نگاه ويژه اسلام، توجه به گنجايش روحی زنان جهت حضور در اجتماع است

فاطمه معدلی، مبلغ دينی آموزش و پرورش و دانشگاه‌های فارس در گفت‌وگو با خبرگزاری بين‌المللی قرآن‌(ايكنا) شعبه فارس، با اشاره به بايدها و نبايدهای حضور زنان در اجتماع از ديدگاه اسلام، گفت: از حيث حقوق معنوی مثل انجام عبادات و ‌فرائض، اسلام برای زن و مرد تفاوتی قائل نيست.

وی افزود: اما بايد توجه داشت كه اسلام در مورد قبول كردن شغل‌ها و كارهايی كه با گنجايش روحی و توان فيزيكی زن تضاد داشته باشد حساسيت‌هايی را نشان داده است.

معدلی تأكيد كرد: به حكم آيات قرآن، احاديث و روايات، اسلام هرگز با كار خارج از منزل زن مخالفت شفاف ندارد؛ اما به‌دليل اهميتی كه به زن داده هر كجا كه احساس كند كار برای او ممكن است خطراتی را ايجاد كند، او را از انجام اين كار منع كرده است.

توجه به لطافت و قداست زن مهم‌ترين نگاه اسلام درباره حضور زنان در اجتماع است

اين مبلغ دينی تصريح كرد: يك‌سری از مشاغل به‌لحاظ روحی و محيطی مردانه بوده و با روحيه لطيف زن در تضاد است و حضور در آن‌ها برای زن خطراتی را به همراه دارد؛ همچنين حضور در كار‌های سنگين مثل كار در معادن و يا كارهايی كه ارتباط تنگاتنگ با جنس مخالف دارد چون به لطافت و قداست زن خدشه وارد می‌كند و اسلام نمی‌خواهد كه وی در معرض خطر باشد، او را منع كرده است.

وی ادامه داد: حضور در جبهه‌های جنگ به‌عنوان مبارز و رزم‌آور نيز برای زن منع شده ولی حضور در پشت جبهه و كمك در خدمت‌رسانی به مبارزان اسلام برای او ممانعتی نداشته و وی در صورت تمايل می‌تواند حضور داشته باشد.

اسلام در كارهای حقوقی برای زن كرامت قائل است

معدلی با بيان اينكه در كارهای حقوقی اسلام برای زن كرامت قائل است و وی می‌تواند تا مقام وكالت، خود را بالا ببرد، گفت: اما اسلام در كارهای عقلانی صرف و جدی مثل قضاوت و اجتهاد، چون بار احساسی زن زياد بوده و ترس از باب خطا رفتن زن در اين موارد وجود دارد، اسلام زن را از انجام آن منع كرده است.

وی تأكيد كرد: خداوند در سوره نساء از زن به‌عنوان موجود لطيفی ياد كرده كه حتی مرد حق داشتن خواهش‌های اضافه در چرخه زندگی را از وی نداشته و انجام كارهای منزل را برای او اختياری در‌نظر گرفته است.

معدلی با اشاره به اينكه در مسائل اخلاقی به‌دليل اينكه زن حساس بوده و اسلام حساسيت او را شناخته و برای آن ارزش قائل است، بيان كرد: اسلام فقط در مسائلی روی رفتارهای اجتماعی زن حساس است كه خدشه‌ای به عفت و پاكدامنی او وارد كند.

اين مبلغ دينی خاطرنشان كرد:‌ در دين مبين اسلام فرهنگی به اسم حلال و حرام و محرم و نامحرم وجود دارد و به حكم آن برای كارهایی كه به اين فرهنگ لطمه وارد می‌شود زن از فعاليت‌های اجتماعی منع شده ولی در غير اين موارد با توجه به نياز جامعه در تمامی عرصه‌ها می‌تواند حضور پيدا كند.

وی اظهار كرد: در اسلام هيچ ممانعتی برای كسب علم و انجام عبادت و تقوای زن نيست؛ ولی در كنار همه اين‌ها يك قانون وجود دارد كه كار و فعاليت‌های زن لطمه‌ای به چرخه زندگی وی وارد نكند و اين بدان معنا نيست كه اجحافی در حق زن شده است.