و ايجاد نظامهای جديد مبتنی بر خواست مردم مسلمان از ويژگیها و شاخصههای مهم انقلابهای منطقه از ديدگاه رهبر معظم انقلاب است.
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)، نشست تخصصی «ديپلماسی عمومی و بيداری اسلامی با تكيه بر ديدگاههای مقام معظم رهبری»، ساعت 21:30 تا 23:30 شب گذشته 28 تيرماه با حضور حجت الاسلاموالمسلمين نجفعلی ميرزايی، عضو هيئت علمی جامعة المصطفی(ص) العالميه و سيد احمد نكويی، مديرعامل مركز مطالعات فرهنگی و ارتباطات راهبردی آفاق جهانی در نمايشگاه بينالمللی قرآن كريم در مصلای امام خمينی(ره) برگزار شد.
سيد احمد نكويی ضمن سخنانی در اين نشست به تبيين موضوع ديپلماسی عمومی و ارتباط آن با مقوله بيداری اسلامی پرداخت و گفت: مسئلهای كه ديپلماسی عمومی را به موضوع بيداری اسلامی گره میدهد، مردمی بودن و هويت ايجاد كردن اين دو جريان است، زيرا ديپلماسی عمومی پای هويت را به سياست خارجی باز كرده است.
وی گفت: از سوی ديگر ديپلماسی عمومی يك تحول هويتی است كه مخاطب آن مردم و اجتماع هستند كه اين موضوع از نقاط اشتراك آن با بيداری اسلامی به عنوان يك تحول اجتماعی و مردمی است.
سيد احمد نكويی تصريح كرد: مقام معظم رهبری از بيداری اسلامی به عنوان پيچ تاريخی ياد میكنند كه نظم بينالمللی را تغيير داده است و بازيابی هويتی، اسلام خواهی، مبارزه با ظلم و ديكتاتوریها، استكبارستيزی و ايجاد نظامهای جديد مبتنی بر خواست مردم مسلمان از ويژگیها و شاخصههای مهم انقلابهای منطقه از ديدگاه رهبر معظم انقلاب است.
وی در بخش ديگری از سخنان خود به تبيين موضوع ديپلماسی عمومی پرداخت و گفت: اين موضوع يك رويكرد جديد است كه در سالهای اخير در عرصه سياست خارجی كشورها شكل گرفته است و در آن نقش بازيگران غيردولتی و نهادهای مردمی، اهميت پيدا كرده است.
سيد احمد نكويی تصريح كرد: ديپلماسی به دو بخش ديپلماسی رسمی و ديپلماسی غير رسمی تقسيم میشود كه ديپلماسی رسمی بر اساس روابط ميان دولتها شكل میگيرد و ديپلماسی غيررسمی(عمومی) مبتنی بر روابط يك دولت با مردم و ومخاطبان جهانی خود است.
مديرعامل مركز مطالعات فرهنگی و ارتباطات راهبردی آفاق جهانی خاطرنشان كرد: در جهان كنونی انتقال پيام متأثر از 4 حوزه امنيت، سياست داخلی، فرهنگ و سياست خارجی است و در حقيقت پذيرش ديپلماسی عمومی از سوی كشورها بيانگر اهميت اين قضيه است و گسترش نهادهای مدنی يكی از عوامل مهم اهميت پيدا كردن ديپلماسی عمومی است.
وی گفت: تصور غالب ميان كارگزاران سياست خارجی اين است كه ديپلماسی میتواند ابزاری ارزشمند در سياست خارجی باشد، اما بررسیهای دقيقتر نشان میدهد امروز ماهيت نظام بينالملل با مسئله ديپلماسی عمومی پبوند خورده است و اگر اين را مبنا قرار دهيم میتوان گفت سياست خارجی به بلوغ رسيده است، چرا كه به اهميت ديپلماسی عمومی پی برده است.
اين عضو هيئت علمی دانشگاه يادآور شد: نكته محوری كه همه تعاريف از ديپلماسی عمومی دارند اين است كه ايجاد يك نوع ارتباط مستقيم با مردم يك كشور است كه اين ارتباط به صورتی هدايت شده و در جهت اهداف خاصی است كه از جمله اين اهداف تلاش برای شناساندن معانی و مفاهيم و انتقال ارزشهای خود به مردم كشورهای ديگر است.
