
حجتالاسلام محمود ترابی، امام جمعه شاهرود در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سمنان، با بیان اینکه شهادت حضرت فاطمه صغری(س) و یا رقیه(س)، بسیار غمانگیز است، گفت: نهضت حسینی با یادگار گذاشتن نشانهای گرانقدر(حضرت رقیه) در شهر شام باعث دگرگونی عمیق و تغییری شگرف در شهر شام شد زیرا شهر شام از زمان عثمان، خلیفه سوم تحت امارت معاویه بوده و به گواهی تاریخ او از همان زمان در تدارک تشکیل حکومت بنیامیه بود.
وی با اشاره به اینکه جریان کربلا محدود به واقعه عاشورا نیست، گفت: پس از آن با ادامه حرکت کاروان اسرا، مبارزه خاندان اهل بیت با یزید این نهضت همچنان ادامه داشت و ادامه این نهضت را میتوان از خطبههای غرای امام سجاد(ع) تا نقش بیدارگری حضرت زینب(س) در شهرهای بزرگی چون کوفه و شام دانست؛ چه بسیار مسیحیان و یهودیانی که به وسیله کاروان اسرا مسلمان شدند و از همه پررنگتر آنکه، خانواده یزید و غلامانش با دیدن اهل بیت پیامبر(ص) در اسارت از او بیزاری جستند و جزء محبین خاندان عصمت و طهارت(ع) شدند.
وی ادامه داد: اصل وجود دختری سه ساله برای امام حسین(ع) در منابع شیعی آمده است اما در مورد نام او که آیا رقیه بوده یا فاطمه صغری و.. . اختلاف است چرا که دو خطاب از امام حسین(ع) در کربلا در مصادر شیعی آمده است که یکی از دختران حرم خود را با نام رقیه صدا زده است.
رئیس شورای فرهنگ عمومی شهرستان شاهرود تصریح کرد: اکثر محدثان دو دختر به نامهای سکینه و فاطمه برای امام حسین(ع) ذکر کردهاند اما علامه ابن شهر آشوب و محمد بن جریر طبری، سه دختر به نامهای سکینه، فاطمه و زینب را برای آن حضرت برشمردهاند و در این میان محدثان قدیم تنها علی بن عیسی اربلی ـ صاحب کتاب کشف الغمه (که این کتاب را در سال۶۸۷ ه ق تألیف کرده است) به نقل از کمالالدین گفته است که امام حسین(ع) شش پسر و چهار دختر داشت ولی او نیز هنگام شمارش دخترها، سه نفر به نامهای زینب، سکینه و فاطمه را نام میبرد و از چهارمی ذکری به میان نمیآورد احتمال دارد که چهارمین دختر همین رقیه(ع) بوده است.
به گفته وی حضرت رقیه(س)، دختر سه ساله امام حسین(ع) است که بارگاه آن حضرت در شام قرار دارد و بعضی از مورخان درباره وجود تاریخی حضرت رقیه(س) سعی در شبهه پراکنی دارند، اما با توجه به مستندات تاریخی که در کتاب منتخب التواریخ نقل شده میتوان به تمام این شک و دودلیها پایان داد.
وی افزود: در قسمتی از این مستندات تاریخی، جریان تعمیر و بازسازی قبر این بانوی سه ساله ذکر شده که بدین صورت است: چندین بار سید ابراهیم دمشقی و خانوادهاش در عالم رؤیا خواب این بانوی سه ساله را میبینند، در خواب از سیدابراهیم خواسته میشود که به نزد والی شام برود و از او بخواهد که قبر را تعمیر کنند؛ زیرا داخل قبر آن حضرت آب جمع شده بود و جسم مطهر ایشان معذب بود.
ترابی یادآور شد: والی شام با مطلع شدن از این جریان از علماء شیعه و سنی خواست که غسل کنند و در نزد مرقد آن بانو جمع شوند و قرار بر این شد که قفل به دست هر شخصی باز شد، متصدی نبش قبر و تعمیر آن شود. قفل تنها به دست سیدابراهیم دمشقی که نسبش منتهی به سیدمرتضی علم الهدی میشود، باز شد و بدن شریف آن حضرت را به مدت سه روز از قبر خارج کردند و به تعمیر آن پرداختند.
امام جمعه شاهرود گفت: وقتی کاروان اسیران کربلا، به مدینه بر میگشت، غمی جانکاه وجود زینب(س) را میآزرد؛ چگونه از خرابه و شام دل بکند؟ نوگلی از بوستان حسین(ع) در این خرابه آرمیده، شام بوی رقیه(س) را میدهد، رقیهای که یادگار برادر بود و نازدانه پدر و در دست زینب(س) امانت؛ زینب بی رقیه چگونه به کربلا و مدینه وارد شود؟ غم سراسر شام را گرفته و گریهها، باز هم سکوت شهر را در هم شکسته است.
وی خاطرنشان کرد: رقیه کوچک و یادگار حسین(ع)، پس از رحلت در خرابه شام، همان جا مدفون شد، کم کم مقبرهای به روی قبر بیچراغ او ساخته و بارگاهی برای عاشقان شد. حرمش، میعادگاه عاشقان دل سوخته اباعبداللّه(ع) است. بوی حسین، از هر گوشهای روح و جان را می نوازد و نیازمندان، دست حاجت به سویش دراز میکنند و خسته دلان بار سنگین دل را در کنار او می گشایند.