تعلیم و تربیت، مکمل و متمم هستند
گروه اجتماعی: نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان گفت: تعلیم و تربیت دو مقوله مکمل و متمم هستند که مربی به اقتضای شرایط و مخاطب تصمیم میگیرد که کدام را مقدم بر دیگری بداند.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از سیستان و بلوچستان، آیتالله عباسعلی سلیمانی، نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه زاهدان در مراسم افتتاحیه طرح تربیت مربی و کودک و نوجوان ویژه طلّاب و روحانیان که سهشنبه، 26 آذر برگزار شد، گفت: بسیاری از ابعاد وجودی بشر هنوز در هاله سنگینی از ابهام است به همین خاطر است که علم تعلیم و تربیت از جهات مختلف دارای پیچیدگیهای بسیاری است.
وی با بیان رابطه میان تعلیم و تربیت، عنوان کرد: با توجه به اینکه در دنیای امروز بسیاری از علوم، تخصصی شده است و گسترش علوم در تمام زمینهها را سبب شده است اما با این وجود تاکنون بین تعلیم و تربیت جدایی بهوجود نیامده است.
امام جمعه زاهدان تصریح کرد: در قرآن کریم نیز تعلیم و تربیت با هم آمده است و قرآن کریم در شأن انبیا گاهی میفرماید: «وَیُزَکّیهِم یُعَلِّمُهُمُ الکِتابَ وَالحِکمَةَ؛» ( آیه 164 سوره آل عمران) و گاهی میفرماید: «َیُعَلِّمُهُمُ الکِتابَ وَالحِکمَةَ وَیُزَکّیهِم» (آیه 129 سوره بقره) در جایی تزکیه بر تعلیم مقدم و درجایی دیگر تعلیم بر تزکیه اما آنچه پیداست تعلیم و تربیت دو مقوله مکمل و متمم هستند که مربی یا معلم به اقتضای شرایط و مخاطب تصمیم میگیرد و تشخیص میدهد که کدام را مقدم بداند.
آیتالله سلیمانی با اشاره به اینکه تعلیم و تریبت از جمله علوم میان رشتهای است، گفت: علم تعلیم و تربیت یک علم منقطع و بینیاز از سایر علوم نیست بلکه ترکیبی از علوم روانشناسی، جامعهشناسی، ارتباطات و غیره است همچنین علم تعلیم و تربیت یک علم نظری محض نیست بلکه کاربردی است.
وی با تأکید بر لزوم نگاه سیستمی به مقوله تعلیم و تربیت، عنوان کرد: این دانش مانند دیگر دانشها علاوه بر یافتهها و نظریههای علمی، دارای سیستم است و باید به اصول سیستمی آن به دقت پایبند بود.
امام جمعه زاهدان با اشاره به حدیث «انا معاشر الانبیاء امرنا ان نکلم الناس على قدر عقولهم» از پیامبر گرامی اسلام(ص)، اظهار کرد: رسول گرامی اسلام(ص) در این حدیث شرف میفرماید: ما، جامعه پیامبران، مأموریت داریم که با مردم به قدر عقلشان سخن بگوییم.
نماینده ولی فقیه در سیستان و بلوچستان در پایان افزود: آنچه از این حدیث شریف بر میآید این است که مخاطبشناسی بر تبلیغ و وعظ و خطابه ارجحیت دارد بهویژه در مسائل تربیتی باید ابتدا زمینه درک مخاطب فراهم شود و هنر مربی تطبیق میان کلام خودش و فهم و درک مخاطبش است.
