كنگره بزرگداشت امامزاده ابراهيم(ع) دلفان برگزار شد

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه لرستان، به‌مناسبت پنجم دی‌القعده كه به نام روز تكرم و بزرگداشت امامزادگان نام‌گذاری شده است، مراسم بزرگداشت و تكريم امامزاده ابراهيم(ع) معروف به بابای بزرگ، روز چهارشنبه، 20 شهريورماه در بقعه متبركه اين امامزاده در دلفان برگزار شد.

اين مراسم بزرگداشت و تكريم با حضور مديركل و معاون اوقاف و امور خيريه لرستان و كاركنان اين اداره‌كل و جمعی از روحانيون و زوار و مديران شهرستان دلفان در جوار بارگاه اين امامزاده برگزار شد.

همچنين به‌مناسبت روز تكريم امامزادگاه همزمان با سراسر كشور در چهار شهرستان ديگر استان از جمله بروجرد، دورود، الييگودرز و كوهدشت مراسم تكريم امامزادگان شاخص اين شهرستان‌ها برگزار شد.

یادآور می‌شود، بارگاه ملكوتی امامزاده ابراهيم(ع) معروف به «بابابزرگ» يكی از بقاع متبركه‌ای است كه در ۶۵ كيلومتری شهرستان دلفان واقع است و هرساله هزاران زائر و شيفته ائمه اطهار(ع) از شهرهای مختلف لرستان و استان‌های همدان و كرمانشاه، را به خود جذب می‌كند.

برابر شجرنامه، «بابابزرگ» از فرزندان امام موسی بن جعفر(ع) است كه بعد از شهادت امام رضا(ع) در توس به همراه ديگر اعضای اهل بيت در شهرهای مختلف ايران متواری شدند و امامزاده ابراهيم(ع) در دلفان به دست شخصی به نام سهراب سرخه ميلی به شهادت رسيده ااست.

بنای بابای بزرگ از لحاظ معماری قابل توجه و تعمق است، شامل دو بناست كه بنای اصلی مقبره امامزاده ابراهيم است كه گفته می‌شود ساخت آن مربوط به دوره صفوی است و در دوره قاجاريه و دوره معاصر ترميم‌هايی روی آن صورت گرفته است.

ارتفاع طاق گنبد اين امامزاده كه دارای مقرنس‌های جالبی است، 22 متر و دو گلدسته آجری نيز در كنار آن چون مناره برافراشته قد علم كرده است.

تمامی بخش‌های گنبد با سنگ و آجر ساخته شده، داخل حرم هشت ضلعی است و اندازه هر ضلع دو متر و 30 سانتی‌متر است.

در دو طرف شرقی و غربی آن، دو محراب ساخته شده و داخل حرم به طرز بسيار جالبی كاشيكاری شده است.

در ضلع جنوب غربی گنبد بابای بزرگ، گنبد كوچكتری وجود دارد كه به نام «كال نازار» به معنی سبزه روی نازنين مشهور است كه گفته می‌شود از اصحاب و بستگان و يا خادمين بابای بزرگ بوده و از ديرباز مورد احترام زايران و مردم منطقه بوده است.

مردم منطقه و استان‌های همجوار به واسطه كرامات و معجزات بابای بزرگ به آن اعتقاد فراوانی دارند و او را مراد و تكيه‌گاه خود می‌دانند و در ناملايمات و سختی‌های روزگار به وی متوسل شده و همواره به زيارتش می‌شتابند. مردم لك زبان، اعتقاد و احترام خاص خود به اين امامزداه را كه با جان و روح آنان در هم تنيده شده، در ادبيات و اشعار لكی خود به وفور نشان داده‌اند.

در گذشته نيز باستان شناسان و شرق شناسان زيادی چون «هنری راولينسن» درسال 1836، «فريا استارك» در سال 1927، «اشتاين» درسال 1936، «اريك اشميت» در سال 1938، «مورتنسن» و بسياری ديگر از اين مقبره بازديد و درباره ساختمان آن و ارادت و اعتقادات مردم منطقه به بابای بزرگ در سفرنامه‌های خود به آن اشاره كرده‌اند كه همگی نشان از اهميت و جايگاه صاحب بقعه و بارگاه در دوره‌های مختلف تاريخ دارد.

بارگاه امامزاده ابراهيم، علاوه بر دارا بودن ويژگی‌های دينی و تاريخی به سبب قرار گرفتن در يك منطقه جنگلی و خوش آب و هوا، از جاذبه بالايی برخودار است و در صورت توجه می‌تواند به‌عنوان يكی از قطب‌های گردشگری مذهبی در استان لرستان تبديل شود.

سالانه 50 هزار نفر از استان‌های لرستان، ايلام، كرمانشاه و همدان به‌خصوص در فصول بهار و تابستان به زيارت بارگاه اين امام‌زاده مشرف می‌شوند.