گروه اجتماعی: رئيس تبليغات اسلامی فومن ماه رمضان را بهترين فرصت برای بهرهمندی از مبانی بلند كلام وحی و تنظيم سبك زندگی بر اساس معارف قرآنی خواند و گفت: قطعا اگر خانوادهها زندگی خود را بر اساس معارف قرآنی تنظيم كنند با مشكل مواجه نمیشوند.
حجتالاسلام والمسلمين عليرضا ابراهيمزاده، رئيس تبليغات اسلامی شهرستان فومن در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، به ذكر فلسفه روزهگرفتن از ديدگاه دين مبين اسلام پرداخت و آثار و بركات فردی و اجتماعی آن را برشمرد و اظهار كرد: روزه علاوه بر فوايد جسمانی نقش بسيار مهمی در تقرب الهی دارد و موجب تقويت روحيه عبوديت در انسان میشود و انسان با تحمل صبر بر خوردن و آشاميدن غلبه كرده و با عبادت خداوند روح خود را صيقل داده و به آفريدگار نزديكتر میگردد.
وی با بيان اينكه فلسفه عالی و فايده مهم روزهگرفتن ايجاد تقوا در انسان است، افزود: روزه با كيفيتی كه دارد در حقيقت روح معنوی و ايمانی انسان را تقويت و اراده او را در اجتناب از معاصی و گناه قوی و نيرومند میگرداند؛ رمضان ماه خودسازی و تزكيه است و روزه عبادتی نسبتا مشكل است كه بايد بنده خدا به اين عبادت مهم تن در دهد تا از اين باب وارد عبادات ديگر شود؛ بنابراين روزه دروازه عبادات است، به معنای اينكه خودسازی و مقاومت در انجام عبادات را بايد از روزه شروع كرد.
حجتالاسلام ابراهيمزاده با اشاره به آثار اجتماعی روزه تصريح كرد: روزه موجب تهذيب جامعه و تداوم روح تعادل و همبستگی و برادری بين مسلمانان و همدردی و همنوازی و استحكام پايههای فضايل اخلاقی و منهدم ساختن رذايل اخلاقی از قبيل فسق و فجور، فحشا و جنايت میشود.
اين كارشناس دينی با اشاره به آثار اقتصادی روزه، اضافه كرد: روزه، سدی در مقابل اسراف و تبذير بوده و باعث عدم تبعيض و شكاف طبقاتی از نظر اقتصادی میشود؛ چراكه به وسيله بذل و بخشش و انفاق مالی، هيچگاه فردی در اجتماع مسلمانان گرفتار فقر و تنگدستی نخواهد شد؛ روزه به مسلمان، قناعت و مناعت را میآموزد و ارزش اين صفات و تأثير آن در ايجاد صفت برجسته ديگر همچون زهد و بخشش بسيار است؛ جامعهای كه روح قناعت را در خود بپرورد بر خود متكی خواهد بود و میتواند از بيگانه بینياز باشد.
وی با تأكيد بر اين مطلب كه امساك اعضا و جوارح، شرط تحقق روزه واقعی است، ادامه داد: طبق آموزههای دينی، نخوردن و نياشاميدن يكی از ويژگیهای روزه محسوب میشود، ولی بايد امساك اعضاء و جوارح بدن نيز رعايت شود تا روزه كامل و جامع باشد و اگر امساك اعضا صورت گيرد به روزه واقعی نزديك خواهيم شد؛ اگر ما بخواهيم جزء روزهداران واقعی باشيم بايد چشم و گوش و زبان و ديگر جوارح ما نيز كنترل شود و مرتكب گناه نشويم.
رئيس تبليغات اسلامی فومن با بيان اينكه تشنگی و گرسنگی روزه بايد انسان را متوجه تشنگی و گرسنگی قيامت كند، متذكر شد: اگر امساك اعضا صورت گيرد به روزه واقعی نزديك خواهيم شد؛ نفسهای بندگان در ماه رمضان تسبيح و خواب آنان عبادت محسوب میشود و هيچگاه نفسهای فردی كه مرتكب گناه میشود تسبيح به شمار نمیرود و اين نكته در مورد افرادی كه روزه آنها واقعی است، صدق میكند.
وی ترتيل و تلاوت را از شيوههای پرداختن به قرآن كريم دانست و گفت: تدبر در آيات نكتهای است كه خداوند در قرآن كريم بارها به آن اشاره كرده است؛ تلاوت و حفظ قرآن كريم مقدمهای است تا فرهنگ قرآنی در زندگی جاری شود و با تفكر در مفاهيم قرآن كريم عمل به آن نيز در زندگی جريان پيدا كند.
حجتالاسلام ابراهيمزاده ماه مبارك رمضان را ماه نزول قرآن و بهترين فرصت برای بهرهمندی از مبانی بلند كلام وحی و تنظيم سبك زندگی بر اساس معارف قرآنی خواند و بيان كرد: بسياری از نكات نغز و آموزههای زندگی در كلامالله مجيد گنجانده شده است و قطعا اگر خانوادهها زندگی خود را بر اساس معارف قرآنی تنظيم كنند، بسياری از مشكلاتی كه ما در جامعه شاهد هستيم ديگر وجود نخواهد داشت.
وی نبود آرامش در جوامع غربی را الهامگرفته از بیبندباری فردی و اجتماعی و دور بودن از خداوند متعال عنوان و تصريح كرد: با توجه به تهاجمات جوامع صنعتی، امروزه روی آوردن به قرآن و كسب معارف دينی میتواند به انسان آرامش بخشد.
اين كارشناس مذهبی ادعيه ماه مبارك رمضان را گنجينهای خواند كه در آن ائمه اطهار(ع) راه ارتباط با خداوند را به انسانها آموختند و با خواندن و تأمل در آنها میتوان به خدا نزديكتر شد و خاطرنشان كرد: خواندن دعاهای ويژه در ماه مبارك رمضان فرصتی است كه خداوند برای بندگان خود فراهم كرده است و بايد از اين فرصت نهايت بهره را ببريم.
حجتالاسلام ابراهيمزاده يكى از دعاهاى بسيار مناسب و پرمحتوا كه براى قرائت در شبهاى ماه رمضان وارد شده را دعاى افتتاح معرفی و بيان كرد: يكی از بهترين و مهمتريت ادعيهای كه در ماه رمضان به شيعيان سفارش شده كه هر شب بخوانند دعای افتتاح است، زيرا اين دعا از مضامينى عالى برخوردار مىباشد و مطالب آن به گونهاى است كه به داعى مىآموزد كه در هنگام دعا، چه آدابى را بايد رعايت كند و متوجه چه مسائلى باشد.