کد خبر: 1311458
تاریخ انتشار : ۱۴ آبان ۱۳۹۲ - ۱۴:۰۲
آیت‌الله دری دری نجف‌آبادی خواستار شد:

معرفی اسلامی حقیقی به مردم توسط علما و روحانیان

گروه اجتماعی: نماینده ولی فقیه در استان مرکزی تصریح کرد: علما و روحانیان موظفند با توجه به گرفتاری‌های دنیای اسلام از ایام نورانی و ظرفیت‌های فراوان ماه‌های محرم و صفر بهره برده و اسلام حقیقی را به مردم بشناسانند.


به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه مرکزی، آیت‌الله دری نجف‌آبادی، نماینده ولی فقیه در استان مرکزی 14 آبان‌ماه در گردهمایی ائمه جماعات، وعاظ و خطبای شهر اراک که در سالن اجتماعات اداره کل تبلیغات اسلامی استان برگزار شد با تسلیت ماه سوگواری اباعبدالله الحسین(ع)، گفت: علما و روحانیان موظفند با توجه به گرفتاری‌های دنیای اسلام از ایام نورانی و ظرفیت‌های فراوان ماه‌های محرم و صفر بهره برده و اسلام حقیقی را به مردم بشناسانند.



وی با بیان اینکه  در این راستا فرصت‌سازی از جمله وظایف جامعه روحانیت است، اظهار کرد: ائمه اطهار (ع) نیز با فرصت‌سازی و ایجاد فرصت‌های جدیدی زمینه را برای گسترش و ترویج هرچه بیشتر اسلام ناب محمدی مهیا می‌کردند و با توجه به تحولات اخیر دنیا به مراتب این وظیفه سنگین‌تر و بیشتر از گذشته خواهد بود.



آیت‌الله دری نجف‌‌آبادی با اشاره به اینکه در مقطع کنونی دامنه دشمنی‌ها با دین اسلام و شیعیان بیشتر از گذشته شده و علاوه بر دشمنی‌های دولت‌های استکباری با انواع جریان‌های تکفیری، بهائیت، شیطان‌پرستی و ... نیز مواجه است، ادامه داد: مقابله و سرکوب دشمنان جزء وظایف خطیر روحانیان بوده و آنها باید با مسلح کردن خود به علوم روز جامعه را از نفوذ چنین شرارت‌ها و فتنه‌گری‌هایی پاک سازند.



وی با بیان اینکه روحانیان در ماه‌های محرم و صفر احیای دین و جهاد کبیر فرهنگی و اعتقادی را سرلوحه تبلیغات خود قرار دهند، ابراز کرد: خداوند متعال در این رابطه در آیه 52 سوره مبارکه فرقان می‌فرماید؛ «فَلَا تُطِعِ الْکَافِرِینَ وَجَاهِدْهُم بِهِ جِهَادًا کَبِیرًاپس از کافران اطاعت مکن و با [الهام گرفتن از] قرآن با آنان به جهادى بزرگ بپرداز».



نماینده ولی فقیه در استان در پایان خطاب به روحانیان، خاطرنشان کرد: علما معرفت‌بخشی به دیگران را باید ابتدا از خود آغاز کنند و گوهر وجودی خود را از چشمه‌های فروغ اهلی بیت(ع) سیراب کرده و سپس آن را به دیگران انتقال دهند؛ لذا شایسته نیست که یک عالم دیگران را به اخلاص و خیر دعوت کند و خود از آن بی‌بهره باشد و لسان وی زبان‌آلوده به ریا، جدال، تحقیر و توهین به دیگران و خودنمایی باشد.

captcha