
حجتالاسلام حسن صلاحی، رئیس اداره تبلیغات اسلامی ساوه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از استان مرکزی، گفت: وحدت حوزه و دانشگاه در یک موضوع خلاصه نمیشود و این مهم از جمله مسائلی است که از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی به شیوههای مختلف در کانون توجه صاحبنظران و مسئولان بوده و خواهد بود.
وحدت حوزه و دانشگاه با تقویت تبادل نظر میان این دو نهاد
وی با بیان اینکه وحدت حوزه و دانشگاه با تقویت تبادل نظر میان این دو نهاد و تعیین نقاط مشترک و کاستن اختلافات محقق میشود، بیان کرد: حضور اساتید روحانی و علمای فرهیخته در محیطهای دانشگاهی و همچنین گرایش به برخی رشتههای تخصصی دانشگاهی در حوزههای علمیه که در جامعه کنونی به چشم میخورد زمینه تقویت این وحدت را فراهم میکند؛ لیکن تا فصول نتیجه فاصله بسیاراست.
حجتالاسلام صلاحی اظهار کرد: با وجود همه تلاشهایی که در راستای ایجاد و تقویت وحدت حوزه و دانشگاه صورت گرفته؛ ولی هنوز تعارض میان علم و دین در میان برخی دانشگاهیان وجود دارد.
حوزه و دانشگاه دو بازوی قدرتمند نظام
وی خاطر نشان کرد: منظور از وحدت حوزه و دانشگاه این نیست که از حوزویان در دانشگاه استفاده کنیم و یا اساتید دانشگاه را به حوزه ببریم و بگوییم که این دو نهاد با هم مرتبط هستند، وحدت حوزه و دانشگاه به این معنی است که این دو نهاد که بهعنوان دو بازوی قدرتمند نظام مطرح هستند در راستای اهداف مشترکی چون اهتمام به تقویت باورهای دین، دستیابی به رشد علمی و در نتیجه تعالی علمی و فرهنگی جامعه حرکت میکنند؛ بنابراین اگر عطر ایمان، اعتقادات دینی و اهتمام به ارزشهای اخلاقی و تعهد به احکام اسلامی دررأس اهداف و امور این دو نهاد قرار گیرد؛ قطعاً وحدت حوزه و دانشگاه نیزحاصل میشود.
رئیس اداره تبلیغات اسلامی ساوه افزود: در راستای تحقق وحدت حوزه و دانشگاه دو گام تبیین نظری موضوع وحدت حوزه و دانشگاه و انجام اقدامات عملی جهت رسیدن به این وحدت لازم و ضروری است.
در راستای وحدت حوزه و دانشگاه اختلاف و مانعی وجود ندارند
صلاحی تصریح کرد: قطعاً در راستای وحدت حوزه و دانشگاه اختلاف و مانعی وجود ندارند؛ بلکه تنها تفاوت صرفاً در شیوه و نوع روش علمی آنان است و در نتیجه همین متفاوت بودن در نوع روش و شیوههاست که هر دو را نیازمند یکدیگر میکند و نباید این تفاوتها را به اختلاف و مانع منتهی کرد.
وی افزود: بررسی وحدت حوزه و دانشگاه نیاز به مطالعه پیشینه جریان علمآموزی دارد و اینکه در گذشته نهچندان دور تمامی دروس معمول علوم انسانی، فنی و تخصصی در یک مرکز علمی تعلیم و تعلم میشد و به اصطلاح یک دانشجو علوم معقول و منقول را با هم میآموخت و غالباً شروع آموزشها با قرآن و ادبیات عرب آغاز میشد و اختلاف حوزه و دانشگاه مطرح نبود؛ اما از زمانی که شیوههای آموزشی به صورت آکادکمیک مطرح شد و از سوی دیگر میان علم و دین تعارض به وجود آمد در اکثر کشورهای اسلامی از جمله ایران مسئله اختلاف میان حوزه و دانشگاه نیز مطرح شد.
حجتالاسلام صلاحی خاطرنشان کرد: در گذشته این اختلاف وجود نداشت و ایران نیز در میان کشورهای اسلامی مهد تمدن محسوب شده و نقش بسزایی در رشد علم داشته است و شخصیتهای علمی فراوانی مانند ابوعلی سینا، ابوریحان بیرونی، رازی و ... را در خود پرورش داده که در عین داشتن تخصص، افرادی مومن، متعهد، مفسر قرآن، عالم فقه و ... نیز بودهاند؛ لذا امروز تقویت وحدت حوزه و دانشگاه برای احیای روشهایی که عالمان جامع علوم مختلف و مومن و متعهد تربیت کند ضرورت دارد.
رئیس اداره تبلیغات ساوه بیان کرد: برداشتهای متفاوتی از وحدت میان حوزه و دانشگاه وجود دارد که برخی از آنها عامل بسیاری از اختلاقات بوده است؛ لیکن امروزه ناگزیر از تدریس علوم در حوزه دینی و دانشگاهی هستیم؛ اما باید پذیرفت که فقط مکان تحصیل تفاوت دارد و فرایند تبادل علمی کشور بایستی به سوی پیشرفت و تربیت نیروهای مؤمن و متخصص باشد.