«سفر» در نگاه بزرگان دین

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از قم، یکی از مهمترین متعلقات سفر، لوازم آن است؛ پیامبر گرامی اسلام(ص) در این باره می‌فرمایند: نشانه شرافت شخصیت فرد این است که هنگام سفر توشه خوب و دلپسند باشد(1)؛ ایشان همچنین فرموده‌اند که توشه مسافر خواندن سرود و شعر است مادامی که بیهوده و یاوه نباشد(2).

نقل شده است که هرگاه پیامبر(ص) مسافرت می‌کرد پنج چیز را همراه می‌برد؛ آئینه، سرمه‌دان، شانه، مسواک و قیچی(3) و به فرموده امام صادق(ع) لقمان به پسرش سفارش کرد: ای پسرم در مسافرت این وسایل را همراه داشته باش، شمشیر، کفش، عمامه، چادر، مشک، نخ و سوزن خیاطی، ابزار و داورهای مورد نیاز خود و همراهان(4).

ایشان در روایتی دیگر فرموده‌اند: از آداب و لوازم سفر به همراه داشتن توشه فراوان و بخشش آن به همسفران است و نیز رازپوشی پس از سفر و شوخی‌هایی که موجب خشم خدا نباشد(5).

در روایتی از رسول مکرم اسلام(ص) نقل شده است که فرمودند: هرگاه سفر می‌کنید با برادران دینی خود خداحافظی کنید زیرا خدا در سایه دعای آنان برایتان برکت قرار می‌دهد(6).

امیرمومنان، علی(ع) می‌فرماید: هنگام مسافرت با برادران دینی خود وداع کنید چرا که مسافر باید برود و بدرقه‌کننده نیز باید برگردد(7) و از ایشان مروی است که هنگام بدرقه این دعا را می‌خواندند: اللهم الطف به فی تیسیر کل عسیر، فان تیسیر العسیر علیک یسیر، انک علی کل شی قدیر. اسئلک له الیسر و المعافاة الدائمه فی الدنیا و الاخره؛ خدایا در حل مشکلات و سختی‌ها به او عنایت کن، زیرا آسان ساختن سختی بر تو آسان است و تو بر هر چیز توانایی. از تو برای او آسایش و عافیت دائم در دنیا و آخرت می‌خواهم.(8)

1. کافی جلد 8 ص 303

2. مستدرک جلد 8 ص 213

3. مکارم الاخلاق ص 252

4. الامان ص 54

5. الفقیه جلد 2 ص 294

6. الجامع الصغیر جلد یک ص 89

7. الفقیه جلد 2 ص 275

8 مکارم اخلاق ص 249