گلايه قزوه از تأخير در پيام تسليت‌ مسئولان به مناسبت شهادت باغبانی

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا)، در مراسم يادبود شهيد هادی باغبانی كه در حوزه هنری برگزار شد، دوستان شهيد و شاعران درباره اين شهيد به ايراد سخن پرداختند.

عليرضا قزوه، مدير مركز آفرينش‌های ادبی حوزه هنری در سخنانی گفت: بعد از گذشت روزهايی كه شهيدان دوران دفاع مقدس را می‌آوردند، اكنون، آخرين گروه، گروه شهيدان هسته‌ای بودند كه مظلومترين شهيدان هستند و مظلوم‌تر از آنها دو شهيد سوريه‌ هستند كه طليعه آمدن شهيدان ديگر مقاومت به شمار می‌آيند.

وی به دوستان شاعرش توصيه كرد كه درباره وقايع اخير سوريه شعر بسرايند و افزود: در روزگاری كه جبهه فرهنگی ما بايد وارد عمل شود، مسئولان نبايد در دادن پيام برای اين شهيد مظلوم اين همه تأخير داشته باشند.

قزوه از انتخاب مسئولان حوزه هنری انقلاب اسلامی توسط رهبر معظم انقلاب ابراز خرسندی كرد و گفت: من مطمئن هستم كه حرف‌های خوبی را از زبان هنرمندان اصيل انقلاب خواهيد شنيد.

هر جا كه سيدحسن نصرالله باشد يعنی حق

وی عنوان كرد: هر جا كه سيدحسن نصرالله باشد، يعنی حق آنجاست و هر جا مستندسازان ما باشند، يعنی حق؛ ما می‌دانيم روبروی آنها شاه عربستان و دلارهای وهابيون قرار دارد؛ جبهه و خط مبارزه مشخص است؛ افتخار می‌كنيم كه در خط ولايت بوديم و در اين خط می‌مانيم.

سيدعلی فاطمی يكی از ياران شهيد هادی باغبانی كه در سوريه او را همراهی كرده بود، گفت: هادی راضی نيست ما ناراحت باشيم. هيچ يك از حضار اقتداری را كه اسم ايران در خط مقاومت دارد نمی‌تواند بدون حضور در آنجا درك كند. خبر نداريد كجا و روی خون چه كسانی نشسته‌ايد. چه چپ و چه راست، هر كس حرفی بزند و كاری كند كه بزرگی ايران را تضعيف كند، خيانت كرده است. اسم ايران، خط درگيری را در سوريه 700 متر جابجا می‌كند. منافقين، آدم جمع كردند تا هر جا فردی ايرانی ديدند گزارش كنند.

فاطمی ادامه داد: سوريه رزمنده نمی‌خواهد خودشان همه چيز دارند. ما بايد اين انسجام را حفظ كنيم. نگران حرم‌ حضرت زينب(س) و حضرت رقيه(س) هم نباشيد. عمه‌ام غريب هست، ولی بی‌كس نيست. حرم حضرت زينب(س) امن است، فقط زير پای ما را خالی نكنيد.

هر كس بزرگی ايران را تضعيف كند خيانت كرده

وی گفت: در حياط پشتی حرم زينب(س) منتظر هادی بودم كه صدای ناله‌ای را شنيدم كه يا عقيله يا عقيله می‌گفت. يك عربی از محافظ‌های حرم يك بطری آب معدنی دستش گرفته بود، آرام می‌آمد جلو و داد می‌كشيد كه ببخش خانم، می‌دانم حرم و بچه‌ها تشنه‌اند، ولی ببخش بچه‌های ما هم تشنه‌اند؛ اگر اجازه می‌دهی بگذار آب را ببرم برای بچه‌ها. ببخش، ببخش، ما آن موقع نبوديم از شما دفاع كنيم. الان هستيم. نمی‌گذاريم اتفاقی بيفتد.

همچنين محمدحسين جعفريان، مدير دفتر ادبيات فارسی‌زبانان حوزه هنری در بخشی از برنامه با اشاره به جراحت پای خود كه هنگام ساخت مستندی در چند سال گذشته رخ داده بود، اظهار كرد: اين عصايی كه در دست من است، حاصل فيلمبرداری مستندی است كه 20 سال قبل در شمال‌شرق افغانستان درباره مظلوميت مردم تاجيك می‌ساختم و به همين دليل نسبتی ميان خود و شهيد باغبانی حس می‌كنم.

وی از مسئولان خواست تا با نگاه دقيق‌تری مسايل را بنگرند و ببينند كه تعداد شهيد باغبانی‌ها در جامعه كم نيستند؛ اگر چه شايد در سرزمينی كه بايد مدافع‌شان باشند، در اقليت باشند. ما در تنهايی كار می‌كنيم و پيش می‌رويم و شهيد می‌شويم و در اين محافل برای شهادت فرزندان خود دور يكديگر جمع می‌شويم.

وحيده افضلی، شاعر مشهدی كه در گذشته سروده‌ای را به آرميتا رضايی‌نژاد، فرزند يكی از شهدای هسته‌ای تقديم كرده بود، غزلی را نيز برای رضوانه باغبانی، دختر كوچك هادی باغبانی سروده بود كه در اين مراسم، اشعارش را بازخوانی كرد كه به اين شرح است: «من يك سه ساله‌ام كه دلم خون شد، در غربت دوباره دين/ بابا، اين روزها عجيب پريشانم ...، حال ِمرا بيا و ببين/ بابا، روزی بزرگ می‌شوم اما تو .../ تو نيستی كنار من ... اما من .../ هر روز در هوای تو می‌خوانم/ بی‌ تو چه كوچك است زمين بابا/ دلتنگ دست‌های توام انگار .../ قد می‌كشد جلوی من اين ديوار/ با من بگو ... چرا ؟ به كدامين جرم/ كردند با من و تو چنين، بابا/ اندوه تو نشسته در اين خانه.../ من! دختر يتيم تو «رضوانه»/ خوابم نمی‌برد كه تو برگردی.../ برگرد، اندكی بنشين بابا/ می‌بوسمت هميشه‌ترين ِ من/ ای خوب ِ خوب ِ خوب‌ترين ِ من/ من دختر نجيب تو خواهم ماند .../ حرفی نمانده است ... همين! بابا.

حرم امن است، فقط زير پای ما را خالی نكنيد

رضوانه در طول مراسم در پاكی و بی‌آلايشی كودكانه خود گاه به همراه عمو و گاه به همراه عمه‌اش به بيرون سالن می‌آمد و عكسی می‌گرفت و دوباره به سالن می‌رفت. رضوانه بايد خوشحال باشد كه هنوز عموهای سروقامت و عمه‌های صبور هستند تا پناهگاه قلب سه ساله‌اش باشند.

در ادامه مراسم، مداح اهل بيت(ع) به مداحی پرداخت و حاضران كه بغض را در گلو خورده بودند، در غم عقيله بنی هاشم(س) گريستند.

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در پايان مراسم با اعطای هديه و لوح تقديری از خانواده شهيد باغبانی تقدير و تشكر كرد و هديه‌‌ای را به دختر شهيد باغبانی داد. سپس در پايان اين مراسم با حضور محسن مؤمنی‌شريف، مجتبی رحماندوست، زينال‌پور، عليرضا قزوه و شاه‌حسينی از پدر، مادر و همسر شهيد قدردانی شد.

محمود باغبانی، پدر شهيد مستندساز در سخنانی كوتاه گفت: توقع خانواده شهدا از ملت شهيد‌پرور اين است كه راه شهدا را ادامه دهند و يار و ياور رهبر عزيزمان باشند.