
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از خراسان جنوبی، مولای من آن زمانی که تو ظهور کرده باشی و من محو تماشای چهره مقدست باشم چقدر زیبا و دلنشین است، آنقدر که تصورش هم مرا به وجد میآورد و اضطرابهای درونیام به آرامش مبدل میسازد.
ای درهم شکننده عصیانگران؛ وقتی که چشمهایم نظارهگر ظلم است و گوشهایم ستمهایی که بر بندگان مظلوم خداوند در این کره خاکی روا داشته میشود را میشنود و دستهایم در تلاشند تا کوچکترین کاری برای این ستمدیدگان انجام دهند، زبانم فقط یا مهدی را زمزمه میکند.
نام تو اشکهای چشمم را زلالتر از همیشه میکند و امیدم را پر رنگتر از همیشه میسازد و باورم را تقویت میسازد که روزی همه نیرنگها و دسیسههای طاغوت برای جدایی مردم از خالق بیمنتها روزی خواهد شکست.
اشک بر فراق مولا، دل را صیقل میدهد
در روزگاری که ایمان در قلب انسانها بینور شده و اخلاق را جز در کلام نمیتوان جست، نمیتوان آرزوی ظهور تو را نکرد و صبح ای جمعه ندبه را بر زبان جاری نساخت و با اشک بر فراق تو دل را صیقل نداد.
در شگفتم که چگونه برای کوچترین نیازهایم تلاش بینهایت میکنم اما برای دیدار تو که همه نیاز من و مردم دنیاست کاری نکردهام و نتوانستم دنیا را گونهای بسازم که لایق حضور تو باشد. لایق این باشد که تو بیایی و مردم مظلوم را متحد سازی تا دیگر هیچ طاغوتی نتواند میان آنها و آسمان فاصله بیندازد.
مولای من نمیدانم تا به این لحظه چگونه توانستهام روزهای بیتو را تاب آورم و روز را به شب، روز را به هفته، هفته را به سال برسانم. این معمای بیپاسخ زندگیام است که هنوز نتوانستهام پاسخی برای آن بیابم.
کاش میدانستم کی میآیی
کاش میدانستم کی میآیی و چه زمانی صورت و سیرت محمدیات را به مردم نشان خواهی داد که آن زمان از گلهای بهاری برایت فرشی میساختم و زیر قدمهای مبارکت میگذاشتم که تا آن زمان همه شعرهایی که شاعران در وصف یار سروده اند را حفظ میکردم و برایت میخواندم.
کاش آن زمان که تو بیایی من هنوز باشم و در رکاب تو و با امر تو قدمی در شکستن تاریکیها و زدودن غبار از روشناییها داشته باشم. کاش باشم و درک کنم روزگاری را که فرزند علی(ع) و فاطمه(س) دنیا را با خوبیها زینت داده است.
امیدوارم باشم و ببینم تحقق وعدههای الهی را....
حکیمه بهمن زاده/ خراسان جنوبی