
حجتالاسلام سیدمحسن موسوی، معاون فرهنگی دفاتر نهاد رهبری در دانشگاههای لرستان در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از لرستان، اظهار کرد: امام رضا(ع) در سن 35 سالگی به مقام امامت برگزیده شد که دوران حیات ایشان مقارن با خلفای عباسی از جمله هارون، امین و مأمون بود که این خلفای عباسی از آن دسته خلف بودند که سختیها و رنجهای زیادی را بر امام رضا(ع) تحمیل کردند.
وی افزود: امام رضا(ع) در سن 55 سالگی در 29 صفر بهدست یکی از شقیترین مردم یعنی مأمون خلیفه عباسی به شهادت رسید، مأمون بهدلیل اینکه شور و اشتیاق مردم نسبت به امام رضا(ع) را مشاهده کرد از بیاعتباری دستگاه خلافت خود به هراس افتاد لذا امام را به شهادت رسانید.
حجتالاسلام موسوی به مناظرات و مباحثات علمی امام رضا(ع) و اینکه امام رضا(ع) با هر کسی به زبان خودش سخن میگفت، اضافه کرد: امام رضا(ع) با اهل تورات با زبان تورات، اهل انجیل با زبان انجیل، اهل زبور با زبان زبور سخن میگفت لذا در مباحثات و مناظرات علمیاش همواره موفق بود.
این کارشناس مذهبی ادامه داد: با وجودی که مأمون با برگزاری این قبیل مناظرات علمی میخواست علم امام را زیر سؤال ببرد و وجهه علمی او بین مردم را تضعیف کند اما بعد از هر مناظره طرفین مناظره به علم و توانایی امام رضا(ع) پی برده و به وی متمایل میشدند.
نرمی و لطافت؛ مهمترین روش مناظره امام رضا(ع) با افراد مخالف
معاون فرهنگی دفاتر استانی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاههای لرستان در رابطه با برخورد امام رضا(ع) با ملحدان و مخالفان نیز خاطرنشان کرد: روش مناظره امام رضا(ع) با افرادی که مخالف وی بودند نیز به نرمی و لطافت بود اگر آنها سؤالی از حضرت داشتند ایشان اجابت میکرد و همین اخلاق باعث شده بود نه تنها دوستان بلکه دشمنان نیز شیفته خلق و خوی حضرت شوند.
حجتالاسلام موسوی زهد و تقوا را یکی از خصوصیات بارز شخصیتی امام رضا(ع) بیان کرد و گفت: علت نامگذاری امام رضا(ع) از زبان امام جواد(ع) اینگونه بیان شده است که علت نامگذاری پدرم به رضا این بود که هم خدا در آسمانها و هم رسول خدا و ائمه اطهار(ع) در زمین از پدرم راضی و خشنود بودند و بهخاطر خلق نیکی که پدرم داشت هم دوستان و هم دشمنان از ایشان راضی بودند.
وی در بخشی از سخنانش در رابطه با نحوه تعامل ایرانیان با امام رضا(ع) نیز بیان کرد: ایران یکی از مهدها و پایگاهها و مرکزی برای تشیع بوده است و امام رضا(ع) با وجودیکه به اجبار مأمون به خراسان آورده شد اما در مسیری که از مدینه به خراسان آمد علیرغم نقشههایی که مأمون برای دور کردن وی از مردم داشت اما اجتماعهای عظیمی برای استقبال از امام تشکیل شد.
حجتالاسلام موسوی اضافه کرد: مأمون از اینکه شیعیان با امام رضا در ارتباط نباشند دستور داد از مسیر کوفه، جبل، کرمانشاه کنونی و قم که مرکز تشیع بود امام به خراسان نیاید بلکه از مسیر بصره، اهواز و فارس بهسوی مرو آورده شود اما شیعیان ایرانی وقتی متوجه حضور امام شدند با اجتماعی در محلی که امروز به نام قدمگاه معروف است به دیدار امام شتافتند.
وی درباره چرایی پذیرفتن ولایتعهدی ایشان نیز گفت: هدف مأمون از اینکه امام رضا را بهعنوان ولیعهد انتخاب کرد این بود که در سایه امام رضا(ع) بتواند بین مردم محبوبیتی پیدا کند لذا امام را مجبور کرد ولایتعهدی وی را بپذیرد.
حجتالاسلام موسوی ادامه داد: اگر امام رضا(ع) ولیعهدی مأمون را نمیپذیرفت این بهانهای میشد تا مأمون به قلع و قمع شیعیان اقدام کند لذا علیرغم میل خود ولیعهدی مأمون را قبول کرد.
وی گفت: اگر امام رضا(ع) ولیعهدی مأمون را نمیپذیرفت، دستگاه اموی طوری بین مردم تبلیغ میکرد و این مسئله را بهگونهای توجیه میکرد که باعث ایجاد شورش بین شیعیان شود.