فرصتهای سياسی دوران امام صادق(ع)؛ عامل توسعه فرهنگ شيعه
معاون كانون فرهنگی آستان مقدس فاطمه اخری(س) رشت با بيان اينكه امام صادق(ع) در رابطه با مسايل فرهنگی فعاليتهای زيادی برای دين اسلام داشت، گفت امام از فرصتهای سياسی دوران امامت خود برای توسعه فرهنگی شيعه بهره برد.
حجتالاسلام والمسلمين يوسفی، معاون كانون فرهنگی آستان مقدس فاطمه اخری(س) رشت در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه گيلان، با تسليت سالروز شهادت امام جعفرصادق(ع)، اظهار كرد: حضرت امام جعفر صادق(ع)، پس از درگذشت پدر بزرگوارشان، از سن 31 سالگی و به مدت 34 سال تا پايان عمر مباركشان به مقام امامت رسيدند كه به دليل اينكه در اين دوران در مسايل فكری، معارف دينی و اخلاقی فعاليت داشتند، مكتب جعفرى را پايه ريزى نموده و موجب بازسازى و زنده نگهداشتن شريعت ناب محمدى(ص) گرديدند.
وی با بيان اينكه در رابطه با مذهب شيعه دو مطلب وجود دارد، افزود: يكی مذهب اثنیعشری كه به 12 امام معتقديم و ديگری مذهب جعفری كه بيشتر مسايل احكام و علمی از امام جعفرصادق(ع) بيان شده است؛ امام جعفر صادق(ع) در رابطه با مسايل فرهنگی فعاليتهای زيادی برای دين اسلام داشت و از فرصتهای سياسی دوران امامت خود برای ترويج و توسعه مسايل فرهنگی فقه شيعه بهره زيادی برد.
بنيانگذاری فكری و علمی مذهب تشيع ويژگی دوران امام صادق(ع) است
معاون كانون فرهنگی آستان مقدس فاطمه اخری(س) رشت با بيان اين مطلب كه آنچه به دوره امامت حضرت امام صادق(ع) ويژگی خاصی بخشيد، استفاده از علم بیكران امامت، تربيت دانشطلبان و بنيانگذاری فكری و علمی مذهب تشيع است، تصريح كرد: در حقيقت زمان ايشان عصر طلایى دانش و ترويج احكام و تربيت شاگردانى بود كه هر يك مشعل نورانى علم را به گوشه و كنار بردند و در خودشناسى و خداشناسى، مانند استاد بزرگ و امام بزرگوار خود در هدايت مردم كوشيدند؛ بنابراين حضرت امام صادق(ع) شاگردان زيادی را در علم فقه، توحيد و كلام تربيت كردهاند و نقل شده كه اين امام همام 4 هزار شاگرد داشتهاند.
حجت الاسلام يوسفی در خصوص دليل اهميت دادن امام صادق(ع) به مسايل فرهنگی، گفت: در زمان امامت امام جعفر صادق(ع) حكومتهای وقت كه بنیاميه و بیعباس بودند ضعيف شده و در حال جابجايی بودند، بنابراين امام(ع) از اين فرصت سياسی برای ترويج مسايل فرهنگی شيعه استفاده كرد و كارهای فرهنگی زيادی را در رابطه با تبليغ شريعت اسلامی انجام دادند.
وی با تاكيد بر اينكه امام ششم شيعيان با تربيت راويانی در حوزه مختلف تفسير، فقه، تاريخ، مواعظ، اخلاق، كلام، طب و شيمی سدی را در برابر انحرافات ايجاد كرد، يادآور شد: اين حجم گسترده از راويان در واقع، كمبود روايت از منبع بیپايان امامت را در طی دورههای مختلف توانست جبران كند و از اين حيث امام صادق(ع) به موفقيت لازم دست يافت و علاوه بر تربيت راويان كه منابع خبری موثق تلقی میشدند، حضرت به ايجاد شبكهای از شاگردان ويژه همت گماشت تا به دومين هدف خود يعنی زدودن اختلاط همت گمارد و شبهات را دين بزدايد.
