مهندسی اخلاقی ـ فرهنگی، سازوكار عينيتبخشيدن به معنای زندگی از منظر قرآن است
مدير مؤسسه جامعةالثلقين اراك مهندسی اخلاقی ـ فرهنگی با توجه به آنچه كه در متن قرآن بيان شده است را از سازوكارهای عينيت بخشيدن به معنای زندگی عنوان كرد و گفت معنای زندگی كه در بردارنده تمامی رفتارهای انسان است را فقط بايد از قرآن استخراج و به آن عمل كرد.
 |
| آستركی، مدير مؤسسه جامعةالثلقين اراك |
علی آستركی، مدير مؤسسه جامعةالثلقين اراك در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه مركزی، گفت: با توجه به آيه 56 سوره مباركه ذاريات؛ «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ؛ و جن و انس را نيافريدم جز براى آنكه مرا بپرستند» هدف از زندگی جز برای عبادت خداوند نيست.
وی با اينكه قرب بيشتر به خداوند متعال از نتايج عبادت و بندگی خداوند است، اظهار كرد: كمال عالی انسانی تنها در سايه تعبد خداوند حاصل میشود؛ لذا خداوند بندگان خود را ملزم به عبادت ساخت تا به تدريج او را به مرحله والای انسانيت سوق دهد.
آستركی انجام امور خير و كارهای خداپسندانهای كه انسان جهت كسب رضای خدای متعال انجام میدهد را از اركان عبادت خداوند در قرآن كريم دانست و ادامه داد: امام علی(ع) در روايتی فرمودند: دنيا مزرعه آخرت است؛ ليكن انسان در سايه عبادات و انجام امور خير زمينه را برای داشتن زندگی بهتر در دنيای آخرت فراهم میكند.
وی مهندسی اخلاقی ـ فرهنگی با توجه به آنچه كه در متن قرآن كريم بيان شده است را از سازوكارهای عينيت بخشيدن به معنای زندگی عنوان كرد و افزود: به عبارت ديگر معنای زندگی كه در بردارنده تمامی رفتارهای انسان است را فقط بايد از بطن قرآن استخراج و به آن عمل كرد.
آستركی تصريح كرد: در مجموع آيات قرآن به سه بخش شامل آيات اعتقادی، احكامی و اخلاقی تقسيم میشوند كه اين سه بخش اضلاع مثلث زندگی را تشكيل میدهند؛ بنابراين خداوند تمامی آنچه را كه برای معنابخشيدن به زندگی لازم است را در قرآن كريم بيان فرموده است.
اشراف كامل بر آيات قرآن؛ بهترين محرك برای حصول معنای زندگی
وی با بيان اينكه اشراف كامل بر آيات قرآن كريم مبنی بر فلسفه نزول آنها از سوی خداوند متعال، خود بهترين محرك برای حصول معنای زندگی و قرار گرفتن در مسير صحيح آن است، اظهار كرد: به عبارت ديگر انسانها برای دستيابی به معنای صحيح زندگی بايد عمل به آيات قرآن كريم را سرلوحه اعمال قرار دهند؛ چراكه در اين صورت در جادهای قرار میگيرند كه انتهای آن به شاهراه سعادت ختم میشود.
آستركی با بيان اينكه در كلام وحی مرگ به معنای زندگی و حيات دوباره ناميده شده است، ادامه داد: در آموزههای دينی و اسلامی مرگ به معنای نيستی و فنا نبوده؛ بلكه مرحلهای برای گذر انسان از دنيای مادی به دنيای ابدی است.
وی افزود: همانطور كه انسان دوران جنينی را طی كرده و از يك محيط كوچك كه همان رحم مادر است به دنيايی بزرگتر كه همان دنيای مادی است وارد میشود، پس از مرگ نيز انسان به دنيايی بزرگتر و ابدی كه بر اساس آيات قرآن كريم «خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا» ناميده شده، وارد میشوند.
مدير مؤسسه جامعةالثلقين اراك در پايان با اشاره به اينكه حيات دنيوی پيشزمينه سعادتمندی در دنيای اخروی است، خاطرنشان كرد: اگر انسانها در زندگی دنيوی با توجه به دامنه وسيع اختيارات به دستورات خداوند عمل كرده و كسب رضای اورا مد نظر قرار دهند؛ قطعاً پس از مرگ در دنيای آخرت زنگی توأم با سعادت را برای خود رقم زده و جايگاه آنها بهشت برين خواهد بود.
