
به گزارش خبرگزاری بینالمللی قرآن(ایکنا) از زنجان، پیشرفت تکنولوژی، امری اجتنابناپذیر است که زندگیهایمان را به نوعی نو کرده است. از ابزارهای ارتباط جمعی گرفته تا تزئینات شیک و پر زرق و برق خانههایمان، همه با تغییر تکنولوژی، تغییر میکنند و تغییر سبک و سیاق زندگی، به امری عادی تبدیل شده که بیتفاوت از کنار آن عبور میکنیم.
در کنار این همه تغییر، دردهایمان هم این روزها نو شدهاند. دردهای جدیدی را این روزها تجربه میکنیم که به قول رمانشناسان، تنها با حرف زدن، قابل درمان است. گویی بهدنبال گوشی شنوا میگردیم تا بگوییم و او نیز تأیید کند که «بله! زندگی است دیگر!»، اما آیا تکرار اینگونه جملات، دردهای نسل امروز را از آنها دور میکند یا نه؟!
تکرار اینگونه جملات، فرونشاننده دردهای پنهانی شده است که بی آنکه درمان شوند، به آتشی زیر خاکستر تبدیل میشوند که روزی بالاخره باید زبانه بکشد و عاصیمان کند و آن زمان است که بهدنبال راه گریزی میگردیم تا آبی باشد بر آتش درونمان؛ راهی که «متحولمان کند»!
درمان این آتشهای پیدا و پنهان درون، چیزی نیست که امروز با عناوین مختلف روانشناختی به خورد ذهنهایمان میدهند! آبی که بر این آتشها مؤثر باشد، معنویتی است که در لابهلای تغییر و تحول تکنولوژیک زندگی، آن را گم کردهایم.
بهدنبال ایجاد تحول در داروخانه معنویت که باشیم، بر میخوریم به بخشی از آیه 11 سوره مبارکه رعد که خداوند متعال در آن میفرماید: «إِنَّ اللّهَ لاَ یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ؛ در حقیقت خدا حال قومى را تغییر نمىدهد تا آنان حال خود را تغییر دهند»؛ حال باید بهدنبال یافتن پاسخ این پرسش بود که چگونه حال خود را تغییر دهیم؟
برای یافتن داروی معنوی، نیازی نیست که سواد نسخهخوانی داشته باشی! همه چیز مرتب و روشن است؛ قرآن، این شفاخانه معنوی در آیه 53 سوره انفال آورده است: «ذَلِکَ بِأَنَّ اللّهَ لَمْ یَکُ مُغَیِّرًا نِّعْمَةً أَنْعَمَهَا عَلَى قَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ وَأَنَّ اللّهَ سَمِیعٌ عَلِیمٌ؛ خداوند نعمتى را که بر قومى ارزانى داشته تغییر نمیدهد مگر آنکه آنان آنچه را در دل دارند تغییر دهند و خدا شنواى داناست».
و مراد حضرت حق از «یُغَیِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمْ»، همان جملهای است که هر سال تکرارش میکنیم «حول حالنا الی احسنالحال» و کاش این تحول، آبی بر آتش درونمان باشد؛ به شرط آنکه ایمان داشته باشیم: «وَاتْلُ مَا أُوحِیَ إِلَیْکَ مِن کِتَابِ رَبِّکَ لَا مُبَدِّلَ لِکَلِمَاتِهِ وَلَن تَجِدَ مِن دُونِهِ مُلْتَحَدًة؛ و آنچه را که از کتاب پروردگارت به تو وحى شده است بخوان کلمات او را تغییردهندهاى نیست و جز او هرگز پناهى نخواهى یافت»،(کهف/27).