گروه اجتماعی: عضو هیئت علمی جامعةالزهراء (س) ماه مبارك رمضان را ايامی مناسب برای قرار گرفتن در مسير قربة الی الله و شاخصی برای قرار گرفتن انسان در مسير بندگی عنوان کرد.
معصومه ظهيری، عضو هیئت علمی جامعةالزهراء(س) در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، گفت: فلسفه روزهداری در نام ماه مبارك به عنوان «رمضان» وجود دارد و شامل داغ شدنی است كه ناخالصیها را از بين میبرد تا انسان در طول سال يك ماه را بتواند به پالايش درون خود از نظر جسمی و روحی بپردازد و از اين رو به آن ماه بندگی، خودسازی و عبادت میگويند.
وی بيان كرد: خداوند میگويد هيچ جن و انسی نيافريدم الا برای بندگی، اما در ماه مبارك زمانی خاص برای انسان برای قرار گرفتن در مسير بندگی و ماه محاسبه و بررسی سرمايههای انسان است تا آنچه دارد بيفزايد و آن چه از دست داده بدست آورد.
مدرس حوزه علمیه افزود: هدف از روزهداری تعيين مسير دوباره و قرار گرفتن در مسير تعالی است؛ آن كسی در مسير الهی بوده راهش را تنظيم میكند و كسی كه خارج از مسير بوده در مسير بندگی خداوند قرار میگيرد.
عضو هیئت علمی جامعةالزهراء(س) ادامه داد: به جز حج كه ايام احرام است هيچ عبادت ديگری نداريم كه ايام طولانی مدت قربة الی الله داشته باشد و ماه رمضان شاخصی است كه انسان خود را در مسير بندگی خداوند قرار دهد.
وی تأكيد كرد: در فلسفه روزه آثار و فوايدی زیادی نهفته که يكی از آنها صله رحم است خداوند فرموده فقير و غنی را به يكديگر نزديك كرده و مردم را برای جهاد با نفس آماده میكنم.
ظهيری يادآور شد: كسی كه در ماه رمضان حلالها را بر خود حرام میكند قدرت كنترل نفس را بدست میآورد و كسی كه اراده خود را حفظ كرد در غير از ايام روزهداری نيز میتواند تسلط بر نفس داشته باشد.
وی افزود: انسان روزهدار قدرت خودنگهداری، كنترل و تقرب پيدا كردن و مهارت نه گفتن و آری گفتن به دست میآورد و اين مهارتافزايی برای انسانها جزء آثار و فوايد روزهداری است.
عضو هیئت علمی جامعةالزهراء(س) در پایان گفت: روزهداری يك عبادت فردی و اجتماعی است و در ایام ماه رمضان شاهد آئینهایی مثل ترتيلخوانی قرآن هستيم و این ماه، ماه قانونگرايی است.