راهكارهای مبتنی بر نماز در فروكاهی مسئله تجملگرايی بررسی شد
راهكارهای مبتنی بر نماز در فروكاهی مسئله تجملگرايی در قالب مقالهای توسط مرتضی حبيبی سیسرا مورد بررسی و واكاوی قرار گرفت.
 |
به گزارش خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه لرستان، اين مقاله توسط مرتضی حبيبی سیسرا نگاشته و به بيستودومين اجلاس سراسری نماز به ميزبانی استان لرستان ارائه شده است، در چكيده چکیده مقاله آمده است: آموزههای دين اسلام به مثابه نقشه راهی برای تبيين نوعی سبك زندگی است اين شيوه زندگی در راستای تحققبخشی به سعادت متدينان در زندگی اخروی قابل تعريف است، متن اين نقشه از يك سو سرشار از راهكارهای عينی در راستای نيل به كمال نهايی است و از ديگر سو دربردارنده فنون كاربستی برای مقابله با موانع تكامل معنوی انسان است.
مؤلف اضافه میكند: نماز بهعنوان يكی از آموزههای دينی از اين كاركرد دوسويه مستثنی نيست، عملكرد اين آموزه به گونهای مهندسی شده است كه در عين اينكه سوقدهنده انسان به سمت رشد معنوی است همزمان از دفع و رفع موانع سير تعالی انسان غفلت نمیورزد با اين بيان يكی از نقشهای اصلی نماز، در مبارزه با موانع سير معنوی انسان قابل تعريف است و يكی از موانع كه در سر راه رشد معنوی انسان قرار میگيرد تجملگرايی است كه با جايگزينی ارزشهای كاذب او را از اهداف اصلی خويش بازمیدارد.
مؤلف در ادامه در بيان لغت و اصطلاح تجملگرايی عنوان میدارد: «تجمل» به معنای آراسته شدن، اثاثيه گرانبها داشتن و خودآرايی است و «گرايی» به معنای آهنگ كردن، ميل و رغبت كردن، بنابراين تجملگرايی به معنای رغبت به تجملات و توجه به ظواهر زندگی است.
نويسنده مقاله در ادامه به آيات و رواياتی پيرامون تجملگرايی اشاره میكند و میافزايد: در آيات و روايات ما با دو دسته از تعابير پيرامون تجملگرايی روبهرو هستيم كه براساس آن میتوانيم تجملگرايی را به دو دسته مثبت و منفی تقسيم كنيم.
در ادامه اين مقاله در بيان علل تجملگرايی منفی به مواردی شامل چشم و همچشمی و بیهدفی، فقر فرهنگی، رفاهطلبان، رهبران فكری و فرهنگی جامعه و رسانه اشاره شده و آمده است: تجملگرايی منفی كه توام با دور شدن از معنويات است باعث طغيان و سركشی انسان میشود؛ قرآن كريم در فرازی زيبا به اين مطلب اشاره دارد؛ «و در هيچ شهر و دياری، بيم دهنده و بشلرتدهندهای، ارسال نكرديم مگر اينكه ثروتمندان عياش آنها گفتند ما به آنچه فرستاده شديم كافريم».
حبيبی سیسرا در ادامه طغيان در برابر حقيقت، وابستگی، كاهش معنويت و آخرت گرايی، ناتوانی در انجام وظيفه را از پيامدهای تجملگرايی بيان كرده و آورده است: يكی از آموزههای مهم دينی برای مقابله با تجملگرايی آموزههای مهم دينی برای مقابله با تجملگرايی آموزههای جامع «نماز» است.
در اين مقاله همچنين آمده است: در متن و ظاهر نماز راهكارهايی برای مقابله با تجملگرايی ارائه شده است كه عمدهترين آنها شامل ارائه بينش درست، معنابخشی به زندگی، مهارسركشی، غفلت زدای بينشافزا، حرمت تجمل منفی در نماز، پرورشدهنده فضايل اخلاقی، بردباری، نظمآوری و انضباط بخشی نماز مانع و رافع گناهان اشاره كرد.
مؤلف در خاتمه نتيجهگيری میكند: بازخوانی راهكارهای شناختی مطرح شده در نماز و تصحيح بينش انسان نسبت به نظام هستی در عدم گرايش انسان به تجملگرايی نقش بسزايی دارد.
كاركرد معنابخشی نماز به زندگی باعث میشود كه انسان از رنج زندگی بی هدف و بی معنا مصون بوده و از رویآوری به امور تصنعی مانند تجملگرايی برای معنابخشی به زندگی اجتناب كرد.
