«وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها»؛ تحليل عملی ـ معرفتی از شروع حياتبخشی خداوند بر جهان
معاون اوقاف خراسان جنوبی با اشاره به اينكه «وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها»، تحليل عملی ـ معرفتی از شروع حياتبخشی خداوند بر جهان خاكی است، گفت دحوالارض از چهار روز معروفی است كه روزه آن ثواب هفتاد سال عبادت را دارد.
حجتالاسلام محسن مؤمنیمقدم، معاون فرهنگی ـ اجتماعی اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا) شعبه خراسان جنوبی، با اشاره به اينكه دحوالارض روز شروع حياتبخشی خداوند به جهان خاكی است كه توجه به آن در روايات و تعيين اعمال خاص همچون روزه، عبادت، دعا و غسل و توجه به آن از سوی معصومين(ع) نشانگر عنايت حضرت حق به اين روزبا بركت است، گفت: بيست و پنجم ذيقعده، همزمان با دحوالارض يعنی گسترش يافتن زمين است و از اميرالمؤمنين(ع) روايت شده كه فرمودند: «نخستين رحمتی كه از آسمان به زمين نازل شد، در بيست و پنج ذیالقعده بود، كسیكه در اين روز روزه بگيرد و شبش را به عبادت بايستد، عبادت صد سال را كه روزش را روزه و شبش را عبادت كرده است دارد.»
تولد حضرت عيسی(ع) و ابراهيم(ع) در شب 25 ذىالقعده
وی با بيان اينكه در برخی از روايات اين روز بهعنوان روز قيام حضرت مهدی(عج) معرفی شده و خاتمالمحدثين، شيخ عباس قمی(ره) روز دحوالارض را از چهار روز معروفی ذكر كرده كه روزه آن ثواب هفتاد سال عبادت را دارد، اظهار كرد: در كتاب شريف «المراقبات» روايت است كه امام رضا(ع) فرمودهاند: «در شب بيست و پنجم ماه ذىالقعده حضرت ابراهيم(ع) و حضرت عيسى(ع) متولد شدهاند.»
معاون فرهنگی ـ اجتماعی اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی اظهار كرد: منظور از دحوالارض(گسترده شدن زمين) اين است كه در آغاز، تمام سطح زمين را آبهای حاصل از بارانهای سيلابیِ نخستين فراگرفته بود كه اين آبها، به تدريج در گودالهای زمين جای گرفتند و خشكیها از زير آب سر برآوردند و روز به روز گستردهتر شدند.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم با بيان اينكه خداوند در آيه 30 سوره نازعات به دحوالارض اشاره كرد و گفت: «وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها؛ و زمين را پس از آن آفرينش آسمان و زمين گسترش داد» اشارهای به روز دحوالارض است كه برپايه نظر بيشتر مفسران، منظور از «دحاها» در اين آيه، همان دحوالارض بوده است.
وی درخصوص فلسفه نامگذاری بيست و پنجم ذیالقعده با عنوان دحوالارض گفت: اين فسلفه به گسترانيده شدن زمين در اين روز از زير خانه خدا بازمیگردد، چراكه بنابر روايات و مستندات تاريخی در دست نخستين نقطهای كه خشكی زمين از آنجا بسط يافته كعبه است.
فلسفه وجودی ما زمينيان به كعبه بازمیگردد
معاون فرهنگی ـ اجتماعی اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی اظهار كرد: اگر بخواهيم تحليل عملی و معرفتی از اين واقعه ارائه كنيم بايد بگوييم كه فلسفه وجودی ما زمينيان به كعبه يعنی خانه امن الهی بازمیگردد از اين رو در منابع اسلامی بيست و پنجم ماه ذیالقعده كه دحوالارض نام گرفته از جايگاهی عظيم برخوردار است، بهگونهای كه يكی از چهار روز عظيمالشأن در احاديث بهشمار میرود.
حجتالاسلام مؤمنیمقدم ميلاد حضرت ابراهيم(ع)، ميلاد حضرت عيسی مسيح(ع)، خروج رسول اكرم(ص) از مدينه به همراه هزاران حاجی بهسوی مكه به قصد حجةالوداع و قيام قائم(عج) بنا به روايات را از جمله رويدادهای ديگری كه در اين روز اتفاق افتاده است، ذكر كرد.
وی بيان كرد: نعمت نصب كعبه و گسترش زمين شكلى دارد و ماهيتى، شكل ظاهرى آن اين است كه خداى متعال در اين روز زمين را براى سكونت و زندگى انسانها آفريد و از رحمتى كه در اين روز نازل گرديد، زمين و نعمتهاى آن حتى بدن و روزى ما بهوجود آمد.
معاون فرهنگی ـ اجتماعی اوقاف و امور خيريه خراسان جنوبی یادآورشد: بنابراين تمام نعمتها از هر جنس، نوع و صفت كه كسى قادر به شمارش آن نيست در اين روز فرود آمده و پخش شده است.