سيد احمد نكويی گفت: بهبود تصوير و پرستيژ يك كشور از ديگر كاردكردهای ديپلماسی عمومی است كه پرستيژ بينالمللی يك كشور را ارتقا میدهد و از طريق ديپلماسی عمومی میتوان سياستها را تبيين و با تأثيرگذاری بر بر رفتار مردم كشور، رفتار سياسی حاكمان يك كشور را تغيير داد.
وی گفت: در منطق سياست خارجی ايران، اهداف آن بيش از آن كه بر اساس ديپلماسی رسمی بنا شده باشد بر محور ديپلماسی عمومی بنا شده است كه نفی سلطهگری، عدالت طلبی و ظلم ستيزی، حمايت از مسلمانان و مستضعفان، و دعوت به امت واحده جهانی 4 اصل از اصول حاكم بر سياست خارجی ايران است كه اين اصول دربرنداره مفاهيم ارزشی است كه در حوزه سياست خارجی كاربرد دارد و اين اصول بيانگر اين است كه در سياست خارجی ايران مردم را به عنوان اصل قرار داده شدهاند.
نكويی بيان كرد: در ابتدای انقلاب شاهد پديده ای تحت عنوان «صدور انقلاب» بوديم كه معنای سنتی ديپلماسی عمومی بود و در حقيقت، راهبرد صدور انقلاب در دهه اول انقلاب مبتنی بر حمايت از نهضتها بود، اما در دهه دوم انقلاب، اين مقوله تحت عنوان مجموعهای از فعاليتهای سياسی نمود پيدا كرد و گام سوم صدور انقلاب اكنون مجموعهای از فعاليتهای فرهنگی است كه اين مفهوم به ديپلماسی عمومی نزديكتر است.
وی خاطرنشان كرد: به جهت تاريخی دو نوع ديپلماسی عمومی در رفتار سياست خارجی وجود دارد كه شيوه اول رابطه دولت و ملت بيرون از مرزهای خود كه شيوه سنتی است و شيوه نوين ديپلماسی عمومی مبتنی بر رابطه دوجانبه مردم و مردم است، اتفاقی كه هنور در ايران به صورت مطلوب نيفتاده است.
اين تحليلگر سياسی گفت: در تحولات بيداری اسلامی مردم ايران میتوانند با كسانی كه باورها و ارزشهای جمهوری اسلامی را پذيرفتهاند، ارتباط اثربخشی داشته باشند كه نقش سازمانهای غيردولتی و نهادهای مدنی در اين عرصه بسيار حائز اهميت است.
وی به ديدگاههای ارزشمند مقام معظم رهبری در حوزه ديپلماسی عمومی جمهوری اسلامی اشاره كرد و گفت: 1ـ تبيين منطق و فلسفه انقلاب اسلامی2 ـ الهام بخشی به مسلمانان در عرصههای مختلف 3 ـ هويتدهی و هويتبخشی 4ـ تلاش برای تقويت پيوندهای فرامرزی امنيتی 5ـ تبيين حرف نو جمهوری اسلامی در عرصههای مختلف از جمله كرامت انسانی، حقوق بشر، زندگی معنوی، تمدن دينی، مردم سالاری دينی 6ـ مقابله با مصادره هويتی و مفهومی انقلابها توسط غربیها از جمله ديدگاههای مقام معظم رهبری نسبت به حوزه ديپلماسی عمومی است كه ما بايد با تكيه بر اين اصول به سوی احيای تمدن نوين اسلامی تلاش كنيم.
سيد احمد نكويی در پايان گفت: وظايف ملت مسلمان ايران به عنوان كنشگران ديپلماسی عمومی اين است كه بايد در عرصههای مختلف زندگی بشر مدل ارائه كنند كه مقام معظم رهبری با طرح الگوی اسلامی پيشرفت در پی تلاش برای سازماندهی اين مسئله بودند و ما بايد به سمت شكلگيری روابط مردم و مردم حركت كنيم كه در اين زمينه بايد نهادسازی كنيم كه در دل اين نهادسازی، گفتمانسازی ايجاد كنيم و بايد برای تقويت روابط راهبردی با ملتهای ديگر تلاش كنيم.