تحرکات انقلابی مردم کرمانشاه و نقش آن‌ها در شکل‌گیری نظام اسلامی

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، بهمن سال 1357 تحولی عظیم و شگرف و به کلام معمار کبیر انقلاب، معجزه‌ای الهی در ایران رخ داد که همه متفکران و تحلیلگران سیاسی، تاریخ‌نگاران و سیاستمداران دنیا را به حیرت و تعجب واداشت؛ زیرا هیچ یک از آنان، حتی سازمان‌هایی که به انبوه اطلاعات بسیار حساس و سری و  مجهزترین امکانات تکنولوژیکی دسترسی داشتند و از کمک تئوریسین‌ها و تحلیلگران گوناگون بهره می‌بردند نتوانستند وقوع انقلاب اسلامی ایران را در این زمان و موقعیت و منطقه جهان و به این شکل و ماهیت، پیش‌بینی کنند.

درباره اهمیت و عظمت انقلاب اسلامی ایران، تاکنون صحبت‌های زیادی شده و هرکس به فراخور دانش و توان فکری خود، مطالبی در این رابطه بیان می‌کند اما می‌توان گفت که عظمت این انقلاب به این لحاظ است که ملتی بدون هیچ سلاحی به عمر طولانی رژیم شاهنشاهی خاتمه داده اما آنچه در این مبحث مورد توجه است نقش مردم در پیروزی انقلاب اسلامی ایران است.

در این رابطه سیروس محبی، استادیار دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه گفت: اگر ریشه انقلاب اسلامی در سال 42 را بررسی کنیم، از آن سال به دلیل اینکه انقلاب اسلامی با یک جریان دینی و مذهبی شروع شده روحانیت و مساجد به‌عنوان پایگاه‌های انقلاب و همچنین ارتباطی که روحانیت با مردم ایران داشت بیشترین تأثیرات را در جامعه شهری داشته‌اند، ولی این از دلایل دور انقلاب اسلامی بوده است.

این دکترای تاریخ و تحولات ایران افزود: مهم‌ترین دلایل تحرکات مردم استان کرمانشاه در زمان انقلاب مربوط است به حاج مصطفی خمینی فرزند بزرگ حضرت امام(ره) که در آبان سال 56 اتفاق افتاد و به‌دنبال مرگ ایشان در یکی از مساجد کرمانشاه مراسمی گرفته شد و بیشترین نقش را جامعه روحانیت در این جلسات در سراسر ایران داشته‌اند، مجالسی برای بزرگداشت فرزند امام(ره) برگزار شد، به طوری که امام خمینی(ره) در مورد ایشان یعنی فرزندشان فرمودند این از الطاف خفیه الهی است.

وی تصریح کرد: در آن زمان رژیم پهلوی دوم با همه اعتراضات که در اکثر شهرهای ایران انجام می‌شد به‌دنبال دیدن تأثیرگذاری سخنان امام(ره) بر مردم بود، بر همین اساس مقاله‌ای در روزنامه اطلاعات تحت عنوان «استعمار سرخ» توسط فردی به نام احمد رشیدی مطلق در 17 دی 56 به چاپ رسید، به‌دنبال نوشتن این مقاله ابتدا در شهر قم و در بیوت مراجع عظیم‌الشأن تقلید بسیاری از مردم جمع می‌شوند و نسبت به اهانت به ساحت روحانیت شده بود اعتراض می‌کنند.

محبی اظهار کرد: در همان زمان پیامی در 19 دی در قم و بعد از آن 29 بهمن 56 و بعد از آن اعتراضات متعددی در شهرهای مختلف به‌ویژه یزد و کرمانشاه انجام می‌شود که این نشان‌دهنده انس و علاقه مردم کرمانشاه به خط فکری روحانیت به‌ویژه حضرت امام(ره) بوده سپس روند اعتراض به رژیم پهلوی در کرمانشاه نیز همانند سایر شهرهای ایران صورت گرفت و حتی در هفتم و هشتم مهر 57 که بیت حضرت امام خمینی(ره) در نجف توسط نیروهای صدام حسین که رئیس جمهور وقت عراق در آن زمان بوده، محاصره شده بود مردم کرمانشاه نسبت به حصر خانگی اعتراض داشتند.

