نماز، در برنامههای كودک و نوجوان رسانه ملی برجستهتر شود
از آن جایيكه رسانه ملی يكی از رسانههای مورد علاقه كودكان است، از ظرفيتهای بالای آن میتوان جهت آموزش فرايض دينی و مهمتر از همه نماز بهره برد.
 |
سيداكرم علوی، مدرس حوزه علميه خواهران زنجان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) شعبه زنجان، با اشاره به برگزاری اجلاس سراسری نماز در لرستان، بر لزوم آموزش نماز در سنين پايين و از كودكی تأكيد كرد و گفت: برای آموزش نماز راهكارهای زيادی پيشنهاد شده است اما آنچه در حال حاضر بيشترين تأثير را بر ذهن كودكان دارد رسانهها، بازیهای كامپيوتری و پويانمايی است؛ اكثر كودكان نسبت به پويانمايی علاقه زيادی از خود نشان میدهند؛ بنابراين بايد آموزش نماز و اعمال دينی ديگر بهواسطه داستانهای جذاب در قالب انيميشنها توليد شده و در تلويزيون به نمايش درآيد.
اين مدرس حوزه علميه نقش و تأثيرگذاری رسانههای تصويری را نسبت به ساير روشهای آموزشی پررنگتر ارزيابی كرد و افزود: هر آنچه در كتابهای درسی بهعنوان آموزش فرايض دينی كودكان گنجانده میشود، به دليل اجباری بودن آن برای آنان چندان جذاب نيستند و صرفاً بهعنوان درسهای كلاسی تلقی میشود، اما اگر با زبان هنر كه ويژگیهای خاص خود را دارد به اين موضوعات پرداخته شود درصد موفقيت بالاتری دارد.
وی نقش خانوادهها و همچنين نهادهايی همچون ستاد اقامه نماز را نيز با اهميت ذكر و ابراز كرد: اگر فرزندان از طريق خانواده تشويق به اقامه نماز شوند، آمادگی پذيرش و انجام اين فريضه دينی در آنها به مراتب بالاتر از زمانی است كه والدين نسبت به اين امر بیتفاوت باشند و برنامههای كلاسی و برگزاری مسابقات سراسری نماز هم كه از سوی مدارس و ستاد اقامه نماز برگزار میشود، میتواند انگيزه خوبی در ترغيب دانشآموزان و نوجوانان به نمازخوانی ايجاد كند.
علوی در پايان با انتقاد از كمتوجهی به نماز در آثار نمايشی صدا و سيما، بر جايگاه اين فريضه الهی در زندگی روزمره مردم تأكيد و تصريح كرد: متأسفانه در سريالهای صدا و سيما، نماز يكی از كماهميتترين مواری است كه سازندگان مدنظر خود قرار میدهند؛ چراكه نماز تنها زمانی در فيلم گنجانده میشود كه مشكل يا عارضهای گريبانگير شخصيت داستان شده است و اينگونه برخورد با نماز جنبه آموزشی ضعيفی دارد؛ چرا كه نماز را تنها در شرايطی كه انسان دچار مشكل شده است، توصيه میكند.
