نهايت تلاش انسان در عرصه دين، دست يافتن به توحيد حقيقی است

به گزارش خبرگزاری بين‌المللی قرآن(ايكنا) شعبه قم، نمایندگی دارالحدیث، آیت‌الله محمد محمدی ری‌شهری، تولیت استان حضرت عبدالعظیم 4 مهرماه در جلسه تواصی به حق موسسه دارالحدیث در سخنانی گفت: «القَلْبُ حَرَمُ اللهِ فَلا تُسْكِنْ حَرَمِ الله غیَرَ الله» اين روايت نورانی كه از امام صادق(ع) نقل شده، برای همه ما روايت قابل تأملی است. اصولا همه برنامه‌هايی كه در اسلام برای تكامل انسان مطرح شده و همه تشكيلاتی كه برای معرفی اسلام، قرآن و اهل بيت(ع) مطرح است، مقدمه‌ای است تا ما به جايگاهی كه در روايات مطرح شده دست پيدا كنيم.

وی افزود: همه تلاش‌ها و كوشش‌های تحصيلی، تحقيقی، آموزشی و پژوهشی در زمينه مسائل دينی برای اين منظور است كه انسان به اين نقطه برسد كه قلبش حرم خدا بشود، دلش جايگاه حضرت حق بشود، با خدا ارتباط نزديك و نزديكتر پيدا كند و به عبارت ديگر به توحيد حقيقی برسد و از انواع شرك‌ها پاك شود.

ری‌شهری بیان کرد: در اين روايت نورانی چند نكته قابل تأمل است، نكته اول اين است كه اين امكان برای هر صاحب دلی وجود دارد كه دلش را تجلی گاه انوار جلال و جمال حضرت حق قرار دهد، هركس می‌تواند دلش را عرش رحمان كند: «قلب المومن عرش الرحمن». انسان بايد چه اندازه زيانكار باشد كه يك عمری با قرآن و حديث ارتباط داشته باشد و به اين مقصد حتی نزديك نشده باشد و در كارهای روزمره توجه به اين معنا نباشد كه اين دل بايد جای خدا باشد.

وی اظهار کرد: نكته دوم اين است كه ظرفيت دل انسان نامحدود است. اگر دل بخواهد حرم خدا باشد، خدا نامحدود است، بنابرين جايی هم كه بايد جايگاه خداوند باشد بايد نامحدود باشد كه در آن حديث قدسی آمده «لا یَسَعُنی اَرْضِی وَلا سَمائی و لَكِنْ یَسَعُنی قَلْبُ عَبْدِی المُؤمِن».

يعنی: «من در آسمان‌ها و زمين‌ها جا نمی‌گيرم ولی در دل مومن جا می‌گيرم»، خوشا به حال كسی كه دلش جايگاه خدا باشد.

ری‌شهری عنوان کرد: نكته سوم اين است كه هر دلی نمی‌تواند حرم خدا باشد، دلی می‌تواند تجلی‌گاه انوار جلال و جمال خدا باشد كه غير خدا در آن جايی نداشته و غير خدا در او ساكن نباشد؛ مرحوم كلينی در مقام قلب سليم، در روايتی از امام صادق(ع) می‌فرمايد: «الْقَلْبُ السَّلِيمُ الَّذِی یَلْقَى رَبَّهُ وَ لَیْسَ فِيهِ أَحَدٌ سِوَاهُ».

تولیت آستان حضرت عبدالعظیم بیان کرد: قلب سليم آن قلبی است كه جز خدا در آن چيز ديگری نبوده و جز خدا در آن ساكن نباشد؛ خواسته‌های انسان در دلش منعكس می‌شود، دلبسته به هرچه باشد آنجا منعكس می‌شود آن وقت ديگر دل سالم نمی‌شود، تلاش كنيم دلبستگی‌ها كم شود و دل حرم خدا باشد.