روششناسی مباحثه امام رضا(ع) با مذاهب اسلامی برپایه عقلانیت شیعی بود
گروه اجتماعی: عضو جامعه قاریان قرآن با بیان اینکه روششناسی مباحثه امام رضا(ع) با مذاهب اسلامی برپایه عقلانیت شیعی بود، گفت: اوج مناظرات و مباحثات با سران را میتوانیم در زندگی علمی و سیاسی امام رضا(ع) شاهد باشیم.
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، سخت است جدا شدن از شهر خاطرههای پیامبر؛ اما تو «رضا» شدهای به رضای الهی؛ غریب آمدهای تا اسلام را از غربت بیرون بیاوری، تا غریبهها را آشنا کنی با هم.
کبوتران مسافر را بنگر؛ رنج دوری را به جان میخرند تا نزدیک باشند به تو؛ کسیکه تو را دارد، غریب نمیشود.
سناباد طوس، منزلی شده است تا هر کسی خودش را دوباره بیابد. آدمی، غریب است در این دنیا و تو امام غریبانی؛ آدمی مسافر است و تو کاروان سالارِ مسافران عشق؛ با ما بمان تا از رواقهای تو، به دروازههای ملکوت برسیم.
امروز، عمارت بلند آوازه توس، غریب است و بر بالاى این بناى شهیر، کبوترى نیست که نالان نباشد. بر بالاى این بناى غریب، آسمان نیز به اشکریزى ابرها تن داده است.
عباس کیفی بجستانی، عضو جامعه قاریان قرآن کشور در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، در باب روششناسی مباحثه علمی حضرت رضا(ع) با فرق و ادیان مختلف گفت: از ویژگیهای عصر علیبن موسی(ع)، گسترش و رواج مباحثات میان ادیان و مذاهب است، حتی موضوع مناظره در زندگی امام باقر(ع) و امام صادق(ع) نیز وجود داشته است، اما اوج این حرکت را میتوانیم در زندگی علمی، سیاسی و اجتماعی امام رضا(ع) شاهد باشیم.
وی با بیان اینکه گرایش جامعه اسلامی و محافل علمی ـ دینی به بحث و گفتوگو نشاندهنده راهیابی مباحث مختلف فلسفی و کلامی به حوزه محافل اسلامی و همچنین رشد روحیه کاوشگری میان مسلمانان بوده است، اظهار کرد: استقبال اهل بیت(ع) از مباحثات آزاد میان ادیان و مذاهب و حضور آنان در این میدان، نشانگر آن است که آنان مبانی اعتقادی اسلام را، دارای پایههای برهانی میدانسته و اعتقاد داشتهاند که معارف دین با عقل و علم قابل دفاع بوده و هست.
اشارهای به عطوفت و مهربانی امام رضا(ع) به مردم
عضو جامعه قاریان قرآن کشور با اشاره به اینکه خصوصیات اخلاقی و زهد و تقوای حضرت رضا(ع) بهگونهای بود که حتی دشمنان خویش را نیز شیفته میکرد، گفت: امام رضا(ع) در نهایت تواضع و مهربانی با مردم رفتار میکرد و هیچگاه خود را از مردم جدا نمیکرد، بهگونهای که یکی از مظاهر شخصیت علمی امام رضا(ع) که شگفتی اطرافیان و شاهدان را همراه داشت، آشنایی کامل حضرت، به زبانهای مختلف بود.
کیفی تصریح کرد: تاریخ امامت نشاندهنده این واقعیت است که هر یک از امامان در زندگی سیاسی، اجتماعی و علمی خود شیوه خاصی را پیموده و این بهخاطر شرایط متفاوت و نیازهای متنوع جامعه آنان بوده است، این در حالی است که اصول و اهداف و پیام اصلی آنان یکی بوده و کمترین مغایرتی با یکدیگر نداشته است.
وی با بیان اینکه امام رضا(ع) به صورتهای گوناگونی برای خنثیشدن توطئههای مأمون موضع گرفت، افزود: نخستین موضعگیری امام تا وقتیکه در مدینه بود از پذیرفتن پیشنهاد مأمون خودداری کرد و آنقدر سرسختی نشان داد تا بر همگان نمایان کند که مأمون به هیچ قیمتی از او دستبردار نمیباشد و امام رضا(ع) در هر فرصتی تأکید میکرد که مأمون او را به اجبار و با تهدید به قتل، به ولیعهدی رسانده است.
