به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، هادی خوانساری با اشاره به اين اثر اظهار كرد: اين كتاب دومين كتاب ناصر نديمی است كه پس از مجموعه شعر «فروغ اين حوالی» به شمار میرود. نديمی از جمله شاعرانی نيست كه به تازگی وارد حوزه شعر شده باشد و كتابش را منتشر كند، بلكه وی ساليان سال است كه در اين حوزه فعاليت میكند و در گذشته اشعارش در مجلات ادبی با نام ناصر نديمی خارك منتشر میشود.
وی افزود: عنوان اين كتاب به شكل محاوره و برگرفته از ترانه دومين قطعه از اين اثر است كه البته رويكردی طنز و نشئت گرفته از ضربالمثل ايرانی است و به نوعی صميميت نگاه و ذهن و ضربان شاعر است.
خوانساری با اشاره به طرح روی جلد گفت: اين طرح ارتباط تصويری و مفهومی با عنوان دارد، اما با متن ارتباطی ندارد. با وجود اينكه طرح مدرن بوده، اما كار مدرن را در كتاب اين شاعر نمیبينيم. شعرها معمولاً دهه 80 را در برمیگيرد. نديمی شاعری نيست كه ادعايی داشته باشد و در اين اثر، وارد مسائل حاشيه نشده است. فاصله تاريخی كه شعرها از هم دارند در زبان بين گفتار آسان و در گوشههايی از شعر سرگردان است.
وی گفت: يكی از وسايل تغيير زمانی اين اثر به دليل فاصله گرفتن شاعر از شعر است؛ چرا كه شاعر بنا به شغل خود در خارج كشور میزيست و امكان فعاليت در اين حوزه برايش فراهم نبود.
عباس كريمی، منتقد ديگر اظهار كرد: اين اثر ساختار خاص خود را با وزن، قافيه و رديف دارد و در زمره اشعار كلاسيك قرار میگيرد. در اين اثر شاهد اين هستيم كه كتاب وزنهای خوبی دارد، البته برخی به شعر ضربه زدند چون سنگين هستند و برخی هم جوششی بوده و حس و حال خاص شاعر را در برگرفته است.
وی بيان كرد: شاعر از كلماتی در اين شعر استفاده كرده كه به مثنویهای مولوی نزديك است و با اين حال، غزل به شمار میرود. به نظر میرسد مجموعه شعرهايی كه بيش از سه قطعه خوب داشته باشد، جزء آثار خوب به شمار میرود؛ البته اين شعر با وجود شش شعر خوب، قطعاً از مجموعه مطلوب به شمار میرود.
كريمی افزود: اين آثار دارای تركيبهای تازهای بود كه جای تقدير بود كه میتوان به تركيبهای حضرت ايران، زخمپوش، شيشه بار، ورودی جهنم و خروجی جهنم اشاره كرد. يكی از ويژگیهای اين اثر آن است كه شاعر مجموعه غزلهايی را انتخاب كرده كه حول يك محور هستند و حتی اگر وزنهايشان با هم متفاوت باشند و همچنين چند اشكال چاپی هم دارد.
اين منتقد گفت: در برخی قسمتهای اين اثر، شاعر از زبان محاورهای استفاده كرده كه اين زبان در شعر خوش نشسته، اما در برخی قسمتها به شعر ضربه وارد كرده است. در مجموع شاعر با هوشمندی تمام، از زبان محاوره و ضربالمثل به طور مطلوب استفاده كرده است.
كريمی اظهار كرد: در اين اثر زبان مؤلف هنوز شكل نگرفته، اما پيشبينی میشود در كتابهای آينده وی چنين اتفاقی رخ خواهد داد، چرا كه اين شاعر قطعات مجموعه اشعارش را بر اساس نوع مخاطب میچيند و آثارش مخاطبشمول است و به دليل آنكه اين شاعر با ذهن مخاطب كار میكند، به ساختار هم توجه كرده و در نهايت طيف وسيعی از مخاطبان را در بر میگيرد.
ناصر نديمی، شاعر اين مجموعه نيز گفت: مجموعه آثار اين شعر مربوط به اواخر 79 تا 88 را شامل میشود. در مجموعه اين دفتر، دروغها و راستهايی درباره ايمان بشر مطرح شده است؛ چرا كه در ايران نبودم و شك و ترديدهايی برايم فراهم شده بود. شعرهای جديدم متفاوت از مجموعه اشعار پيشينم است و زبان خاصی دارد.
در پايان اين مراسم، تعدادی از شاعران به نام، شعرخوانی كردند.