رسانه ملی از مهمانی لالهها جا ماند
آيا مراسم تشييع 92 شهيد كه جان خود را فدای مكتب اهل بيت(ع) كردند، با روز شهادت امام صادق(ع) تناسب نداشت كه شبكههای سراسری و استانی آن را پوشش ندادند؟
سالروز شهادت امام صادق(ع) مصادف شده بود با تشييع پيكر 92 شهيد هشت سال دفاع مقدس؛ همه شبكهها از يك تا پنج را يكی يكی نگاه كردم، دريغ از يك خبر درباره مراسم تشييع شهدا. تنها شبكهای كه در اين باره برنامه داشت، شبكه خبر بود كه الحق و الانصاف، مراسم را به طور كامل و زنده پوشش داد.
شبكه خبر حتی در ميان برنامههايی كه در كنداكتور پخش داشت، تصاوير مراسم تشييع را به صورت يك صحفه خبری كوچك در داخل تصوير صفحه اصلی برنامه به نمايش گذاشته بود و تنها زمانی كه يك برنامه ورزشی را پخش میكرد، اين برنامه قطع شد؛ و اين در حالی بود كه ديگر شبكهها تا فرا رسيدن اولين ساعت پخش اخبار، هيچ خبری در اين باره مخابره نكرده بودند.
نمیدانم در اين ميان مديران شبكههای تلويزيونی چه برنامهای ريخته بودند كه رويدادی با اين اهميت نتوانسته بود نظرشان را جلب كند؛ آيا دربرگيری و فراگير بودن خبر كم بوده و شمار مردمی كه در اين مراسم حضور يافته بودند نتوانسته بود خواسته آنان را تأمين كند؟ يا شگفتی اين رويداد و يافتن 92 شهيد آن هم در عراق و پس از 30 سال، باز هم از چنان اهميتی برخوردار نبوده است كه مديران شبكهها برای آن برنامهريزی كنند، يا شايد تازگی خود را از دست داده بود كه مراسم را پوشش نداده بودند.
گلایه از رسانه ملی
شايد يادآوری اين نكته خالی از لطف نباشد كه طی 10 سال گذشته، پيش نيامده بود كه چنين تشييعی برای تعداد 92 شهيد برگزار شود كه اين موضوع گويای تازگی و فراوانی و شگفتی خبر از ديدگاه رسانهها بايد قرار میگرفت.
همچنين مراسمهايی كه به منظور تشييع شهدا طی سالهای گذشته برگزار میشد، تا اين حد سازماندهی شده نبود كه اين موضوع نيز از نكات حائز اهميت برای اين موضوع به شمار میآيد.
سؤال ديگری كه در اين باره مطرح میشود آن است كه آيا مراسم تشييع شهدايی كه جان خود را فدای مكتب اهل بيت(ع) كردند، با روز شهادت امام صادق(ع) تناسب نداشت كه شبكههای سراسری و استانی آن را پوشش ندادند؟
البته انتظار پوشش خبری تماموقت از اين واقعه از رسانه ملی نمیرود، ولی آيا پوشش برنامه به صورت لحظههای هر چند كوتاه نيز ميسر و لازم نبود؟
از سوی ديگر رؤسای دو قوه در اين مراسم حضور داشتند و اين موضوع از اهميت چنين واقعهای خبر میداد؛ پس چرا شبكههای مختلف سازمان صدا و سيما كه برای هر برنامهای از روز قدس، 22 بهمن و ... ويژه برنامه تهيه میكنند و حتی توليد برنامه و جذب كودكان را از نظر دور نمیدارند، برنامهای به اين منظور نداشتند؟
ایفای نقش خبرگزاریها و مطبوعات
در اين ميان، خبرگزاریها و مطبوعات، هر يك به نحوی اقدام به پوشش خبری و تصويری برنامه كردند. عكاسان در ثبت لحظههای ناب، بر در و ديوار میرفتند، هر جايی را كه تصور كنی، از حضور عكاسان خالی نبود، روی خودروهای حامل پيكر مطهر شهدا، ديوارهای مسير تشييع، لابلای جمعيت تشييع كننده، وحتی ميله حفاظ ساختمانها و ديوارها هم از اين موضوع مستثنی نبودند. عكاسی را ديدم كه مانند ديگر عكاسهای مستقر بر ديوار بخشی از مسير، با يك دست دوربين و با دست ديگر ميله را گرفته بود و در عين حال سعی داشت تا با يك پا، خود را در ميان ميلهها به صورت آويزان، ثابت نگه دارد، ولی هر طور كه تقلا میكرد، نشد اين بود كه از يك دست برای گرفتن عكس بهره گرفت.
گزارشگران و خبرنگاران هم در اين ميدان، نقش خود را به گونهای ديگر ايفا كردند و گزارشهای ارسالی منتشر شده خود گويای اين مطلب است.
در اين راستا بايد ديد كه سياستهای سازمان صدا و سيما در مقايسه با گذشته چه تغييراتی كرده است كه برنامههای پنج شبكه پايتخت و سراسری، خود را از پوشش چنين واقعه مهمی مبرا ديدهاند.
در پايان فقط اميدوارم كه در مراسمهای بعد با چنين رويكردی از سوی رسانه ملی روبرو نباشيم و يادمان نرود كه اگر امروز، ايران پايدار است، ماحصل خون همين شهداست.