عضو جامعه قاریان قرآن کشور اظهار کرد: امام رضا(ع) برای پذیرفتن مقام ولیعهدی شروطی قائل شد که طی آنها از مأمون خواست که ایشان هرگز نه کسی را بر مقامی میگمارد و نه کسی را عزل میکند، نه رسم و سنتی را برمیاندازد و نه چیزی از وضع موجود را دگرگون میسازد، بلکه از دور مشاور در امر حکومت است در واقع امام رضا(ع) با بیان این شروط بر پارهای از هدفهای مأمون خط بطلان کشید.
نگاهی به حضور سه ساله امام رضا(ع) در ایران
کیفی در باب اثرات حضور امام رضا(ع) در ایران عنوان کرد: حضور سه ساله امام(ع) در ایران برای ایرانیان بسیار پرثمر بوده است و تأثیر خاصی در گرایشات و نگرشهای اعتقادی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی ایرانیان داشته است بنابراین حضور امام رضا( ع) این دوران را به فصل مهمی در تاریخ شیعه و ایران تبدیل ساخته که در تاریخ تشیع نظیر ندارد.
وی یادآور شد: امام رضا(ع) از لحظه حرکت از مدینه تا مرو همیشه از روشهای گوناگون برای شناساندن شیعه بهره برد تا جاییکه میتوان حضور ایشان را در ایران سبب تقویت، تعمیق و گسترش باورهای شیعی دانست.
حجتالاسلام علیجان دلدار، کارشناس مسائل دینی در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری ایکنای خراسان جنوبی، در باب نحوه مباحثات علمی امام رضا(ع) با ادیان مختلف گفت: امام رضا(ع) از علمی بیکران و رفتاری پیامبرگونه برخوردار بودند و علم و احسانش شامل خاص و عام میگردید.
وی ادامه داد: زمانیکه حضرت با سران و فرقههای مختلف مباحثات علمی داشتند بهگونهای نظرات هر فرقه را بیان میکردند که باعث تعجب سران فرقه عباسی شد.
کارشناس مسائل دینی در خراسان جنوبی تصریح کرد: شخصیت حکومتی و مقام شامخ علمی و اخلاقی حضرت رضا(ع) سبب شد نه تنها در مدینه بلکه در سراسر دنیای اسلام بهعنوان بزرگترین و محبوبترین چهره خاندان رسول اکرم(ص) مورد قبول عام باشد و حضرت را بهعنوان بزرگترین پشتوای دین بشناسند.
حجتالاسلام دلدار با اشاره به اینکه هر یک از اهل بیت(ع) در برخورد با منکران بسیار حساس رفتار میکردند، گفت: اگر زمینه برای عکسالعمل وجود داشته باشد ائمه(ع) سکوت نمیکنند، حتی در شرایطی که اوضاع چندان مساعد نبوده است با زبان و رفتار خود افرار را نسبت به آن مکر آگاه میکردند.
دور کردن شیعیان از امام(ع)؛ هدف مأمون از معرفی ایشان بهعنوان ولیعهد
وی با بیان اینکه هدف مأمون از معرفی کردن امام رضا(ع) بهعنوان ولیعهد، دور کردن شیعیان از امام(ع) بود، یادآور شد: امام رضا(ع) برای خنثی کردن توطئههای مأمون و اطرافیان او مراقبتی هوشیارانه داشتند، بهگونهای که یکی از توطئههایی که امام رضا(ع) آن را به شکست کشانید موضوع نماز عید فطر بود.
کارشناس مسائل دینی در خراسان جنوبی خاطرنشان کرد: تمام مسلمانان بهویژه جوانان باید تلاش کنند که امام رضا(ع) را بشناسند و در زمانیکه این شناخت و فرصت ایجاد شد خود به خود بهسمت ایشان گرایش پیدا می کنند و سبک و سیره آن حضرت(ع) را الگوی زندگی خود قرار میدهند.
