ضرورت شديد نظارت بر نحوه عزاداریهای هيئتهای مذهبی تهران
رفتارهای ناهنجاری كه در برخی از هيئتهای مذهبی تهران از برخی مداحان و هيئتیها سرمیزند، ضرورت نظارت بر عزاداریهای اين هيئتها را ايجاب میكند.
به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بينالمللی قرآن(ايكنا)، سالها بود از نوع عزاداری و سينهزنی يكی از مداحان جوان و معروف تهران میشنيدم ولی اين موضوع را جدی نمیگرفتم، ديشب با پيشنهاد يكی از دوستان به جلسه ايشان كه در جنوب شهر تهران برگزار میشود، رفتم.
آنچه در آنجا ديدم به هيچ وجه با سبك عزاداری اسلامی همخوانی نداشت، پرشهای بلند و ايجاد حركتهای موزون با استفاده از دستها و با كمك همديگر كه به رقص مستی آن را تعبير میكردند، نشستن روی زمين و همانند چهارپايان راه رفتن، تعظيمهای بیهدف به سمت اَلم و تمثالهای نصب شده در جلسه كه هر كسی را به ياد بتپرستان و رهبران كنيسههای يهود میانداخت و هول دادن دستهجمعی يك گروه به طرف ديگر كه در اين حركات هيچ نشان و اثری از عزاداری ديده نمیشود و به طور كلی مغاير با آموزههای اسلامی است.
اينگونه رفتارها را اسلام زمانی جايز شمرده است كه انسان از حالت طبيعی خود خارج شده باشد و به معنای تمام كلمه مصيبت امام حسين(ع) را درك كرده باشد و سير معرفتی برای رسيدن به خدا را طی كرده باشد وگرنه اين رفتارها از انسانهای عادی و افرادی كه به طور روزانه دست به ارتكاب گناه میزنند، برنمیآيد.
در ضمن، اين حالت و بیخود شدن از خود بنا نيست توأم با حركات موزون و دست در كتف طرف مقابل انداختن باشد. اين يك حالتی است كه وقتی به فرد دست میدهد، فرد خود را ناظر بر شهودات عينی میبيند و خود را در صحنه كربلا حاضر میبيند و قرار نيست با قطع شدن صدای ميكروفون اين حس از خود بیخود شدن مكرراً قطع و وصل شود.
آنچه امشب در اين جلسه و شايد چند جلسه ديگر در تهران كه بايد با توجه به حجم بالای دستگاههای نظارتی كمتر ديده شود، ديدم، واقعاً ابراز تأسفی شديد را برای اين دستگاههای نظارتی میطلبد.
| هدف عزاداری: |
| آنچه هدف بوده است برای عزاداری در نزد ائمه اطهار(ع) اين بوده است كه میخواستند با حفظ شعائر نگذارند اين ظلمها فراموش شود و مظلوميت ائمه(ع) را برای حفظ اسلام به مردم بازگو كنند |
جالبترين نكته اين جلسه فقدان يك سخنران باسواد بود، سخنران جلسه هم خودش كاسه داغتر از آش شده بود و با لباس روحانيت از خودزنیهای آنان و لطمههای آنان كه انگار در سفر به كربلا انجام داده بودند تمجيد میكرد و آنها را میستود و از افرادی كه برای ماه محرم به اين جلسه مكانی برای اجرای برنامههايشان ندادهاند گلايه كرد و مژده داد كه همين امشب فردی برای دادن مكان مراجعه كرده و اين را يكی از معجزات امام حسين(ع) میدانست كه مداح جلسه نيز يك بار ديگر اين مسئله را تكرار كرد.
سؤال اين است، چه دستگاهی ناظر بر اين امور است؟ مگر سازمان تبليغات اسلامی نبايد با اين رسومات خرافی و عزاداریهای ناصحيح برخورد كند؟ چرا تذكری به مداحان و سخنرانان اين جلسه داده نمیشود؟ همانطور كه پيشتر اشاره شد ديشب گلايه از اين میكردند كه به همه گفتهاند به فلانی جايی را برای سينهزنی ندهيد. راستش را بخواهيد حق داشتند ولی اين نحوه برخورد را مناسب نمیبينم، بايد با يك برنامهريزی كلاسهای مشاوره و جلسات همانديشی بين مداحان صاحب نام اين معضلات برطرف شود.
اينكه هر كسی مداحها را طيفبندی كند و بخواهد گروهی را برای جذب جمعيت به روشهای ناصحيح سينهزنی تشويق كند يا با نحوه خواندن جمعيتی را به سمت خود بكشاند كه رسم عزاداری برای اباعبدالله(ع) نيست و گروهی ديگر هم خودشان را پرچمدار ولايت بدانند و اين دسته را كافر بخوانند كه نمیشود. به طور كلی همه در زير پرچم اسلام در حال نوكری هستند پس بايد چارهای برای اين كار انديشيد و با كمك خوبان اين به خطارفتهها را هدايت كرد.
آنچه هدف بوده است برای عزاداری در نزد ائمه اطهار(ع) اين بوده است كه میخواستند با حفظ شعائر نگذارند اين ظلمها فراموش شود و مظلوميت ائمه(ع) را برای حفظ اسلام به مردم بازگو كنند.
اينكه امروزه بعد از قرنها همه عالم سياهپوش غم امام حسين(ع) و يارانش میشود، به خاطر اثر خونی است كه اين قيام برای رضايت خدا برجای گذاشته است. در تمام لحظات زندگی ائمه(ع) و بهويژه در حادثه عاشورا میتوان يك عبوديت خالص را مشاهده كرد كه ايشان از لحظه حركت و تا زمانی كه سر مباركشان را از تن جدا كردند مردم را هدايت كرد و از ريختن خون خودش آنها را منع كرد و همه اين امور را برای رضايت خدا انجام داد.
اينكه در جلسهای با صدای بلند و فرياد به صدمه زدن به خود و خون ريختن از سر و صورت خود اقدام كنيم يك امر ممنوع و حرام است كه هيچ مجوز شرعی هم برای آن صادر نشده است.
انشاءالله روزی را شاهد باشيم كه عزاداریها به شيوه درست انجام شود و همچون امامان معصوم(ع) اولويت و هدف بر روشنگری و بصيرتافزايی و بعد مرثيهسرايی و روضهخوانی و سينهزنی برای ائمه(ع) باشد و مردم آگاه شوند كه دليل سينهزدن برای امام حسين(ع) چيست كه در يك كلام میتوان گفت كه از خدا بخواهيم به ما هم شور حسينی عطا كند و هم مهمتر از آن و قبل از آن شعور حسينی.
