
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، شهید را قلب تاریخ و شمع محفل بشریت مینامند زیرا از برکت خون زنان و مردان مجاهدی که جان خود را نثار رهایی انسان از بند طاغوتها کردند بشریت توانست تا به امروز بار امانت الهی را به دوش بکشد.
اگر شهید در واژگان زبانهای مختلف انسانی نبود هیچکس معنای عشق حقیقی را درنمییافت و این کلمه پرمعنا، معنایی جز محبتهای زمینی نمییافت. آری این شهید و شهادت بود که به همه بندگان خدا نشان داد که جز معشوق زمینی، معبودی نیز وجود دارد که لایقتر به بذل جان است.
شهید همان است که جان خود را بهایی بسیار گرانقدر یعنی به بهای بهشت و خشنودی معبود به پروردگار خویش فروخت که خداوند خود در سوره بقره آیه 207 میفرماید: «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْتَری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ و اللّهُ رَؤوفٌ بِالعِباد؛ بعضی از مردم جان خود را در برابر خشنودی خدا میفروشند و خداوند نسبت به بندگانش مهربان است».
هدف مقدس شهید از او بندهای مخلص در راه خدا ساخته است و این هدف گاه مقابله با ظلم و بیداد حاکمان میباشد که رسول الله(ص) فرمود: «بزرگترین امر به معروف بردن کلمه حق نزد پیشوای جائر و ظالم است و گاه ایستادگی در برابر متجاوز خارجی است».
هر چند جهاد در فقه دینی ما برعهده مردان است اما شهادت هدیه الهی به بندگان خاص خود، زن و مرد نمیشناسد که اولین شهدای در راه اسلام یک زن و یک مرد شهید یعنی سمیه و یاسر بودند و ثمره زندگیشان یعنی عمار نیز در رکاب مولایش علی(ع) به شهادت رسید و به نزد پدر و مادر شهیدش شتافت.
در ایامی که سرزمین ما مورد تهاجم دشمن قرار گرفت زنان زیادی مردانه ایستادند و طعم شیرین شهد شهادت را چشیدند. زنان شهیدی چون مریم فرهانیان در تاریخ این ملت همیشه ماندگار خواهند بود و نامشان همواره جاودان است.
شهدا در قهقه مستانهشان و در شادی وصلشان عند ربهم یرزقونند
چه زیبا آن امام شهدا در وصف این زنان و مردان مجاهد که جان شیرین را نثار استقلال و آزادی و امنیت این سرزمین کردند و متجاوز را پشیمان از جنایت خویش کردند، فرمود: «شهدا در قهقه مستانهشان و در شادی وصلشان عند ربهم یرزقونند».
و امام محبوب شهدا گفت: «همین تربیت پاک شهیدان است که تا قیامت مزار عاشقان و عارفان و دلسوختگان و دارالشفای آزادگان خواهد بود»، آری هر آنچه نام و یادی از شهید دارد رمز استقلال و آزادی و عزتنفس شهید است و جز با راه این ستارگان تاریخ بشریت نمیتوان به پیروزی رسید که گفتهاند ملتی که شهادت دارد اسارت ندارد.
و امروز این ما هستیم و اماتنی از شهدا بر دوشمان قرار گرفته است و باید آن را تا زمان موعود یعنی زمان ظهور منجی علم که با حضورش جهان را از همه بندها رهایی بخشد، نگاه داریم.
خدا نکند در روزی که باید امانت را به صاحبش بدهیم شرمنده باشیم. شرمنده از اینکه نتوانستیم راهی که آنان با خون خویش گشودند تا آخر ادامه دهیم.. خدایا یاریمان کن که بتوانیم در برابر تو و بندگان مخلصت که در راهت جان دادند سربلند باشیم.