با توجه به تعهدی كه سينماگر به جامعه دارد بايد تصويرگر درستی از سبك زندگی اسلامی - ايرانی باشد و در اين بين نبايد از نقش مسئولان سينمايی در تشويق و ارائه بهتری از اين سبك زندگی در آثار سينمايی غافل شد.
|
فخرالدين صديق شريف، بازيگر سينما و تلويزيون در گفتوگو با خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا) درباره سليقهسازی و سبك زندگی ارائه شده در برنامههای نمايشی تلويزيون اظهار كرد: تلويزيون در توليدات خود قشرهای متفاوتی را پوشش میدهد كه هر كدام برای خود سبك و روش خاصی در زندگی كردن دارند، اما نكته مهم اين است كه كليت اين برنامهسازیها بايد به گونهای باشد كه اكثريت مخاطبان را به عنوان بيننده اصلی مورد توجه قرار دهد.
وی افزود: ممكن است در قشری از جامعه رفتاری باب باشد كه در ميان اكثريت، آن رفتار چهرهای خوشايند نداشته باشد، پس به اين دليل كه عدهای به اين آموزه معتقد هستند نبايد سبكی ناشايست را اشاعه داد، البته همانگونه كه گفتم اين توضيح به معنای بیتوجهی به خرده فرهنگها نيست، بلكه انتخابها در اين حوزه مهم است.
بازيگر فيلم «اخراجیها» يادآور شد: معتقدم فيلمساز به نوعی تصويرگر آن چيزی است كه در جامعه روی میدهد، البته ممكن است در اين ميان برخی مواقع اغراقهايی هم مشاهده شود، اما اين نوع نگاه به جامعه (واقعنگر) میبايست در آثار نمايشی وجود داشته باشد، هرچند در اين ميان بايد به فرهنگ و مصالح جامعه نيز توجه شود.
وی ادامه داد: برای اينكه بتوان به سلايق و سبك زندگی مناسب در توليدات تلويزيون دست پيدا كرد، بايد در اين حوزه (برنامهسازی تلويزيون) كار مردمشناسانه انجام داد تا با شناسايی اين سلايق با توجه به مصلحت و نياز جامعه بتوان برنامهسازی كرد.
اين بازيگر متذكر شد: هر نوع سبك زندگی و سليقهای به خودی خود ناپسند نيست، حتی اگر آن سبك زندگی يا رفتار وارداتی باشد، بنابراين در حوزه رفتارهای اجتماعی میبايست دقت نظر درست انجام شود تا به بهانه مبارزه با فرهنگهای غربی، جلوی فراگيری رفتارها يا آموزههای پسنديده گرفته نشود.
توجه به نياز اكثريت جامعه در برنامه سازی در الويت باشد
صديق شريف در بخش ديگری از سخنان خود درباره عملكرد مسئولان سيما در قبال برنامههای نمايشی گفت: زيربنا و چارچوب جامعه خانواده است، بنابراين ارتقا سطح فرهنگی خانواده بايد مهمترين دليل برای ساخت برنامههای نمايشی باشد. در اين ميان مسئولان و كسانی كه در اين حوزه مقام دارند بايد دقت نظر داشته باشند تا كارها به واسطه اشتباهات سهوی به نهاد خانواده ضربه نزند. هرچند در اين ميان ممكن است فيلمها يا سريالهايی باشند كه به منظور تصوير كردن نتايج اعمال زشت، برخیها رفتارهايی ناشايست را هم نشان دهند، اما اين سبك توجه در نهايت نتيجه مثبت به همراه خواهد داشت.
وی متذكر شد: در اين قسمت بحث بايد به اين نكته تاكيد كنم كه نقد برنامههای تلويزيون به معنای زير سؤال بردن تلويزيون نيست، بلكه بررسی است كه در سايه آن برخی ضعفهای تصويری و محتوايی برطرف شود، والا در بهترين حالت ممكن هم میتوان از برنامههای پخش شده ايراد گرفت و خوبیها را نديد!
اين بازيگر برخی سطحینگریها را آسيب جدی برای فرهنگ ملی و بومی دانست و بيان كرد: متاسفانه اين تصور در برخی اذهان وجود دارد كه تصوير درست از سبك زندگی ايرانی تنها نشان دادن، حوض، گل و سماور است؛ نگاهی اشتباه كه ما را به سوی واپسگرايی سوق میدهد. به معنايی ديگر توجه به سبك زندگی بايد در رفتار و اخلاق نمود پيدا كند نه اينكه با ابزار و وسايل مدرن به عنوان نمادهايی غربی مبارزه شود.
وی در پايان سخنانش خاطرنشان كرد: برنامهسازی در تلويزيون ايران در مجموع پسنديده است. بدين معنا كه كليت آثار سعی دارند سبك زندگی اسلامی ـ ايرانی را ترويج دهند. در اين ميان ممكن است ضعفهايی نيز وجود داشته باشد كه با راهنمايی قابل حل است، والا با نقدهای بدون راهكار كه كاری پيش نمیرود.