اعتقاد عميق به اعلميت امام(ره)؛ ویژگی بارز آیتالله مدنی
از خصوصيات بارز آيتالله سيداسدالله مدنی اعتقاد عميق به اعلميت امام و برپائی نمازهای شبانه بود كه در اثنای اين عبادات هميشه شهادت را از خداوند طلب می كرد.
آيتالله مدنی در سال 1323(ه.ق) در دهخوارقان (آذرشهر) ديده به جهان گشود، پدر ايشان محرم آقاميرعلی در بازارچة آذرشهر شغل بزازی داشت.
شهيد مدنی در چهار سالگی مادر و در 16 سالگی پدر خود را از دست داد و دوران كودكی را با رنج و سختی به پايان رساند و در عنفوان جوانی به قصد كسب علم و كمال به شهر مقدس قم عزيمت كرده و به رغم مشكلات فراوان شخصی ناشی از درگذشت پدر و استبداد عصر رضاخانی با پشتكار وافر به تحصيل علوم دينی مشغول شد.
او در حوزه علميه قم پس از گذراندن مراحل مقدماتی از محضر اساتيد بزرگ فقه، اصول و فلسفه بهرهمند شد و مدتی پای درس مرحوم آيتالله حجتكوهكمری (ره) و آيتالله سيدمحمدتقی خوانساری (ره) حاضر شد و مدت چهار سال نيز در محضر امام خمينی (ره) حضور يافت و از دروس فلسفه، عرفان و اخلاق ايشان بهرهمند گرديد.
سيداسدالله مدنی پس از مدتی به نجفاشرف هجرت كرده و در حوزه علميه نجف اشرف همراه با تكميل تحصيلات عالی خويش، تدريس در سطوح مختلف را شروع كرده و به دستور مرحوم آيتالله حكيم (ره)، كرسی تدريس لمعه، رسائل، مكاسب و كفايه را به عهده گرفت و در اندك زمان جزو اساتيد معروف حوزة علمية نجفاشرف به شمار آمد.
شهيد محراب در نجفاشرف در درس خارج مرحوم آيتالله سيد عبدالهادی شيرازی (ره) و مرحوم آيتالله حكيم (ره) و مرحوم آيتالله خوئی (ره) شركت كرده و از مراجع بزرگی از جمله آيتالله حكيم در نجف، آيتالله حجتكوهكمری در قم و آيتالله خوانساری اجازة اجتهاد دريافت كرد.
وی اولين كسی بود كه در جريان انقلاب سال 42 شمسی مردم بپاخاسته كشورمان در نجف از امام تبعيت كرد و در انتشار تلگرام آيت الله حكيم به همين مناسبت نقش بسزائی داشت و در زمان حكومت عبدالناصر تحت نظر ايشان عدهای از علمای نجف برای افشاگری چهره طاغوت در ايران به امر امام(ره) جهت تدريس علوم دينی به خرم آباد رفت و حوزه علميه كماليه به تلاش و كوشش ايشان تاسيس شد و سپس براثر فعاليتهای عليه رژيم منحوس پهلوی به نور آباد ممسنی و گنبد كاووس، بندر گنگان و مهاباد تبعيد شد و با اوجگيری انقلاب عظيم مردم مسلمان ايران به قم بازگشت.
آيت الله سيد اسدالله مدنی پس از پيروزی انقلاب به دعوت مردم همدان به اين شهر عزيمت كرد و به لحاظ حساسبودن اوضاع آذربايجان به امر امام به تبريز کوچ کرد و از سوی مردم همدان به نمايندگی مجلس خبرگان انتخاب شد و بعد از شهادت آيت الله سيد محمد علی قاضی طباطبائی از سوی امام خمينی(ره) به سمت امام جمعه و نماينده امام در تبريز منصوب شد و تا زمان شهادت در اين پست به امور مردم رسيدگی میكرد.
از خصوصيات بارز آيت الله سيد اسدالله مدنی اعتقاد عميق ايشان به اعلميت امام و برپائی نمازهای شبانه بود كه در اثنای اين عبادات هميشه شهادت را ازخداوند طلب می كرد.
از اين شهيد گرانقدر پنج فرزند دختر و يك پسر به یادگار مانده است.
ایشان سالهای قبل از شهادت در يكی از جلسات درس گفته بود: «من در دو موضوع نسبت به خود شك كردم؛ يكی اين كه آيا من سيداسدالله هستم؟ ديگر اين كه آيا شهيد میشوم يا نه؟ يك شب امام حسين (ع) را در خواب ديدم كه بالای سر من آمد و دستی به سر من كشيد و اين جمله را فرمود: «يا بنیانت مقتول». «پسرم تو شهيد میشوی» كه جواب دو سؤال من در آن بود.»
آيتالله مدنی كه همواره در صف مقدم مبارزه بود قبل از انقلاب در برابر رژيم ستمشاهی و پس از پيروزی در مقابل مزدوران و جاسوسان آمريكا چون سدی محكم ايستاد و از حريم اسلام و قرآن حمايت میكرد.
نماز جمعه تبريز پس از شهادت شهيد آيتالله قاضی طباطبايی به ایت الله مدنی واگذار شد اما مزدوران امريكا كه به ترور ياران امام پرداخته بودند بيستم شهريور 1360 نوبت يكی ديگر از چهرههای درخشان آسمان معرفت و معنويت بود.
ساعت 1:45 بعدازظهر پس از اتمام خطبههای نماز جمعه مراسم نماز جمعه پايان گرفت، عدهای از مأمورين شهربانی كه عازم جبهههای نبرد حق عليه باطل بودند از ايشان خواستند به طور انفرادی دو ركعت نماز را آغاز كرده بود كه منافقی كوردل بازوی آيتالله مدنی را گرفت و نماز آقا را قطع كرد در اين موقع اطرافيان به طرف مهاجم روی آوردند ولی قبل از رسيدن آنها وی ضامن نارنجكی را كه در لباسش مخفی نموده بود كشيد و نارنجك به طور وحشتناكی منفجر شد و براثر اين انفجار انسانی وارسته، عبدی صالح، عارفی از خود گذشته و انسانی نمونه و الگو به لقای حق پيوست.
تلاش مردم و كوشش پزشكان سودی نبخشيد و امام جمعه تبريز همراه با سه شهيد به ملكوت عشق عروج نمودند و بيش از پنجاه نمازگزار مؤمن زخمی و مجروح شدند و به حق بايد گفتشهادت بزرگانی چون آيتالله مدنی، ضد انقلابیون و منافقين ضد اسلام را به كلی منزوی كرد و به دنبال شهادت اين امام جمعه بزگوار استان آذربايجان در سوگ عارف و اصل به عزا نشست و در 21 شهريور پيكرآن بزگوار باشكوه هر چه تمامتر در ميان اندوه فراوان مردم در تبريز و قم تشييع گرديد و و در قم در كنار حرم مطهر حضرت معصومه (س) به خاك سپرده شد.
معصومه عليزاده
