طولانی بودن مسير آموزش؛ عاملی در راستای مخاطبگريزی مؤسسات قرآنی
مؤسسات معمولاً راه را برای قرآنپژوهان طولانی میكنند و اين طولانی بودن راه و رسيدن به هدف باعث میشود كه مخاطب از ادامه يادگيری خسته شود و ديگر انگيزهای برای آموزش از خود نشان ندهد.
 |
حسن زائری، مديرعامل تعليم قرآن شهيد بهشتی رشت در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن (ايكنا)، در رابطه با داشتن معيارهای لازم يك مؤسسه قرآنی برای دريافت مجوز راهاندازی گفت: در ابتدای هر چيزی كسانی كه میخواهند مؤسسهای را تأسيس كنند بايد كسانی باشند كه عشق به ترويج و گسترش معارف قرآنی داشته باشند.
زائری عنوان كرد: اما در كل يك مؤسسه بايد دارای مكان مناسب، مدرسان و مربيان با تجربه و توانا و همچنين دارای امكانات مالی هم باشد چرا كه معمولا حمايتهای مالی از اين مراكز مردمنهاد بسيار اندك است.
وی در رابطه با اهميت منابع آموزشی در امر آموزش و ماندگاری اين منابع در قرآنآموزان تصريح كرد: منابع آموزشی در امر آموزش بسيار مهم است و اين منابع بايد به گونهای تدوين شده باشد كه قرآنآموزان را در ابتدا به آن اهدافی كه در اصل يادگيری قرآن است، برساند.
مديرعامل تعليم قرآن شهيد بهشتی در ادامه افزود: مؤسسه هم در اين راستا بايد اهدافش را برای مخاطب مشخص كند كه چه مواردی را میخواهد به قرآنآموز ياد دهد و سپس منابع مفيدی را در اين امر در اختيار قرآنآموز قرار دهد.
نظرسنجی منابع آموزشی توسط صاحبان نظر
وی نظرسنجی مخاطبان در تدوين كتب آموزشی را تنها مختص صاحبنظران قرآنی دانست و بيان كرد: نظرسنجی در تدوين هر كتاب آموزشی بسيار با اهميت است، اما اين نظرسنجی تنها بايد توسط صاحبنظران قرآنی و همچنين مربيان انجام گيرد، چرا كه آنها هستند كه از احتياجات جامعه در امر آموزش آگاه هستند.
اين فعال قرآنی در ادامه اشاره كرد: زمانی كه يك قرآنآموز به تازگی به يادگيری قرآن می پردازد، نمیتواند در تدوين كتابهای آموزشی اظهارنظر كند چون در رابطه با كتابهای آموزشی اطلاعات دقيقی ندارد و اين نظرسنجی او تأثير چندانی در تدوين كتاب نخواهد داشت.
طولانی بودن مسیر آموزش؛ عاملی در راستای مخاطبگریزی مؤسسات قرآنی
وی دلايل گريز قرآنآموزان از ادامه آموزش بيشتر را به طولانی كردن راه و هدف برای قرآنآموز دانست و گفت: مؤسسات معمولاً راه را برای قرآنپژوهان طولانی میكنند و اين طولانی بودن راه و رسيدن به هدف باعث میشود كه مخاطب از ادامه يادگيری خسته شود و ديگر انگيزهای برای آموزش از خود نشان ندهد.
زائری تأكيد كرد: خداوند متعال قرآن را بسيار سهل، آسان و زود فهم آفريده است اما متأسفانه مربيان اين آموزشها را بسيار سخت میكنند و قرآنآموز را خيلی دير به هدف نهايی میرسانند.
وی ادامه داد: زمينه رسيدن به اهداف قرآنی اين است كه بايد كوتاهترين را انتخاب كرد و يكی از اين راهها اين است كه، بايد قرآنآموزان را ابتدا با قرائت قرآن با استفاده از نرمافزار آشنا كرد و آموزش داد.
وی توضيح داد: قرآنآموزان بايد نكات آموزشی را با استفاده از همين نرمافزارها درك كنند و بفهمند و در نتيجه خود قرآنآموز از نتيجه كار بسيار راضی خواهد بود، اول بايد شيرينی قرائت قرآن را به قرآنآموز چشاند و سپس نكات تجويدی را به آنها آموخت.
مديرعامل مؤسسه تعليم قرآن شهيد بهشتی در رابطه با اينكه چگونه میتوان با افزايش مؤسسات قرآنی از روند كاهش كيفی برنامهها و طرحهای آموزشی آنان پيشگيری كرد، بيان كرد: برای پايين نيامدن كيفيت برنامههای مؤسسات، مراكز بالاتر و دستاندركاران بايد نظارتهای خاصی را بر روی فعاليت مؤسسات داشته باشند، البته اين نظارتها بايد به صورت ارشادی باشد.
وی افزود: يعنی در هر كجا احساس كردند كه شيوه تدريس اشكال دارد آنها را متوجه سازند و يا اينكه میتوانند، برای تمامی مؤسسات هر يك ماه يك بار جلساتی برگزار كنند و تمامی مؤسسات را با هم هماهنگ كنند.
وی در ادامه يادآور شد: مراكز بالاتر بايد در درجه اول برای ترويج قرآن يك هماهنگی بين تمامی مؤسسات قرآنی برقرار كنند و همچنين شيوه تدريس را نيز در تمامی مؤسسات هماهنگ كنند كه در اين صورت با اين هماهنگی مخاطب با مشكل مواجه نمیشود و اين امر نيز بايد به طور اصولی در مؤسسات انجام شود.
اين فعال قرآنی سليقهای عمل كردن مؤسسات را يك نتيجه منفی دانست و اشاره كرد: هدف هر مؤسسه ترويج قرآن است، زمانی يك اصول برای تمامی مؤسسات گذاشته میشود بايد همه مؤسسات بر اساس آن عمل كنند و اين امر باعث میشود زودتر به نتيجه مطلوب و دلخواه برسند ولی اين اخلاف سليقهها باعث ضرر مؤسسات و در مرحله بعد نيز مخاطب متحمل اين ضرر خواهد بود.
زائری همچنين در رابطه با عدم مؤفقيت مؤسسات تازه تأسيس اظهار كرد: مشكل بزرگ هر مؤسسه كه باعث شكست آنها میشود مسائل مالی است و اگر اين مؤسسات حامی مالی نداشته باشند قطعاً به مشكل برخواهند خورد.
مديرعامل مؤسسه تعليم قرآن شهيد بهشتی در پايان خاطرنشانكرد: هر مؤسسه بايد برای تدريس از مربيان با تجربه استفاده كند و قطعاً اين مربيان نيز هر كدام دارای دستمزد خاصی هستند و زمانی كه مؤسسه دارای پشتوانه خوب مالی نباشد و نتواند اين مربيان را از لحاظ حقوق راضی نگه دارد بنابراين، مجبور است از مربيانی استفاده كند كه كم تجربه هستند و دستمزد بالايی هم دريافت نكنند و اين كار باعث ضعف مؤسسه و در نتيجه شكست آنها خواهد شد.
