بحث تدبر در قرآن نيازمند سازماندهی بهتری است
قاری بينالمللی كشورمان با تأكيد بر اينكه نبايد تدبر در قرآن را در تفكر كردن در آيات خلاصه كنيم، گفت در بحث تدبر در قرآن كريم و عمومی كردن آن نيازمند فعاليتهای سازماندهی شده بهتری هستيم.
محمود لطفینيا، قاری بينالمللی كشورمان، در گفتوگو با خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، با اشاره به اينكه قرآن يك وسيله برای يادآوری برخی فراموش شدهها نزد انسان است، گفت: يكی از اين فراموش شدهها، عالم غيب و بزرگترين محور اين عالم خداوند متعال است و از آن طرف پيامبران رهآورد پيام آنها اين است كه انسان و جامعه انسانی رفتار و سلوك خود را بر اساس توحيد تنظيم كنند.
لزوم ايجاد يك سازوكار برای گرايش جوانان به قرآن
وی در ادامه با تأكيد بر اينكه گرايش به قرآن كريم در جامعه اسلامی بايد در تمام سطوح پديدار شود، افزود: ما نيازمند اين هستيم كه سازوكاری را در رابطه با گرايش جامعه به سمت قرآن داشته باشيم و اين كار در نظام جمهوری اسلامی و نخبگان جامعه قرآنی بايد بيش از پيش ديده شود. مقام معظم رهبری در طول ساليانی كه قاريان و انديشمندان به ديدارشان رفتهاند، به تدريج با رهنمودهايشان سعی كردهاند اين گرايشها را ايجاد كنند، به خصوص در بحث عموميت يادگيری روخوانی و روانخوانی قرآن كريم ايشان تلاش زيادی كردهاند.
اين قاری بينالمللی كشورمان تصريح كرد: رهبر معظم انقلاب اسلامی پرداختن به سطوح اوليه يادگيری قرآن كريم را زمينهای برای رسيدن به تدبر در قرآن كريم دانستهاند. در تمام زوايا، از بحث تفسير تا ساير علوم قرآنی در نهايت هدف از ارتباط انسان با قرآن و محوريت قرآن در جامعه اين است كه جامعه به آن تربيت قرآنی مورد نظر كه توحيد محور آن است، برسد.
لطفینيا با تأكيد بر اينكه اگر توحيد در جامعه محور باشد، بسياری از مفاسد از جامعه ريشه برخواهد كند، اظهار كرد: انس با قرآن كريم چه در سطح عمومی آن كه شامل قرائت میشود و چه در سطوح خاص آن كه بحث تدبر است، مهمترين هدف در اين راه خواهد بود و اين گونه نيست كه ما بگوييم هر كسی در خانه بنشيند، قرآن را ترجمه كند و به تدبر برسد، آنچه كه از مطالعات بر میآيد؛ اين است كه تدبر در حد تفكر خلاصه نمیشود.
قرائت و تفكر در قرآن پلههای رسيدن به تدبر
وی ضمن اشاره به اينكه خداوند متعال بارها و بارها به تفكر و تعقل در قرآن سفارش كرده است، خاطرنشان كرد: اگر ما بخواهيم حقيقت تدبر در وجود شخص ما و در جامعه معنا پيدا كند، بايد پله اول كه قرائت و تفكر در قرآن است؛ سرآغاز رسيدن به تدبر باشد، يعنی تدبر مرحله نهايی است كه انسان را به سوی عمل به قرآن سوق میدهد. اگر اين فرايند منتهی به عمل به آيات قرآن و گرفتن پيام قرآن و برنامهريزی بر اساس آن در سطح زندگی نشود، ديگر تدبر معنا نمیشود.
اين مبتهلخوان برجسته كشورمان در بخش ديگری از گفتوگوی خود با خبرگزاری ايكنا با اشاره به نقش خواص قرآنی همچون، قاريان و حافظان در عموميت دادن تدبر در قرآن در جامعه، گفت: خواص قرآنی اگر بخواهند در اين زمينه نقشی ايفا كنند، بايد به عنوان نمونهها و الگوهای انس با قرآن در جامعه معرفی و شناخته شوند.
برونداد ارتباط با قرآن تفاوت شخصيت افراد جامعه است
لطفینيا با اشاره به اينكه خواص جامعه قرآنی كسانی هستند كه ساليان سال است با قرآن ارتباط دارند، افزود: برونداد اين ارتباط بايد شخصيتهای ويژهای باشد كه از حيث اخلاق، رفتار، ادب و سلوك انسانی نسبت به ساير افراد جامعه شاخص باشند، يعنی هدف تربيتی قرآن در رابطه با آنها پياده شده باشد. بزرگترين شاگردان مكتب قرآن كريم حضرت اميرالمومنين(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) هستند و خواص قرآنی نيز بايد خود را پيروان آنها بدانند و در راستای سفارش پيامبر(ص) به ثقلين چنگ بزنند.
وی تصريح كرد: اگر نخبگان قرآنی جامعه اين ويژگیهای تربيتی را در خود داشته باشند، نمونههای عملی در جامعه هستند كه حرف زدن، كردار و حضورشان در جامعه و در محيطهای مختلف باعث خواهد شد ديگران به قرآن جذب شوند. به نظر من با سخنرانی كردن و خطابه خواندن و با ساير كارهايی از اين دست مشخص نيست افراد جذب قرآن شوند، چون اگر حرف ما و رفتار ما تفاوت با سلوك قرآنی داشته باشد، اين تضاد باعث خواهد شد تا جامعه باورهای خود را از دست بدهد و يا سست شود.
تدبر را نبايد در تفكر در قرآن خلاصه كرد
اين قاری بينالمللی كشورمان در ادامه با تأكيد مجدد بر اينكه تدبر را نبايد در تفكر در قرآن خلاصه كرد، گفت: تفكر در آيات قرآن يعنی آشنايی اجمالی با معانی و تفسير آيات، خوشبختانه در سالهای اخير با تأكيدات و پشتيبانیهای مقام معظم رهبری اين امر صورت پذيرفته است، اما هنوز چه در بخش انس با قرآن و چه در بخش تفكر در رابطه با قرآن كه در نهايت به تدبر در قرآن منجر میشوند، هنوز كار سازماندهی عظيمی شروع نشده است و در واقع ما به كارهای سازماندهی شده بزرگتر و بهتری در اين زمينه نياز داريم.
لطفینيا اظهار كرد: در زمانهايی كه با انواع و اقسام هجمهها از سوی دشمن مواجهيم و روزبهروز پيچيدگیهای مسائل اجتماعی زيادتر میشود و از طرف ديگر با تأثيرپذيری جوانان و نوجوانان از فرهنگ مهاجم روبرو شدهايم، نيازمند انجام كارهای تشكيلاتی بزرگتری هستيم و ما نياز میبينيم كه سازوكار انس با قرآن و بحث تفكر و تدبر در قرآن و همه عرصههای فعاليتهای قرآنی بايد يك نظام تشكيلاتی ويژهای در نظام جمهوری اسلامی داشته باشد.
اين فعال قرآنی كشورمان در پايان خاطرنشان كرد: اين نظام تشكيلاتی خاص میتواند به انحاء مختلف عملياتی شود كه يكی از اين شيوهها تشكيل وزارت قرآنی است، البته در غير اين صورت میتوان اين نظام تشكيلاتی را با داشتن مشاور قرآنی و معان قرآنی در همه نهادها و سازمانهای فرهنگی جبران كرد تا با يك برنامهريزی دراز مدت بتوانيم به هدفمان در اين رابطه برسيم.
