
محمدرضا فیضیان، مدیرعامل مجمع قاریان و حافظان محلات در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از مرکزی، گفت: جامعه قرآنی منحصراً به معنای وجود تعداد زیاد حافظان و قاریان در یک جامعه نیست. جامعه قرآنی آن جامعه است که گروه کثیری از مردم آن از صدق جان و اعتقادات قلبی عمیق به قرآن و مفاهیم والای آن باور داشته باشند و در زندگی به آن عمل کنند.
فیضیان ادامه داد: اگر جامعهای به انوار درخشان قرآن و معارف ناب آن مزین شده باشد، این نورانیت در تمامی ابعاد زندگی مردم آن جامعه به خوبی متجلی بوده و قابل لمس است و گفتار و کردار تک تک اعضاء آن از عوام و خواص بر اساس دستورات منور کلام وحی تنظیم و انجام می شود و تخطی از آن را حرام میدانند.
درک صحیح معارف ناب قرآن
وی افزود: در گام نخست درک صحیح معارف ناب قرآن در دستور کار افراد یک جامعه قرآنی است و چه بسا حافظان و قاریانی که به این دلیل که فقط پوستهای از مفاهیم کلام خدا را فهمیدهاند به بیراهه رفته و از مسیر اصلی زندگی منحرف میشوند.
فیضیان یادآور شد: نقش فعالان قرآنی در راستای ترویج فرهنگ قرآنی از اهمیت ویژهای برخوردار است؛ چراکه ترویج این فرهنگ در جامعه از وظایف مهم آنها بوده و این افراد موظفند که جامعه و فضای آن را از آموزههای قرآنی آکنده سازند.
وی سطحیگرایی را بزرگترین ضعف فعالان قرآنی دانست و ابراز کرد: نداشتن درک صحیح از قرآن به سبب عدم تدبر در قرآن کریم و به تبع آن گرفتاری در مادات و امور دنیوی از عمده مشکلاتی است که این گروه به آن مبتلا میشوند.
انجام پژوهشهای قرآنی کاربردی در سطح جامعه
فیضیان بسندهکردن به ارائه صرف اعداد و ارقام در برگزاری مجالس قرآنی پرتکرار از سوی مروجان فرهنگ قرآنی را از جمله موانع مهم در عدم دستیابی به یک جامعه قرآنی ایدهآل دانست، تصریح کرد: انجام پژوهشهای قرآنی کاربردی و گسترده در سطح جامعه راهکاری مناسب برای مقابله با چنین موانعی است.
وی همکاری همه جانبه مسئولان، رسانهها و مردم را مهمترین راهکار تحقق جامعه قرآنی برشمرد و گفت: به عنوان مثال ماه محرم و دهه عاشورا با تیتری درشت به وسیله روزنامهها اطلاعرسانی میشود، بدون اینکه کوچکترین متنی درباره اهمیت واقعه عاشورا نگاشته شود و این درحالی است که به مسائل سیاسی و اقتصادی توجه زیادی دارند.
این مقام مسئول در پایان خاطرنشان کرد: متأسفانه مشکلات در رسانهها و ارگانهایی که به طور تخصصی به موضوع قرآن کریم می پردازند، نیز وجود دارد و چه بسا که درگیرشدن این رسانهها با حواشی و مسائل کم اهمیت مانع از پرداختن به اصل موضوع و رساندن پیامهای واقعی کلام وحی به مخاطبان و مردم جامعه میشود.