وحدت حوزه و دانشگاه؛ یک حقیقت نه یک شعار

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، حجت‌الاسلام والمسلمین سید‌ابراهیم حسینی، معاون آموزشی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) شامگاه سه‌شنبه، سوم دی‌ در نشست هم‌اندیشی اساتید حوزه و دانشگاه لرستان پیرامون فلسفه و ضرورت وحدت حوزه و دانشگاه گفت: قبل از ورود به بحث اهمیت وحدت حوزه و دانشگاه لازم است با مفهوم وحدت حوزه و دانشگاه باشیم و بدانیم سابقه این بحث و ارتباط آن با دانشگاه اسلامی چگونه است.

وی با بیان اینکه طرح وحدت حوزه و دانشگاه در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی مطرح شد و طراحان این طرح با یک هدف مشخصی بحث وحدت حوزه و دانشگاه را مطرح کردند، اضافه کرد: با این وجود هدف امام(ره) و رهبری از وحدت حوزه و دانشگاه هنوز محقق نشده است.

حجت‌الاسلام حسینی افزود: برخی از مراکز مانند مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در جهت وحدت حوزه و دانشگاه تأسیس شده‌ و باید گفت این حرکات انجام شده، هنوز کافی نیست.

این مسئول با یادآوری اینکه اگر سابقه رابطه علم و دین را متوجه شویم بحث وحدت حوزه و دانشگاه نیز برایمان مشخص می‌شود، خاطرنشان کرد: حوزه و دانشگاه باید از جهان بینی واحدی برخوردار باشند و هدف اصلی هر دو تقرب و نزدیکی به خدا باشد وگرنه تخصص‌های حوزه و دانشگاه نمی‌تواند مشترک باشد.

وی گفت: در زمان طاغوت تلاش شد که دروس حوزوی را فقط با مبانی علوم دینی تعریف کنند و به تحقیق درباره قرآن و سنت اسلامی بسنده کنند و علوم طبیعی در حوزه متروک شد.

معاون آموزشی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) با اذعان به اینکه سکولاریسم معلول تعارضی است که در قرون وسطی بین علم و دین بود، خاطرنشان کرد: در برهه‌ای از زمان ما یک تعارض ساختگی را در غرب شاهد بودیم که می‌گفت «یا علم یا دین» و در آنجا دین علم را نفی می‌کرد و به نام دین دانشمندان را اعدام می‌کردند و این تعارض باعث شد گاهی علم عرصه را بر دین تنگ کند و گاهی دین عرصه را بر علم تنگ کند.

حسینی ادامه داد: در این راستا دانشگاه را هم از علوم دینی بی‌بهره کردند و شکاف عمیق بین دو کانون علمی ایجاد کردند در حالی‌که در قرون گذشته دروس علوم ریاضی و طبیعی و تجربی با علوم دینی در طول هم بود و اشخاصی مانند ابوریحان بیرونی و خواجه نصیرالدین طوسی شاگردان این نهاد بودند و کسانی مثل ابن سینا هم طبیب هم فقیه بودند و هم فیلسوف بودند.

وی با بیان اینکه در بحث قلمرو دین سه دیدگاه مطرح است، اظهار کرد: یک دیدگاه نگاه حداقلی به دین است یعنی فقط نماز و روزه و دین یک رابطه شخصی بین انسان و خدا باشد که در این صورت دین از جامعه حذف می‌شود.

این استاد حوزه و دانشگاه ادامه داد: دیدگاه دوم این است که دین همه مسائل را در برمی‌گیرد که این تفکر منجر می‌شود به آنچه در مسیحیت شاهد آن بودیم و دیدگاه سوم دیدگاه جامعه‌نگری است و این بیان‌گر این است که حوزویان بدون دانشگاه و دانشگاهیان بدون حوزه نمی‌توانند به حیات خود ادامه دهند.

وی با تصریح به اینکه آموزش بدون پرورش و تربیت غلط است، گفت: علم اگر با تربیت همراه نباشد نه تنها رفاه نمی‌آ‌ورد بلکه ضد رفاه می شود، اگر علم با تربیت همراه نباشد به ضد آسایش بشری تبدیل خواهد شد، دانشمندان باید تربیت دینی شوند تا علم را در خدمت بشریت قرار دهند.

حجت‌الاسلام حسینی با بیان اینکه دانشگاه‌ ما باید به حوزه وصل شود تا تربیت ما تربیت دینی باشد، تصریح کرد: اگر وحدت بین حوزه و دانشگاه حاکم نباشد دانشگاه ما همان راهی را خواهد رفت که غرب به همان راه رفت ، در علوم پایه حداقل جهت‌گیری‌ها را حوزه تامین می‌کند، اگر دانشگاه ما با فکر الهی اداره نشود هم دنیا و هم آخرت ما خراب خواهد شد.

وی با بیان اینکه پیشرفت‌های علمی که در زمینه‌های مختلف در کشور شاهد آن هستیم در سایه وحدت حوزه و دانشگاه حاصل شده است، تصریح کرد: وحدت حوزه و دانشگاه یک حقیقت است نه یک شعار، ما اگر بخواهیم جامعه اسلامی آباد، آزاد و مستقل داشته باشیم این تنها در سایه وحدت حوزه و دانشگاه عملی خواهد بود.

معاون مؤسسه پژوهشی و آموزشی امام خمینی(ره) در پایان گفت: ما باید این مسئله را مدنظر قرار دهیم ملتی که در علم عقب بماند در دین هم عقب می‌ماند و اگر از دین عقب بماند در زمینه علم هرچند هم که سرآمد باشیم باز هم راه به جایی نخواهیم برد.