مجتبی محمدیان، مدیر عامل بنیاد نشر قران و عترت استان سمنان به مناسبت 5 صفر سالروز شهادت حضرت رقیه(س)، دختر 3 ساله امام حسین(ع)در گفت‌و گو با خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) شعبه سمنان با بیان اینکه درباره حضور آن حضرت در واقعه عاشورا سخن بسیار است اظهار کرد:  گروهی از تاریخ نگاران منکر بودنش در واقعه کربلا شده و عده ای مهر تائید بر حضور دردانه حضرت سیدالشهداء در قافله عاشورائیان زده اند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا امام حسین(ع) دختری به نام رقیه داشته است گفت: در میان چهره ها و اندیشمندان معاصر، اوج اختلاف درباره فاطمه بنت الحسین(س)، بین نظر استاد مرتضی مطهری و استاد فاطمی نیا به وجود آمده است به گونه‌ای که استاد فاطمی نیا می‌گوید اسناد و روایاتی درباره حضرت رقیه وجود دارد اما شهید مطهری در تحلیل خود می‌گوید این روایات با تحلیل تاریخی هماهنگ نیست و نمی‌تواند واقعیت داشته باشد.

این پژوهشگر علوم دینی در خصوص شهادت غم انگیز حضرت فاطمه صغری و یا رقیه علیها سلام، دختر امام حسین(ع) گفت: ایشان در خرابه در کنار حضرت زینب(س) نشسته بود. جمعی از کودکان شامی را دید که در رفت و آمد هستند پرسید: عمه جان! اینان کجا می‌روند؟ حضرت زینب(س)فرمود: عزیزم این ها به خانه‌هایشان می روند. پرسید: عمه! مگر ما خانه نداریم؟ فرمودند: چرا عزیزم، خانه ما در مدینه است. تا نام مدینه را شنید،خاطرات زیبای همراهی با پدر در ذهن او آمد. بلافاصله پرسید: عمه! پدرم کجاست؟ فرمود: به سفر رفته. طفل دیگر سخن نگفت، به گوشه خرابه رفته زانوی غم بغل گرفت و با غم و اندوه به خواب رفت.

محمدیان با اشاره به اینکه کلمه رقیّه ، در اصل از ارتقاء به معنى صعود به طرف بالا و ترقّى است   یاداور شد: این   نام قبل از اسلام نیز وجود داشته ، مثلا نام یکى از دختران هاشم جد دوم   پیامبر اکرم (صلى الله علیه و آله) رقیّه بوده است ، که عمه پدر رسول خدا  رقیّه مى شود. که در این راستا اکثر محدّثان دو دختر به نامهاى سکینه و فاطمه براى امام حسین ذکر کرده اند؛ اما علّامه ابن شهر آشوب ، و محمّدبن جریر طبرى شیعى ، سه دختر به نامهاى سکینه ، فاطمه و زینب را براى آن حضرت برشمرده اند.

مدیر عامل بنیاد نشر قران و عترت استان سمنان متذکر شد: علامه حائرى در کتاب معالى السبطین مى‌نویسد: بعضى مانند محمّدبن طلحة شافعى ودیگران از علماى اهل تسنّن و شیعه مى‌نویسند: امام حسین داراى ده فرزند، شش پسر و چهار دختر بوده است . که دختران او عبارتند از: سکینه ، فاطمه صغرى ، فاطمه کبرى ، و رقیّه (علیهن السلام .) که رقیّه (علیها السلام) سه سال و در برخی منابع پنج سال یا هفت سال داشت و در شام وفات کرد. مادرش (شاه زنان) دختر یزدجرد بود(یعنى حضرت رقیّه خواهر تنى امام سجّاد بود).

محمدیان تصریح کرد: در کتاب وقایع الشهور و الایام آمده است که ، دختر کوچک امام حسین (علیه السلام) در روز پنجم ماه صفر سال 61 هـ.ق وفات کرد، چنانکه همین مطلب در کتاب ریاض القدس نیز نقل شده است به گونه ای که در بعضى روایات آمده است : حضرت سکینه (علیها السلام) در روز عاشورا به خواهر سه ساله اى (که به احتمال قوى همان رقیه (علیها السلام) باشد گفت : بیا دامن پدر را بگیریم و نگذاریم برود کشته بشود .

به گفته وی بعد از واقعه عاشورا دشمن تمام کسانی را که زنده مانده بودند ، اسیر کرد. میان این اسرا، یک دختر کوچک هم دیده می ‏شد. این دختر کوچک رقیه بود. رقیه دختر امام حسین علیهاالسلام که حالا بعد از شهادت پدرش به همراه عمه ‏اش زینب و اسرای دیگر به طرف شام می‌رفت.

از داخل خرابه های شام، صدای یک  کودک به گوش می ‏رسید. تمام کسانی که در میان اسرا بودند، می‌دانستند که این صدای رقیه دختر کوچک امام حسین است. رقیه از خواب بیدار شده بود و سراغ پدرش را می ‏گرفت. گویا خواب پدرش را دیده بود. در این حال یزید، دستور داد سر امام حسین علیه‏ السلام را به رقیه نشان بدهند. وقتی حضرت رقیه علیهاالسلام سر بریده پدرش امام حسین علیه‏ السلام را دید، با فریاد و ناله خودش را  روی سر بریده پدرش انداخت و همان جا، از دنیا رفت.