اختلاف سياسی قبايل، زمينهساز گسترش علم توسط امام صادق(ع) بود
علیرغم اينكه همه ائمه معصومين(ع) به تربيت شاگردان برجسته اهتمام ويژهای داشتند، اين زمينه تنها برای امام صادق(ع) فراهم شد تا از اختلاف سياسی موجود بين طاغوتيان زمان خود استفاده كرده و اقدام به تأسيس نخستين دانشگاه و حوزه علميه كند.
 |
حجتالاسلام رحيم محسنی، مشاور مديركل اوقاف و امور خيريه استان زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه زنجان، با تأكيد بر اينكه اصلیترين منابع فقه و اصول و همچنين منابع روايی و احاديث شيعه، متكی بر آموزههای محضر امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) است، گفت: با توجه به ايجاد درگيری بر سر قدرت بين قبايل بنیاميه و بنیعباس در زمان امام صادق(ع)، سران اين قبايل برای مدتی سرگرم بازی قدرت شده و از ايشان غافل شدند.
وی افزود: فرصت پيش آمده از اختلاف سياسی قبايل بنیاميه و بنیعباس، زمينهای شد تا امام صادق(ع) در اين مدت بتوانند بيش از 4 هزار شاگرد همچون محمدبن مسلم و جابربن حيان را تربيت كرده و رشتههای مختلف علوم اسلامی را به اندوختههای آنان بيافزايند؛ از اينرو رواج علوم اسلامی توسط شاگردان آن حضرت سبب شد تا امام صادق(ع) بهعنوان بنيانگذار مكتب تشيع شناخته شوند.
دفاع از کیان تشیع توسط شاگردان امام صادق(ع)
مشاور مديركل اوقاف و امور خيريه استان زنجان با اشاره به اينكه شاگردان امام صادق(ع) و همچنين تربيتيافتگان مكتب امام محمد باقر(ع) با برگزاری كرسیهای علمی و تأليف كتب گوناگون از كيان تشيع دفاع كردند، ابراز كرد: با نگاهی گذرا به كتب اربعه كه منابع اصلی مراجع تقليد بهشمار میروند، درمیيابيم كه بيشترين احاديث مطرح در اين كتب، احاديثی از جانب امام باقر(ع) و امام صادق(ع) است.
حجتالاسلام محسنی با بيان اينكه امام هادی(ع) حتی در زندان نيز به تربيت شاگردان دينی میپرداخت، تصريح كرد: علیرغم اينكه همه ائمه معصومين(ع) در طول مدت زندگانی پربركت خود، به تربيت شاگردان راستين و برجسته در رشتههای مختلف علوم اسلامی اهتمام ويژهای داشتند، اين زمينه تنها برای امام صادق(ع) فراهم شد تا از اختلاف سياسی موجود بين طاغوتيان زمان خود استفاده كرده و اقدام به تأسيس نخستين دانشگاه و حوزه علميه كند.
وی اظهار كرد: امام صادق(ع) در پاسخ به ابومسلم خراسانی كه از ايشان دليل قيام نكردن خود را پرسيد، فرمود: «به ولله اگر به تعداد انگشتان دست خود نيروی مخلص داشتم، همچون جدم حسين(ع) قيام میكردم»؛ از اينرو میتوان نتيجه گرفت كه همانگونه كه زمينه قيام تنها برای امام حسين(ع) در كربلا فراهم بود، زمينه برای گسترش علوم نيز تنها در زمان امام صادق(ع) مهيا بود.
اين كارشناس مسائل مذهبی در پايان با اشاره به اهميت علماندوزی در دين اسلام و بهخصوص مكتب تشيع، خاطرنشان كرد: مراجعه شاگردان امام صادق(ع) در زمان ايجاد اختناق در رفت و آمد ايشان، در قالبهای فروشندگان دورهگرد و حضور در محضر درس آن حضرت، همه نشانههايی از اهميت بالای علمآموزی در مكتب جعفری هستند.
