پيروی از سيره امام حسن(ع)، مصداق بارز سوزاندن گناهان در ماه رمضان است

گروه اجتماعی: ميلاد بزرگترين نماد مهربانی با مردم و به‌ويژه ايتام در ماه رمضان تلنگری است به نسل بشر و به‌ويژه مسلمانان، خداوند دستگيری از يكديگر را مهم و لازم قرار داده است و پيروی از سيره ايشان مؤيدی است بر سوزندان گناهان در ماه رمضان.

شايد به جرأت بتوان گفت كه اين حديث معروفترين و مشهورترين سخن امام حسن مجتبی(ع) است؛ صاحِبِ النّاسَ مِثلَ ما تُحِبُّ أن یُصاحِبوكَ بِه؛ با مردم به‌گونه‌‏اى رفتار كن كه دوست دارى با تو آن‏گونه رفتار كنند.

در نظر اول ساده به نظر می‌رسد اما اين سخن در بردارنده عالی‌ترين درجه اخلاقی، انسانی و عملی است؛ بن‌بست انسانی و عملی انسان عصر حاضر در پذيرفته شدن از سوی ديگران با عملياتی شدن اين سخن از بين می‌رود.

از آنجا كه هيچ كدام از افعال خداوندی بدون دليل و حكمت بروز نمی‌كند تولد سبط نبی مكرم اسلام(ص) كه به كريم اهل بيت(ع) معروف است در ماهی كه همه بشريت و مسلمانان بر سفره پر از مهربانی خداوندی دعوتند بدون دليل نخواهد بود.

براساس آيه 31 سوره بقره «وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا؛ و [خدا] همه [معانى] نامها را به آدم آموخت‏» در توضيح اين مطلب می‌توان گفت خداوند متعال در آيات مختلف قرآن كريم از اسمای خود سخن به ميان آورده است و انسان را تنها موجودی دانسته كه قدرت بر علم به اين اسماء را داراست.

كريم يكی از اسمای الهی است كه خداوند براساس همان صفت بزرگ ماه رمضان را زمان سوزاندن گناهان بندگان خود قرار داد. فلسفه اسما الحسنی شبيه‌سازی انسان به عالی‌ترين صفات معنوی است، امام حسن مجتبی(ع) مزين به چنين صفتی بوده‌اند اگر نمی‌توانيم خود را شبيه خدا كنيم در پيروی از ائمه هدی(ع) به كمال معنوی دست يابيم.

تولد امام دوم شيعيان جهان يادآوری هرساله است برای آنكه در ذهن و دل زنگی به صدا درآيد و همه بشريت به‌ويژه ما مسلمان و خاصه شيعيان را به الگوگيری از اين امام بزرگ رهنمون سازد.

احسان و نيكوكاری صفت بارز امام حسن مجتبی(ع) است كه در ماه رمضان بسيار بدان سفارش شده است، حكمت خداوندی بر اين مقرر بود تا ميلاد نماد اصلی مهربانی با ايتام در ماه مهمانی خداوند قرار گيرد تا همه ياد آوريم سفارش خداوند بر اين نكته مهم و ضروری را.

در روايات بسياری از احسان و ايثارگری امام سخن به ميان آمده است؛ در كتاب «الحياه» آمده است كه امام حسن مجتبی(ع)، دو بار از همه مال خود دست كشيد، و سه بار اموالش را در راه خدا تقسيم كرد، حتی كفشی را می‌بخشيد و كفشی ديگر را نگاه می‌داشت. از آنجا كه ائمه هدی(ع) سخنی بدون عمل بر زبان نمی‌رانند، اين حديث امام حسن(ع) نيز برگرفته و نشأت گرفته از ويژگی برجسته و شايسته ايشان است.

برگزيده شدن از سوی خداوند متعال دارای فرآيندی بس طولانی و دشوار است كه آل طه(ص) با همه صبر و بندگی رسالت سنگين هدايت را بر دوش گرفتند. آن حضرت خود چنان بود كه با عمل و گفتار ديگران را به احسان دعوت می‌كرد و می‌فرمود: تمام كردن احسان از آغاز كردن آن بهتر است.

چنان كه از آن حضرت نقل كرده‌اند: هركس احسان‌های خود را به زبان آورد بخشندگی خود را تباه كرده است و يا می‌فرمود: احسان آن است كه تأخيری در پيش و منتهی در پس نداشته باشد.

اين صفات عالی اخلاقی مربوط به انسانی است كه به ظن تاريخ‌نويسان شبيه‌ترين فرد به رسول خدا(ص) بوده است.

ماه رمضان و سربلندی در مهمانی خداوند و شايستگی ميزبانی چنين عظيم يافتن با بهره‌گيری از سيره امام حسن(ع) ممكن می‌شود.

سيما محسني