
حجتالاسلام علی سنجری، رئیس اداره اوقاف شهرستان خوسف در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، درباره بررسی جنبههای مختلف مدیریت بحران حضرت رسول(ص)، گفت: پس از آنکه پیامبر(ص) در مدینه استقرار یافت، به گسترش دعوت خویش و حمایت از مؤمنان مستضعفی پرداخت که در راه عقیده خود مورد آزار قرار گرفته و وادار به ترک دین خود میشدند.
وی ادامه داد: برای تحقق این امر، چارهای جز جنگ علیه مشرکان نبود و باید کعبه از بتپرستی و بتپرستان نجات یافته و بتهایی که در آن قرار گرفته بودند، در هم شکسته میشدند، به همین سبب، اذن جهاد تشریع شد.
رئیس اداره اوقاف خوسف با بیان اینکه جهاد پیامبر(ص)، فقط در راه احیای فضیلتها ، اعتلای حق و سرکوب کردن باطل صورت میگرفت، اظهار کرد: پیامبر(ص) و همه انبیای پیش از ایشان، خاستگاهی مردمی داشتند، آنها از میان مستضعفان به پا میخاستند و در طول دوران زندگی و رسالت خویش هیچگاه، وابسته به قدرتهای پوشالی، فلان قدرت یا دولت نمیشدند، بلکه تنها یک وابستگی داشتند و آن، دلبستگی به حق بود، بنابراین، تمام نیرو و عظمتشان نیز از این ناحیه بود.
حجتالاسلام سنجری افزود: پیامبران الهی از متن زندگی مستضعفان و مردمانی برانگیخته میشدند که با سختی و فقر زندگی میکردند، به همین خاطر، تلخیهای زندگی محرومان را چشیده بودند.
وی با اشاره به اصول مدیریتی پیامبر(ص) در مواقع بحران گفت: مدیریت، علم و هنر برنامهریزی، هماهنگکردن، رهبری و کنترل فعالیتهای مختلف برای رسیدن به هدفی مشخص است، این علم و هنر در زیباترین و والاترین چهره خود، در سیره نبوی قابل مشاهده است.
مدیریت الهی؛ مدیریتی مبتنی بر شناخت حقیقی انسان و مراتب وجودی او
رئیس اداره اوقاف خوسف عنوان کرد: مدیریتی الهی، مبتنی بر شناخت حقیقی انسان و مراتب وجودی او است که هدف آن خارج کردن انسان از مرتبه حیوانی و رساندن او به درجات رحمانی و خروج از ظلمات بهسوی نور است.
حجتالاسلام سنجری با اشاره به مدیریت عقیده پیامبر(ص) گفت: پیامبر اکرم(ص) بسیار بر سر عقیده پافشاری میکرد و هیچگاه، به معامله درباره آن تن درنمیداد، بهعنوان نمونه، در جنگ «احد»، در حالیکه سپاه مشرکان حدود سه هزار نفر بودند، رسول خدا(ص) سپاه مؤمنان را در حالیکه شمار آنان با احتساب گروهی بیمار دل که میان آنان وجود داشتند، تنها به هزار نفر میرسید، پیش برد. در این میان، برخی از «انصار» قصد داشتند تا از همپیمانان یهودی خود نیز کمک بخواهند، اما رسول خدا(ص) فرمود: «ما را به یاری آنان نیازی نیست.» چراکه حضرت رسول(ص) میخواستند سپاه او فقط از کسانی تشکیل شود که برای دفاع از عقیده خود سر جنگ دارند.
وی اظهار کرد: در جنگ «احزاب» پیشنهاد پیامبر برای تطمیع سران دو قبیله «غطفان» و «نجد» جهت مصالحه در مقابل دریافت یک سوم محصولات مدینه، باعث آزمندی آن دو قبیله شد. یقیناً اگر در گروهی، پایبندیهای قومی، قبیلهای و مادی بر مبانی دیگر غالب گردد، باعث میشود که عزم و اراده از آن جمع رخت بربندد و بهعلت همین طمعورزیها بود که آنان از طولانی شدن محاصره و بینتیجهماندن آن خسته شده و میان آنان و قریش اختلافاتی بهوجود آمد و سرانجام، درصدد برآمدند تا از همان راهی که آمده اند، بیهیچ دستاوردی بازگردند.
اشارهای به مدیریت رفتار در سیره رسول الله(ص)
رئیس اداره اوقاف خوسف درباره مدیریت رفتار رسول الله(ص) گفت: پیامبر(ص) اسلام با داشتن اراده قوی و پایداری در تصمیم که هرگز متزلزل نمیشد از همگان ممتاز بود و چون تصمیمی را اتخاذ میکرد، باید آن را به انجام میرساند، بهعنوان نمونه، در جنگ «احد»، هنگامیکه رأی اکثریت بر جنگیدن در بیرون از شهر قرار گرفت، پیامبر(ص) هیچ تردیدی به خود راه نداده، زره را بر تن کرده و سپر خویش را برداشت تا آماده نبرد شده و با این کار، اضطراب را از دل اصحاب بیرون نمود.
حجتالاسلام سنجری اظهار کرد: پیامبر اکرم(ص) با همه صلابت و قدرت در فرماندهی و تشکیلات، از ملایمت نیز برخوردار بود، بی آنکه سختگیری و خشونتی داشته باشد، به همین سبب، دلها به او گرویده و همه سربازان بر محور این فرماندهی حکیمانه، در راه حق، داوطلبانه و از روی اختیار جانفشانی میکردند.
وی با اشاره به اینکه پیامبر اسلام(ص) با هدف تأسیس شریعتی نو و حکومتی بر مبنای آن، با مقاومت منفی بتپرستان مشرک مواجه بودند، یادآور شد: دین جدید در پی استقرار حاکمیت الهی بوده و قصد داشت حکومتهای خرافی را از میان بردارد، برخورد این دو عقیده، پیروان شریعت پیامبر را با کفار و منافقان درگیر کرد و این امر، هنوز هم گیتی را محل مبارزه و کشمکش مسلمانان خداپرست با حاکمان شیطان پرست قرارداده است.
رئیس اداره اوقاف خوسف خاطرنشان کرد: پیامبر(ص) و پیروان ایشان در دوران صدر اسلام، به سبب نوپا بودن حکومت اسلامی، بارها مورد هجمه کلامی و نظامی مشرکان قرار گرفتند، اما باید دانست که راز استقرار اسلام در آن عصر و استمرار آن تاکنون در نحوه برخورد مدبرانه پیامبر(ص) در برابر آن حملهها نهفته است.