نوروز؛ فرصتی برای کمال دوباره

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از خوزستان، نوروز همواره سرآغازی بوده بر گذر از بدی‌ها، کهنگی‌ها، نقصان، کوتاهی‌ها و ورود به کمال و رویش و رشد و بالندگی.

هر آنچه که در آداب و رسوم نوروز ایرانیان از گذشته تاکنون وجود داشته سفارش به نیکی و خوبی است. همان‌گونه که اسلام به طی گام به گام تا کمال در همه ابعاد زندگی سفارش کرده است تا در نتیجه آن کمال انسانی و معنوی حاصل شود.

با نزدیک شدن به بهار و ظاهر شدن شکوفه گل‌های بهاری بر درختان رسم خانه‌تکانی توسط مادران و بانوان ایرانی در خانه‌ها آغاز می‌شود؛ «النظافه من‌الایمان» یکی از مشهورترین احادیث رسول خدا(ص) است. ایرانیان در آستانه ورود به سال نو خورشیدی آن را سرلوحه زندگی خود و تدارک وارد شدن به سال جدید قرار داده‌اند.

شاید آداب نوروز ایرانیان نمادی باشد از آنچه که خدا در اسلام بدان سفارش فرموده است. انسان‌های بدی که منتظر اتفاقی ویژه در خود هستند تا از این ناپاکی‌ها عبور کرده و به‌خوبی برسند می‌توانند آغاز سال نو را خطی بر شروع ماراتن کمال معنوی محسوب شود؛ پاک کردن درون، دور ریختن همه کینه‌ها و صله ارحام و پس از آن ورود به طبیعت به تمثیلی از بهشت برین، همبستگی یک خانواده با یکدیگر باعث می‌شود همه مشکلات با مشارکت همه اعضای خانواد سپری شود.

نوروز ایرانیان با نظافت آغاز می‌شود، نظافتی در ظاهر و آغازی بر پاکی روح.  پیامبر اسلام(ص) خود پیام‌آور پاکی و نظافت بود به‌گونه‌ای که در نخستین ملاقات با ایشان نخستین ویژگی، آراستگی، پاکی و زیبایی ظاهر آن حضرت(ص) بود.

خداوند در قرآن کریم و در آیه 108 سوره توبه مى‌فرماید: «وَاللّهُ یُحِبُّ الْمُطَّهِّرِینَ؛ خدا کسانى را که خواهان پاکى‏‌اند دوست مى‌دارد».

از دیگر آداب نوروز در ایران سنت دید و بازدید است که به آن نیز در اسلام سفارش شده است به‌گونه‌ای که رسول خدا(ص) مهمان خانه را زکات منزل معرفی می‌کنند. حضرت علی(ع) نیز می‌فرمایند: آن کس که خدا مالی به او ببخشد پس باید به خویشاوندان خود بخشش کند و سفره مهمانی خوب بگستراند. تهیه بهترین غذاها و وسایل پذیرایی از مهمانان جایگاهی ویژه در آداب ایرانیان دارد و بیانگر آن است که اسلام و ایران از هم دور نبوده و نیستند. امام‌ صادق‌(ع) می‌فرماید: هر که‌ مسلمان‌ را خوراک‌ دهد، خدا او را بیامرزد.

انسان موجودی اجتماعی است. ریشه این گرایش آدمی هرچه باشد، او را به‌سوی همنوع می‌کشاند؛ چرا که دست کم نیاز عاطفی و احساسی او مقتضی ارتباط و هم کلامی و همنشینی با همنوع است. این ارتباط در مواردی به شکل زیبایی درمی‌آید و نوعی انس و الفت میان افراد ایجاد می‌کند، به‌گونه‌ای روح و روان آدمی به آرامشی خاص دست می‌یابد. از جمله ارتباطاتی است که در سفر میان افراد پدید می‌آید و همگی همانند یک واحد عمل می‌کنند و تشتت و اختلاف‌ها یا به‌طور کامل برداشته یا کاسته می‌شود؛ چرا که سرنوشت مشترک همراه بودن در سفر و خطر، پیوندی استوار میان ایشان پدید می‌آورد.

هم سفره شدن و در یک ضیافت برگرد هم جمع آمدن نیز این گونه است که تشتت را به وحدت و واگرایی را به همگرایی تبدیل می‌کند. از این رو ارتباط میان دوستان هنگامی که با مهمانی تقویت شود، ارتباطی استوارتر و پایدارتر است.

نوروز فرصتی برای دوستی‌های دوباره با عزیزان و ارزشمندان در زندگی است؛ امام صادق(ع) در حدیثی می‌فرماید: «تا زمانی که دو مسلمان با یکدیگر قهر باشند، ابلیس خوشحال است و هرگاه با هم (آشتی و) دیدار کنند، زانوهایش به هم خورد و بندهایش از هم بگسلد و فریاد زند: ای وای بر من ، هلاک شدم».

و اینک نوروز، با سرسبزی و طراوت نوید روزهای خوب را به همگان می‌دهد. نوید آغازی دوباره برای رسیدن به کمال تا رستگاری دنیا و آخرت.

سیما محسنی