استعدادهای فوق‌العاده انسان با اتصال به معنويت شكوفا می‌شود

به گزارش خبرگزاری بين‎المللی قرآن (ايكنا) حجت‎الاسلام والسملمين محمدحسين حق‌جو، استاد حوزه علميه قم شب گذشته 9 مهر ماه در نشست سبك زندگی از منظر قرآن و عترت، در مدرسه فيضيه گفت: انسان دارای نيروهای شگفت‎انگيری است كه اگر اين نيروها را در خود پيدا كرده و طی يك روند درست از آن بهره ببرد به مقامات عاليه خواهد رسيد.

وی افزود: هر انسان مسير فطری خود را طی می‎كند و در اين راه نيز می‎تواند به بی‎نهايت برسد؛ دانشمندان می‎گويند كه 99درصد استعدادهای انسان دست نخورده باقی می‎ماند؛ هر انسان دارای 8ميليارد سلول مغزی است كه هركدام از آنها می‎تواند به اندازه هاردهای با ظرفيت بالای رايانه‎ها مطلب ذخيره كرد و يا آنها را تحليل و دسته‌بندی كند.

حق‌جو يادآور شد: اكثر مردم از اين سلول‎ها به اندازه كافی و وافی استفاده نمی‎كنند؛ اگر اعضای بدن انسان به قدرت معنوی خود برسد می‎تواند چيزهای ماورايی را به دست بياورد؛ البته رسيدن به اين استعداد و قدرت‏های معنوی نيازمند مربی و علم است.

وی با ذكر اين مطلب كه هر انسانی می‎تواند طی‎الارض كند، تصريح كرد: برخی از علما به قدرت معنوی رسيدند كه توانستند احساسات و حواس خود را الهی كنند.

مدير مركز مشاوره حرم مطهر حضرت معصومه(س( يادآور شد: بعد مادی، روانی، فكری، معنوی و اجتماعی، شخصيت انسان را شكل می‎دهد؛ اگر انسان بتواند اين ابعاد را ارتقا دهد به بی‏‎نهايت می‏رسيد؛ ولی متاسفانه اكثر مردم به درستی از اين پنج عنصر استفاده نمی‎كنند.

وی گفت: راهكارهای بالندگی و ارتقای اعضای بدن بايد به خوبی طی شود و اگر هر يك از اين ابعاد به خوبی رشد نكند بر ابعاد ديگر زندگی انسان نيز تاثير منفی خواهد گذاشت.

حق‌جو يادآور شد: اكثر ما قادر به رشد مغز خود نبوده‎ايم وگرنه براحتی می‎توانيم هزاران كتاب را در مغز خود جای دهيم و به سرعت از هر مطلبی كه به آنها نياز پيدا كرديم از ذهن خود برداشت كرده و پس از پردازش، آنها را به كار ببريم.

وی گفت: هيچ مكتبی در جهان به اندازه اسلام برای زندگی مادی و معنوی انسان برنامه ندارد؛ اسلام شاخصه‌‎های بسياری برای رسيدن انسان به حداكثر توان خود ذكر كرده است كه بسياری از مسلمانان از آنها غافل هستند؛ بركت در بعد مادی و علمی و روحی انسان مبتنی به توجه به بعد معنوی انسان است.

حق‌جو بيان كرد: ارتباط انسان با معنويات استعدادهای انسانی را به حداكثر می‎رساند؛ شخصيت انسان در حالی كه بعد مادی است از ابعاد ديگر معنوی و روحی و اجتماعی و فكری نيز برخوردار است و شخصيت انسان با معنويت و اتصال به ذات احديت تكميل می‎شود.