آموزش مفاهيم قرآن در محدوده شناخت فراگير باشد
كارشناس علوم قرآني بر ترغيب فراگيران در يادگيری مفاهيم دينی تأكيد و عنوان كرد مفاهيم دينی را بهگونهای بايد به فراگيران معرفی كنيم كه مخاطب در خود توانايی تحصيل آنها را بيابد و اين مفاهيم را تنها از بُعد فرابشری درك نكند.
اكرم رضايی، مدرس آموزش و پرورش شهر اهواز و كارشناس علوم قرآنی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خوزستان، با اشاره به اهميت آموزش مفاهيم قرآنی و دينی، با تأكيد بر توسعه گستره نگاه به دروس ديني و قرآني اظهار كرد: برای تبيين جايگاه اين درسها، فقط مدرس اين آموزهها را ايفاگر نقش اصلی در اين زمينه عنوان نكنيم، بلكه نقش برجستهتر آن را باید از خانواده، جامعه و در گام اختصاصیتر از قشر مدرسان و فعالان تعليم و تربيت توقع داشته باشيم.
وی گفت: برای اينكه مدرس قرآنی بتواند در مرحله شناسايي آموزههای دينی تأثيرگذاری لازم را داشته باشد، بايد ضرورياتی را در اين راستا مورد توجه قرار دهد؛ در مرحله اول بايد به ترغيب و تشويق فراگيران بپردازد و او را بهگونهای هدايت كند كه با روحيهای راغب و مشتاق بهسوي فراگيری آموزههای دينی هدايت شود و مخاطب اين مفاهيم را تنها از بعد فرابشري درك نكند.
| مدرس آموزش و پرورش: |
| رابطه مورد قبول فراگير و مدرس، در فضای تعليم، ميزان تأثيرپذيری فراگير را افزايش میدهد |
اين مدرس علوم قرآنی تصريح كرد: تأكيد بر ترغيب فراگيران از آنجا ناشی میشود كه جوانان و نوجوانان امروز به نوعی روحيه دينگريزی دچار شدهاند كه دليل آن را در نبود شناخت دين و آموزههای دينی بايد جستجو كرد و برای تأمين اين مهم بايد همواره افراد در سطوح مختلف جامعه، خانواده و دوستان مورد توجه قرار گيرند و مدرس اين مفاهيم، بهعنوان عضوی برجسته از اين مجموعه نقش پررنگتری را برعهده داشته باشد زيرا مدرس در موارد زيادی با فراگيرانی روبهروست كه در سطوح ديگر جامعه از قرآن و آموزههای آن فاصله داشتهاند.
رضايی با اشاره به اينكه مدرس در راستای ايجاد رغبت و انگيزه در فراگير عواملی را بايد مدنظر قرار دهد، اظهار كرد: اولين گام برقراري ارتباط مناسب و مطلوب ميان مدرس و فراگيران است زيرا رابطه مورد قبول هر دو طرف در فضای تعليم، ميزان تأثيرپذيری فراگير را افزايش میدهد.
مدرس قرآنی بايد عامل به آموزههای دين باشد
وی در توضيح اين مطلب افزود: در گامهای بعدی مدرس قرآنی بايد عامل به آموزههای دين باشد زيرا همانگونه كه مشهور است: هر آنچه از دل برآيد لاجرم بر دل نشيند، زمانی كه فراگير، مدرس را با خلوص، عامل به آموزههای دينی بيابد خود نيز بهسوي عمل در عرصه اين آموزهها ترغيب میشود زيرا در مواردی مشهود است كه مدرس تنها با عمل خود، بدون استفاده از سخن تأثيرگذار بوده است.
اين كارشناس قرآنی اظهار كرد: در گامهای بعدی مدرس میتواند از طريق برنامههايی همچون قرائت برخی از ادعيه در كلاس بهصورت جمعخوانی، بيان فضائل برخی از سورههای قرآن و گراميداشت مناسبتها و تبيين جايگاه آنها، شوق زيادی را در فراگيران ايجاد كند، زيرا بيشتر فراگيران دانش لازم نسبت به مقدسات متعالی اسلامي را كسب نكردهاند.
| كارشناس قرآنی: |
| استفاده از فناوری روز در آموزش قرآن، فراگيران را به عرصه فعالان قرآنی جذب خواهد بود |
رضايی با تأكيد بر استفاده از فناوري روز در انتقال مفاهيم ديني، تصريح كرد: استفاده از اين فناوريها علاوه بر ايجاد اشتياق بيشتر در فراگيران، وسيلهای برای جذب آنها به عرصه فعاليتهاي قرآنی خواهد بود.
وی افزود: ذكر برخی از نكات تفسيری مربوط به آيات مورد تدريس، توسط مدرس در كلاس نيز زمينه را به نحوی ديگر برای ترغيب فراگيران آماده میكند. همچنين بيان داستانهای مرتبط با آن موضوع مورد بحث آيات و همچنين نكات اخلاقی كه آيه به آن اشاره دارد، ثأثيرگذاری لازم را خواهد داشت؛ كاربرد مثالهای روزمرهای كه ارتباط عميق با زندگی روزانه فراگيران دارد، در ترغيب آنها تأثيرگذار است.
معرفی ائمه(ع) بهصورت شخصيتهای فرابشری نباشد
رضايی با اشاره به نحوه بيان مطالب قرآني تصريح كرد: برای مثال در معرفی شخصيتهای معيار و الگوی ائمه(ع) آنها را بهگونهای به فراگيران معرفی كنيم كه مخاطب در خود توانايی تحصيل برخی از صفات آن بزرگواران را احساس كند و نبايد معرفی تنها بهصورت شخصيتهای فرابشری باشد كه ما در نوع انسان بودنمان هرگز نمیتوانيم صفتی از ويژگیهای آنها را در خود تحصيل كنيم.
وی خاطرنشان كرد: بهطور كلی جامع همه موارد در زمينه تدريس و آموزش آموزههای دينی را در «خلاقيت» میتوان خلاصه كرد. مدرس قرآنی در تدريس بايد به اين مرحله برسد كه در كار خود خلاقيت داشته باشد تا بتواند در گزينش روش، ايجاد ارتباط، تدريس آموزهها و بيان مطالب بهترين كاربری را داشته باشد.
