سنت و سيره امام حسن(ع)، مظهر و تجلی‌گاه همه مكارم اخلاقی است

گروه اجتماعی: حجت‌الاسلام عبدالرزاق‌نژاد گفت: امام حسن مجتبی(ع) يكی از اسوه‌های الهی در همه حوزه‌ها به‌ويژه خلق عظيم و مكرمت اخلاقی بوده و سنت و سيره ايشان مظهر و تجلی‌گاه همه مكارم اخلاقی است كه عقل و وحی بدان سخن گفته و خواسته است.

حجت‌الاسلام مهدی عبدالرزاق‌نژاد، عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند در گفت‏‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، درباره ابعاد شخصيت امام مجتبی(ع) گفت: دامنه شخصيت بی‌نظير سبط اكبر پيامبر(ص) بسيار گسترده است و آثار و نشانه‏‌های آن را در تمام كتب حديث، سيره، تاريخ و مناقب به وفور می‏توان مشاهده و مطالعه كرد.

وی ادامه داد: از جمله ابعاد برجسته زندگانی و سيره سرور جوانان بهشت می‏توان به تواضع و فروتنی، حسن خلق، احترام متقابل و كمك و اكرام بينوايان و نيازمندان اشاره كرد چراكه ايشان بازويی علمی و نيرويی بسيار كارآمد برای حكومت علوی و شخص اميرمؤمنان(ع) بوده است.

عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با بيان اينكه امام حسن(ع) از جمله كسانی بود كه همواره از حريم رهبری دفاع می‏كرد، گفت: آن حضرت نه تنها در جنگ‏های جمل، صفين و نهروان فعالانه شركت داشت، بلكه در بسيج نيروها از كوفه برای مقابله با فتنه طلحه و زبير، گام‏های بسيار مؤثری برداشت.

حجت‌الاسلام عبدالرزاق‌نژاد درباره شخصيت امام حسن در نگاه پيامبر(ص) اظهار كرد: پيامبر بزرگوار اسلام(ص) از همان سنين كودكی از امام مجتبی(ع) به عظمت و بزرگی ياد می‌ كرد، بی‌ترديد اين برخوردهای محترمانه و محبت‌آميز، نشانگر اين بود كه آن حضرت می‏خواست شخصيت والای امام را بيش از پيش، به مسلمانان معرفی كند.

عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند با بيان اينكه امام ‌حسن(ع) تمامی توان خويش را در راه انجام امور نيك و خداپسندانه به‌كار می‌گرفت و اموال فراوانی در راه خدا می‎بخشيد، افزود: امام حسن(ع) كمك يار مستضعفان و نيازمندان بود.

وی با اشاره به اينكه از ميان اهل ‌بيت(ع) هر كدام از آن بزرگواران به صفتی مشهور هستند گر‌چه كه به حكم فرازی از زيارت جامعه كبيره كه حضرات معصومی‌(ع) را مورد خطاب قرار می‌دهد و می‌گويد كه همه شما نور واحدی هستيد ولی هر امامی با توجه به مقتضيات زمانی و مكانی و شرايط خاص به صفت خاصی معروف شده است.

عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی بيرجند خاطرنشان كرد: حضرت امام حسن مجتبی(ع) سه بار اموالش را نصف كرد و نصف آن را در راه خدا داد و نصف ديگر را برای خود گذاشت و علاوه بر آن نيز بخشش‌های بسيار زياد و روزانه‌ای داشتند همچنين صبر و بزرگواری كه آن حضرت در برخورد با افراد و حتی دشمنان خود داشته‌اند به كريم اهل‌ بيت(ع) مشهور شده‌اند.

حجت‌الاسلام عبدالرزاق‌نژاد يادآور شد: امام حسن(ع) حليم‌ترين و بردبارترين فرد زمان خود بود، به‌طور‌ی‌كه درباره بردباری آن حضرت(ع) نوشته‌اند كه؛ روزی يك نفر از اهالی شام امام حسن(ع) را ديد، دهان به ناسزاگويی به آن حضرت(ع) گشود، آن حضرت(ع) جواب مرد شامی را نداد تا او حرف خود را تمام كرد، سپس آن حضرت(ع) به سوی مرد شامی رفته بر او سلام كرده و با چهره‌ای خندان به او فرمود؛ ای آقا! به گمانم در اين شهر غريب هستی، شايد هم اشتباه می‌كنی، اگر تو از ما رضايت بخواهی، ما راضی می‌شويم، اگر تو از ما چيزی بخواهی، ما آن را به تو می‌دهيم، اگر تو از ما راهنمايی بخواهی، ما تو را راهنمايی می‌كنيم، اگر تو از ما سرپرستی بخواهی، از تو سرپرستی می‌كنيم، اگر تو گرسنه باشی، ما تو را سير می‌كنيم، اگر تو برهنه باشی، به تو لباس می‌پوشانيم، اگر تو نيازمند باشی، ما تو را بی‌نياز می‌كنيم، اگر تو از جايی رانده باشی، ما به تو پناه می‌دهيم، اگر تو كاری داشته باشی، آن كار را برای تو انجام می‌دهيم.

حجت‌الاسلام عبدالرزاق‌نژاد گفت: امام حسن مجتبی(ع) يكی از اسوه‌های الهی در همه حوزه‌ها به‌ويژه خلق عظيم و مكرمت اخلاقی است، سنت و سيره ايشان مظهر و تجليگاه همه مكارم اخلاقی است كه عقل و وحی بدان سخن گفته و خواسته است.