این مدرس دانشگاه افزود: در راستای اتفاقات رخ داده اعتراض‌هایی در کرمانشاه صورت می‌گیرد که بانی این اعتراض‌کنندگان آیت‌الله جلیلی بود که در روز نهم مهر 57 از ساعت 4 بعدازظهر در مسجد آیت‌الله بروجردی جمع می‌شوند و به شکل یک راهپیمایی آرام به سمت مسجد جامع حرکت می‌کنند و زمانی که به درب ساختمان استانداری می‌رسند این راهپیمایی تبدیل به یک اعتراض برافروخته شده تا اینکه راهپیمایی در سه راه نواب (شهید نواب صفوی) که تعدادی از نظامیان در آنجا مستقر بودند بر روی مردم آتش گشودند در حالی که علمای بزرگواری چون آیت‌الله جلیلی و آیت‌الله اشرفی اصفهانی و موسوی، نماینده امام در کردستان بعد از انقلاب حضور داشتند.

نخستین شهدای کرمانشاه

وی گفت: به‌دنبال خشم رژیم علیه اعتراض‌کنندگان که بسیاری از آنان جوانان پاک‌سرشت و انقلابی کرمانشاه بودند چند تن به نام‌های صادق صابون‌پر، مجتبی جعفری، علی محمد الماسی، سیروس اسفندیاری، علی‌اکبر رحیمی، محمدجعفر صالح‌آبادی و مصطفی امامی شهید شدند و این افراد جزو نخستین شهدای انقلاب اسلامی در کرمانشاه بودند و تعداد دیگری هم مجروح و عده‌ای دیگر هم دستگیر شدند و بدین طریق رژیم می‌خواست با خشونت اعتراض انقلابیون کرمانشاه را سرکوب کند ولی در روز بعد در نهم مهر باز هم آیت‌الله جلیلی مردم را به اعتراض و راهپیمایی دعوت کرد به طوری که نمایندگان مجلس شورای ملی نسبت به اعتراض مردم کرمانشاه و همچنین سرکوب آن‌ها عکس‌العمل نشان دادند، در کنار آن برای مقطعی در کرمانشاه حکومت نظامی ایجاد شد.

وی گفت: در روزهایی که مراسم خاکسپاری و یا ایام سوم و هفتم شهدا بود مردم کرمانشاه مراسم بزرگداشت آنان را برپا می‌کردند، تعدادی هم در این روزها شهید و مجروح می‌شدند.

محبی اظهار کرد: روند اعتراض روز به روز بیشتر می‌شد و دولت پهلوی دوم در مقابل خشم و اعتراض عمومی مردم ایران که حالا جنبه عمومی‌تر و مردمی‌تری یافته بود چاره‌ای جز تغییر دولت‌ها نداشت به طوری که بعد از هویدا، آموزگار و بعد جعفر شریف امامی و ارتشبد اظهاری و سپس شاهپور بختیار به‌عنوان نخست وزیر می‌خواستند تا کشتی در حال غرق شدن و در میانه توفان خشم مردم را به ساحل برسانند حال اینکه مردم به‌ویژه مردم کرمانشاه به حمایت رهبری انقلاب هر روز بر روند اعتراض نسبت به حکومت جدی‌تر بوده‌اند، میان اعتراض‌کنندگان بیش از همه اعتراض و اعتصاب فرهنگیان و کارکنان اداره‌کل آموزش و پرورش مشخص و چهره بود و در برابر این اعتراض‌های سراسری معلمان و دانشگاهیان و تعطیلی ادارات و تحصن‌های مکرر در مسجد آیت‌الله بروجردی حکام و مأموران وابسته به رژیم در مقابل انقلابیون کرمانشاهی چاره‌ای جز خشم افزوده نداشتند.

کشتار وحشیانه مردم کرمانشاه در دی‌ماه 57

وی در پایان تصریح کرد: در دی‌ماه 57 حدود 200 نفر در کرمانشاه به شهادت می‌رسند به طوری که اخبار این کشتار وحشیانه را بیشتر خبرگزاری‌های جهان پوشش دادند و در این روزهای دی اعتراض سیاسی مردم کرمانشاه در صدر اخبار و در صدر شهرهای ایران بود حتی در پاوه یکی از نمایندگان مجلس شورای ملی برای مردم پاوه و انقلاب دردسرساز شده و در کوهستان مارانی پناه می‌گیرد و با مزدوران خود به قتل عام مردم شریف این منطقه می‌پردازد از سوی دیگر در شهرستان اسلام‌آبادغرب که در آن زمان آیت‌الله محمد یزدی که در این شهرستان تبعید بودند مورد مشایعت مردم قرار گرفتند که این مسئله خشم نیروهای وابسته به پهلوی را برانگیخت و موجب به شهادت رسیدن مردم شد و این روند تا پیروزی انقلاب همچنان ادامه یافت و این تنها گوشه‌ای از رشادت‌ها، اعتراضات و آگاهی‌های مردم کرمانشاه در انقلاب اسلامی است.