
حجتالاسلام والمسلمین رحیمی، مدرس حوزه علمیه در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از گیلان، به جایگاه امام حسن مجتبی(ع) در میان اهل بیت(ع) اشاره و اظهار کرد: درخصوص امام حسن(ع) در مقام کلی باید همان جایگاه عظیم امامتی که در دیگر ائمه اطهار(ع) در ابعاد عمیقش متصور است، در آن حضرت نیز جستجو کنیم؛ در واقع همه ابعاد و زوایای شخصیتی علمی و نور عصمت اهل بیت(ع) یکسان است، اما نمودها و ظهورها براساس تکالیف آسمانیشان متفاوت است.
وی ادامه داد: متاسفانه درخصوص برخی ائمه بزرگوار مثل امام حسن مجتبی(ع) مطابق شئونات والایشان در سیره و رفتار، در کلام و گفتار و حتی تاریخ زندگی پربارشان آنطور که واقع امر و شایسته جایگاه والایشان باشد، کار نشده؛ همین مفاهیم والائی که در زیارتنامه مخصوص حضرت وجود دارد قدری ما را به جایگاه ولائی و منزلگاه رفیع ایشان نزد ائمه اطهار(ع) آشنا میسازد؛ لذا شایسته است این زیارتنامهها را قرائت کنیم.
مظلومیت امام حسن مجتبی(ع)
حجتالاسلام رحیمی به دو بعد اصلی درخصوص مظلومیتهای امام حسن مجتبی(ع) اشاره کرد و افزود: یکی مظلومیتها و محرومیتهایی بود که در طول زندگی آن حضرت از جهات مختلف متوجهشان بود و دیگری مظلومیتها و مهجوریتهایی است که در طول تاریخ با حضرت همراه بوده، مثل ناگفته باقی ماندن ابعاد وجودی و شخصیتی و سیره والا و پررمز و راز رفتاری و اخلاقی امام حسن(ع) و از آن مهمتر معطل ماندن گفتار نیکو و سخنان و درد دلهای حضرت در بیان شرایط زمان و عملکردهایشان است که نوعا به جهت عدم بازگوئی و حتی نقل و انتشار گسترده در تاریخ و کتب شیعه مورد دستکاری بدخواهان قرار گرفته و وارونه جلوه داده شده است.
مدرس حوزه علمیه ادامه داد: امام حسن مجتبی(ع) دارای القاب تقی، مجتبی، زکی، طیب و مقام پاکی از حیث ظاهر و باطن است که در این راستا یکی از خصوصیات مهم امام حسن(ع) مقام صبر در دوره امامت ایشان است؛ صبر نه از باب عزلتنشینی و بیاعتنایی بلکه برخورد شایسته و صحیح با دشمنی که مخفیانه با حیله و مکر وارد شده است، زیرا حکومت اهل بیت(ع) ریاست بر امور جامعه مادی و معنوی و دنیوی و اخروی با هدف تحکیم اهداف خداوند است.
صبر امام حسن(ع) در قالب صلح
این کارشناس دینی با تاکید بر اینکه صبر امام حسن مجتبی(ع) در قالب صلح، جامع این ارزشهاست، متذکر شد: صلح امام حسن(ع) توانست چهره واقعی معاویه را بهتر نشان داده و مظلومیت و حقانیت اسلام و ائمه(ع) را اثبات کند؛ لذا عامل اصلی غربت ائمه معصوم(ع) بالاخص امام حسن مجتبی(ع) خود ما هستیم و با توجه به اینکه محتاج و تشنه جام حکمت و معرفت هستیم ولی خود به دنبال چشمههای ناب ولایت نبودهایم.
حجتالاسلام رحیمی با تأکید بر اینکه همه ائمه(ع) و پیامبر(ص) قیام و صلحشان در واقع تحتالشعاع اهداف خداوندی بوده است، ادامه داد: تبیین توسعه و تحکیم اجرای احکام خدا از مهمترین این اهداف است که تبلیغات، تعلیم، آموزش و گاهی هم با صلح امکانپذیر است، به گونهای که امام سجاد(ع) با روشنگری در قالب نیایش، امام حسین(ع) دفاع از کیان اسلام، امام صادق(ع) در قالب توسعه علمی و امام علی(ع) با 25 سال حکومت توانستند بستری مناسب را برای بلوغ افکار و معرفت جامعه فراهم آورند.
وی تصریح کرد: امام حسن(ع) ضمن اینکه تلاشهای بسیاری در تبیین و توسعه و آگاه ساختن مردم فراهم نمودند، اما زمانی که نیرنگ معاویه تا خیمه فرماندهان سپاه امام نیز نفوذ کرد، امام با پذیرش صلح جامعه اسلامی را بر سایر مسائل مقدم دانست و مفاد صلحنامه دارای جایگاه مهمی است که اگر مفاد این صلحنامه رعایت میشد واقعه کربلا به وجود نمیآمد.