
راضیه سیروسی، یک پژوهشگر دینی در خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، با بیان اینکه حیا اصل ثابتی در فطرت همه انسانهاست، گفت: حیا واژهای عربی است که بهمعنای شرم، آزرم بوده و بهعنوان نیرویی است که رفتارهای روانی و فیزیکی انسان را بر اساس شرع و عرف تنظیم میکند.
وی با اشاره به سخن پیامبر(ص) که میفرمایند: «حیا از آئین اسلام است و بیحیایی از پستی فرد»، در باب جایگاه حیا اظهار کرد: عفت و حیا از بارزترین شاخصههای فرهنگ اسلامی است، همچون احساس نگهبان حرم، حرمی که در صورت غفلت آلوده میشود.
یک پژوهشگر دینی در خراسان جنوبی اظهار کرد: بین مخلوقات بیشترین و لطیفترین حیا در نزد پیامبر(ص) بود و ایشان نه تنها تمامیت مکارم اخلاق را در خود ظهور داد، بلکه انسانها را متوجه جنبهای از حیا بهعنوان حیای از خود کرد که یکی از مصادیق تمامیت مکارم اخلاق است و باعث میشود انسان هیچگاه از خود غافل نشود و همین امر سبب تثبیت صفات اخلاقی در نفس وی شود.
حیا؛ جلوهای از آزادی و کرامت انسان
سیروسی حیا را منشأ آزادی، کرامت، ادب و عفاف دانست و بیان کرد: برطرف شدن عیوب، تسلط بر نفس، خیر و سعادت، پاکی از گناهان و ایمنی روز قیامت از دیگر آثار حیاست به این دلیل که حیا در زمره مهارکنندهها و تنظیمکنندههایی است که برپایه کرامت انسان و تجلیل خداوند و رعایت حرمت او انسان را بدون ترس و یا طمع تربیت میکند.
وی به جلوههای حیا در اعضای بدن اشاره و اظهار کرد: انسان وقتی میخواهد حیای خود را نمایان سازد سرش را زیر و چشمش را پایین میاندازد اما برخی افراد عادت کردهاند که نظارهگر هر چیزی باشند؛ به چهره تمام افراد کوی و خیابان خیره میشوند، فیلمهایی با صحنههای مستهجن را تماشا میکنند که کمترین آسیب این فیلمها این است که قبح و زشتی گناه در نظر انسان را از بین میبرد و موجب دوری از خدا میشود.
این پژوهشگر دینی در خراسان جنوبی تصریح کرد: والاترین نوع نگاه، مخصوص انسانهای خردمند و عاقل است که جایگاه نگاه را میشناسند و میدانند که در کجا، کی و چگونه باید نگاه کنند، در هر موقعیتی که قرار میگیرند، بهنحوی رفتار میکنند که پردههای حیا را حفظ نگه دارند.
سخن گفتن هر فرد میزان حیا در گفتار او را رقم میزند
سیروسی با بیان اینکه نوع واژگان، گویش و ترکیب سخن گفتن میزان حیا در گفتار را رقم میزند، گفت: در درجه اول باید محتوای کلام از معاصی گفتاری مانند دروغ، غیبت و تهمت خالی باشد، رعایت ادب و احترام کرد و نسبت به منزلت و شخصیت مخاطب از بیان حرفهای مخالف حیا دوری کرد.
وی یکی از جلوههای بارز حیا را نوع و اصل پوشش عنوان کرد و افزود: انسان به دلیل حیا خود را میپوشاند حتی اگر در محیطی انسان دیگر نباشد او حداقل پوشش را رعایت میکند. از رسول خدا(ص) پرسیدند: «آیا در تنهایی میتوانیم کشف عورت کنیم؟ حضرت جواب داد: خداوند بیش از مردم سزاوار است که از او شرم شود».
این پژوهشگر دینی در خراسان جنوبی با اشاره به اینکه حیا امری فطری است اما برای ظهور نیاز به تلاش و طلب از خداوند دارد، گفت: عوامل اصلی ظهور حیا در انسان را میتوان طلوع ایمان در قلب، محبت و معرفت، رضای الهی، مراقبت از چشم، رفتن به مسجد و عظمت بخشی حیا عنوان کرد.
حیا؛ تجلی جمال و جلال الهی
سیروسی حیا را تجلی جمال و جلال الهی عنوان کرد و افزود: حیا آن قدر اهمیت و اعتبار دارد که حتی اگر ذرهای از آن کاسته شود، ممکن است انسان دست به گناهان بزرگی بزند، هرگاه خداوند هلاکت و نابودی بندهای را خواستار باشد، حیا را از او میگیرد.
وی با بیان اینکه حیا بر تقویت ارتباطها میافزاید، یادآور شد: آن پوششی که روابط ما را رو به زیبایی سوق میدهد حیاست، در برخی رابطهها رایحه حیا به مشام نمیرسد و در نتیجه طراوت و شادابی در آن رخنه نکرده است. بنابراین رابطهای که پوشش حیا بر روی آن، جا گرفته دیرتر به حد اشباع میرسد و دوام بیشتری دارد.
این پژوهشگر دینی در خراسان جنوبی حیا را عامل اعتبار عشق دانست و خاطرنشان کرد: حیا عشق را علیه گمراهیها و کجرویها در یک جایگاه والا و رفیع مستقر میسازد، برخی افراد گمان میکنند رعایت حریم و حیا با محبت و عشق در تعارض است در حالیکه هرچه دو طرف حریم شخصیت یکدیگر را حفظ کنند عشق و محبتشان بیشتر است.