عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی ايران با بيان اينكه در ماه مبارك رمضان بهترين زمان ورزش حدود يك ساعت بعد از افطار است، اظهار كرد در ماه مبارك رمضان افراد با برخی محدوديت در فعاليتهای فيزيكی مواجه هستند، ولی هيچگاه توصيه نمیشود كه در هنگام روزهداری ورزش نكنند.
گروه سلامت: عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی ايران با بيان اينكه در ماه مبارك رمضان بهترين زمان ورزش حدود يك ساعت بعد از افطار است، اظهار كرد: در ماه مبارك رمضان افراد با برخی محدوديت در فعاليتهای فيزيكی مواجه هستند، ولی هيچگاه توصيه نمیشود كه در هنگام روزهداری ورزش نكنند.
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشكی ايران علی مظاهرینژاد، معاون آموزشی گروه پزشكی ورزشی دانشگاه علوم پزشكی ايران با بيان اين مطلب گفت: در ماه مبارك رمضان با برخی محدوديت در فعاليتهای فيزيكی مواجه هستند، ولی هيچگاه توصيه نمیشود كه در هنگام روزهداری ورزش نكنند.
وی افزود: روزهداری باعث حفظ طراوت ذهنی، شادابی و سلامت جسمی میشود و ورزش نيز نه تنها با روزه منافاتی ندارد، بلكه اگر به صورت صحيح و اصولی انجام شود، فرد روزهدار را در مقابل خستگیها و دشواریهای روزه به خصوص در هوای گرم مقاومتر میسازد.
معاون آموزشی گروه پزشكی ورزشی دانشگاه در خصوص ارتباط تحرك فيزيكی در روزهداری و پيشگيری از ضعف عمومی و كسالت بدن گفت: ورزش باعث سوختن چربیهای بدن میشود و ذخاير چربی بدن را كاهش میدهد. همچنين تعادلی بين سوختن كربوهيدراتها و چربیها صورت میگيرد. در زمان روزهداری به علت اينكه كربوهيدرات كمتری وارد بدن میشود، بدن چربیها را بيشتر میسوزاند.
مظاهرینژاد با اشاره به اين باور غلط كه بعد از سحر و قبل از افطار میتوان ورزش كرد، گفت: بهترين زمان ورزش حدود يك ساعت بعد از افطار است. با فعاليت فيزيكی و ورزش قند خون كاهش میيابد و فرد روزهدار كه به علت گرسنگی قند خون پايينی دارد، اگر قبل از افطار فعاليت كند افت قندی بيشتری پيدا كند.
اين متخصص تغذيه ادامه داد: افراد روزهدار پس از افطار از خوردن غذاهای چرب و شيرين پرهيز كنند و مايعات زيادی بنوشند. حتما قبل از ورزش 2 ليوان آب ميل كنند و در هنگام ورزش نيز آب مصرف كنند تا آب بدن آنها حفظ شود. توصيه میشود افراد ورزشكار و عادی از افطار تا سحر مايعات، ميوهها و سبزيجات مصرف كنند تا آب بدن آنها حفظ شود.
مظاهرینژاد بيان كرد: در ماه مبارك رمضان افراد، سطح ورزش را از نظر شدت و مدت كاهش دهند. اگر فردی قبلا با شدت زيادی ورزش میكرده و آمادگی خوبی دارد در اين ايام سطح ورزش را به شدت متوسط تقليل دهد تا از خستگی بيش از حد بدن جلوگيری شود.
وی يادآور شد: افراد در زمان عادی میتوانند حداقل 340 تا 370 دقيقه در هفته فعاليت بدنی داشته باشند. ولی در ماه مبارك رمضان به علت محدوديتهای كه در زمان، شدت فعاليت، سطح آمادگی بدن و ضعف ناشی از گرسنگی ايجاد میشود، افراد میبايست حداقلها را رعايت كنند.
عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی ايران توصيه كرد: در ماه رمضان افراد بايد جهت سلامت قلبی عروقی و حفظ سلامت بدن 150 دقيقه در هفته فعاليت متوسط انجام دهند.
مظاهرینژاد با بيان اين مطلب كه نوع ورزش افراد بسته به شدت فعاليت و سطح آمادگی بدنی آنها دارد، گفت: انجام ورزشهای هوازی مانند پيادهروی و شنا كردن بهترين نوع ورزش در اين ماه مبارك میباشند. همچنين افراد روزه دار ميتوانند حدود 2 بار در هفته ورزشهای قدرتی را انجام دهند تا قدرت عضلات بدن آنها حفظ شود.
وی خاطر نشان كرد: ورزشكاران در روزهای عادی ممكن است روزی 1 تا 2 بار به مدت 2 ساعت فعاليت هوازی انجام داده و هفتهای 3 بار هم تمرينات قدرتی انجام دهند ولی ماه مبارك رمضان توصيه میشود فعاليتهای هوازی را به يك نوبت(پس از افطار) كاهش دهند و تمرينات قدرتی را نيز حداقل 2 بار در هفته انجام دهند.
اين عضو هيئت علمی دانشگاه علوم پزشكی توصيه كرد: ورزشكاران تمرينات را بعد از افطار انجام دهند چرا كه فعاليتهای ورزشی قبل از افطار، آنها را دچار تنش و خستگی میكند و به فدراسيونها نيز توصيه میگردد در صورت امكان، انجام مسابقات ورزشی را به بعد از ماه مبارك رمضان موكول كنند.
وی در خاتمه در خصوص استفاده از مكملهای غذايی در ماه مبارك گفت: اگر سطح فعاليت بدنی كاهش پيدا كند، به مراتب از مكملها هم بايد كمتر استفاده شود. البته بسته به شدت تمرين و ميزان فعاليت مصرف مكملها نيز بايد تغيير كند.