
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از کردستان، حجتالاسلام جلیل مختارینیا، رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان بیجار امروز، نهم دی در هفتمین کارگاه آموزشی مربیان مهدهای کودک که در کانون پرورشی و فکری کودکان و نوجوانان بیجاربرگزار شد، اظهار کرد: اگر به تربیت دینی فرزندان خود از کودکی توجه کنیم، بهطور قطع خانواده در آینده بر بسیاری از مشکلات غلبه میکند.
وی تربیت صحیح دینی واخلاقی کودکان در خانوادهها را بسیار حائز اهمیت دانست و افزود: کسب مهارتهای زندگی باید در کنار فضائل اخلاقی و دینی حاصل شود.
حجتالاسلام مختارینیا با اشاره به اینکه نخستین وظیفه اساسی که در تعلیم و تربیت دینی باید مد نظر قرار داد، شناخت نشانهها و زبان دین است، اعلام کرد: از آنجا که مباحث دینی ویژگیهایی دارد که آن را از سایر مباحث متمایز می کند در این راستا ادبیات و نشانههای آن نیز باید با توجه به این محتوا تفسیر شود.
وی بیان کرد: دومین وظیفه اساسی در تربیت دینی، این است که به کودکان کمک کنیم تا طریقی را جستوجو کنند که در آن، باورها بر اعمال تأثیر گذارد، بهگونهای که اگر فردی دین خود را با علاقه بهکار بندد، بهسویی سوق داده میشود که به طریقی مخصوص رفتار کند.
رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان بیجار با اشاره به اینکه نمیتوان مسائل عقلانی و انتزاعی دین را از ابعاد احساسی آن جدا دانست، عنوان کرد: سومین وظیفه در حوزه تعلیمات دینی، این است که توجه کودکان به عناصر احساسی و عاطفی دین جلب شود.
وی افزود: اگر بیان این معارف، بدون توجه به محدودیتهای شناختی مطرح شود، ممکن است مطالبی فراتر از درک فراگیران بیان شود و آنها را دچار سردرگمی و مشکلات بیشتری کند.
حجتالاسلام مختارینیا در ادامه تصریح کرد: نباید تجزیه و تحلیل خود را از مسائل دینی به کودک تحمیل کنیم، بلکه باید گام به گام او را همراهی کرده تا برای ورود به سطوح بالاتر تفکر آمادگی پیدا کند.
وی عنوان کرد: علاقه فراوان کودکان به داستان، قالب جذاب و مناسب آن و زبان سادهای که در طرح معارف دینی دارند، سبب میشود تا توصیه کنیم بخش عمدهای از پیامآفرینیهای دینی کودکان از این رهگذر انجام پذیرد.
رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان بیجار بیان کرد: مباحث مربوط به معاد نیز نقش مهمی در ترسیم چهرهای محبتآمیز از خداوند و علاقهمند ساختن کودکان به پروردگارشان ایفا میکند.
وی در پایان یادآور شد: در نظر نوآموزان، زندگی پس از مرگ نباید بهگونهای وحشتناک و دهشتانگیز جلوه کند. بدانگونه که بیشتر از عذاب و رنج دوزخ سخن به میان آید. برای آنان باید از خوشیها و لذتهای بهشتی صحبت کرد و آنان را نسبت به خدا و رحمت او علاقهمند کرد.